ഈ
സിംഹാസനത്തിന് കീഴിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ വിത്ത് നിശബ്ദമായി മുളച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
സാമൂതിരി കൊട്ടാരത്തിന്റെ ഉൾഭാഗത്ത്, പടയാളികളുടെ കാൽശബ്ദം പോലും എത്താത്ത ഇടത്താണ് ആ സ്വകാര്യ ശയനമുറി. ഇരട്ട കതകിനപ്പുറം ഭാരമുള്ള സിൽക്ക് തിരശ്ശീലകൾ തറവരെ ഇറങ്ങിനിന്നു. കാറ്റ് ഇല്ല. വെളിച്ചം പുറത്തുനിന്ന് കയറുന്നുമില്ല. മുറി സ്വയം ഒരു ലോകമായി അടഞ്ഞുകിടന്നു.
അകത്ത് വായു ഞെരുങ്ങിയിരുന്നു. ധൂപം ആദ്യം. പിന്നെ ചന്ദനം. അതിനു ശേഷം വിയർപ്പ്. അതിനും അപ്പുറം രക്തത്തിന്റെയും ലൈംഗികതയുടെയും മണം മെല്ലെ പറ്റിയിരുന്നു. ഒന്നിനെയും മറ്റൊന്നിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല. ശ്വാസമെടുത്താൽ തൊണ്ടയിൽ കയ്പും മധുരവും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കും.
സ്വർണ്ണ സ്റ്റാൻഡുകളിൽ കുറച്ച് എണ്ണവിളക്കുകൾ മാത്രം. അവ മിന്നി അണഞ്ഞ് മിന്നി. വെളിച്ചം മുഴുവൻ മുറിയെ കാണിച്ചില്ല. കാണിച്ചത് ഭാഗങ്ങളെ മാത്രം. ഭിത്തിയിലെ അശ്ലീല ചിത്രങ്ങൾ — ദേവന്മാരും സ്ത്രീകളും, കൈകളും കാലുകളും ഇഴഞ്ഞ ശില്പങ്ങൾ — വിളക്കിന്റെ ചലനത്തിൽ ജീവിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. സ്വർണ്ണപ്പണിയുള്ള തുണികൾക്ക് മുകളിൽ നീണ്ട നിഴലുകൾ ആടി.
തറയിൽ പരവതാനി. ഒരു മൂലയിൽ ചെമ്പ് കിണ്ണങ്ങളും ജലപാത്രവും. മറ്റൊരു വശത്ത് വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ നിലയിൽ. മുണ്ട്, മേൽമുണ്ട്, ഒരു സ്വർണ്ണമാലയുടെ അറ്റം.
നടുക്ക് വലിയ കാനോപ്പിക്കട്ടിൽ. മുകളിൽ പട്ടുതുണി തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നു. അതിന്റെ അരികിൽ സ്വർണ്ണനൂൽ. കട്ടിലിന് മുകളിലെ സിൽക്ക് ഷീറ്റുകൾ, ചുക്കിപ്പിടിച്ച്, ഒരു ഭാഗം തലയിണയോട് ചേർന്ന് കുഴിഞ്ഞ്, മറ്റേ ഭാഗം തറയോളം ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി. വെളിച്ചം അവിടെ പതിച്ചപ്പോൾ തുണിയുടെ നനവ് തിളങ്ങി.
മുറിയിൽ സമയം നിന്നുപോയിരുന്നു. പുറത്ത് ദർബാർ ഹാളിൽ മാമാങ്കവും പടയും ചാവേരും. ഇവിടെ അതൊന്നുമില്ല. ഇവിടെ വിളക്കും നിഴലും അടഞ്ഞ
തിരശ്ശീലയും മാത്രം.
സാമൂതിരിയുടെ ഏക മകൻ രാജകുമാരൻ മാനവിക്രമ ചോച്ചുമ്മി രാജ, നഗ്നനായി കട്ടിലിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിന്നു. അവന്റെ പേശീബലമുള്ള, യുദ്ധപരിശീലനം ലഭിച്ച ശരീരം വിയർപ്പ് കൊണ്ട് തിളങ്ങി. അവന്റെ കട്ടിയുള്ള, ഞരമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ലിംഗം കഠിനമായി നിന്നു, രക്തവും യോനിരസവും കുമ്പിളും പുരണ്ടിരുന്നു.
അവന്റെ അടിയിൽ, ഒരു തകർന്ന കളിപ്പാട്ടത്തെപ്പോലെ പിടിച്ചു കിടന്നത് പതിനെട്ട് വയസ്സ് മാത്രമുള്ള ഒരു യുവ സേവികയായിരുന്നു.
രാജകുമാരൻ മാനവിക്രമ ഉണ്ണി രാജ നഗ്നനായി കട്ടിലിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു. യുദ്ധം പഠിപ്പിച്ച ശരീരം വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങി.
വാതിൽക്കൽ യുവതിയായ അന്തഃപുരസേവിക നിന്നു. ഇരുപതുകളുടെ തുടക്കം. മെലിഞ്ഞ ശരീരം, ഉയർന്ന ചെറിയ മുലകൾ, ഇടുങ്ങിയ ഇടുപ്പ്. അവൾ തിരശ്ശീല പിടിച്ച് ഒന്ന് നിന്നു.
«അകത്തുകയറ്,» രാജകുമാരൻ പറഞ്ഞു. ശബ്ദം ഉയർന്നില്ല. «ഭയക്കേണ്ട.»
അവൾ അടുത്തുവന്നു. «തിരുമേനീ… ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടതാണോ?»
«നീ തന്നെ.» അവൻ കൈ നീട്ടി. «മുണ്ട് അഴിക്ക്.»
അവൾ താഴേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ മുണ്ട് അഴിച്ച് തറയിൽ ഇട്ടു. മേൽമുണ്ടും. സ്വർണ്ണമാല മാത്രം ശരീരത്തിൽ നിന്നു. രാജകുമാരൻ അവളുടെ കൈപിടിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചു.
«ഇവിടെ ഇരിക്ക്.»
അവൾ അവന്റെ മടിയോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നു. അവന്റെ കൈ അവളുടെ അരയിൽ വന്നു. ചർമ്മം ചൂടായിരുന്നു.
«പേടിക്കുന്നുണ്ടോ?» അവൻ ചോദിച്ചു.
«കുറച്ച്.» അവൾ സത്യം പറഞ്ഞു. «പക്ഷേ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.»
അവൻ ചിരിച്ചു. നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. പിന്നെ വായിൽ. അവളുടെ കൈ അവന്റെ തോളിൽ പോയി. മുലയിൽ അവന്റെ വായ വന്നപ്പോൾ അവൾ ശ്വാസം മുറുക്കി.
«അവിടെ… പതുക്കെ,» അവൾ പിറുപിറുത്തു.
«പതുക്കെ തന്നെ.»
അവൻ അവളെ ഷീറ്റിൽ കിടത്തി. കാലുകൾ നീക്കി. അവളുടെ കണ്ണ് തുറന്നിരുന്നു. അവൻ അകത്തുകയറിയപ്പോൾ അവൾ പല്ല് കടിച്ചു. പിന്നെ ശ്വാസം വിട്ടു.
«ഉണ്ടോ?» അവൻ ചോദിച്ചു.
«ഉണ്ട്… നിൽക്ക്. ഒരു നിമിഷം.»
അവൻ നിന്നു. നെറ്റിയോട് നെറ്റി ചേർത്തു. അവൾ തലയാട്ടി.