“കിച്ചൂന് ഞാൻ എന്ത് സമ്മാനം ആണ് തരിക. സമ്മാനം തരാൻ എന്റെ കൈയിൽ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ കിച്ചൂ.” ഇന്ദു എന്നോട് പറഞ്ഞു.
“അതൊന്നും എനിക്ക് അറിയേണ്ട. ഇന്ദു എനിക്ക് പിറന്നാൾ സമ്മാനം തന്നേ പറ്റൂ. ”
ഞാൻ ഇന്ദുവിനോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പിറന്നാൾ ദിവസം ഞാനും ഇന്ദുവും ചേച്ചിയും ഒരുമിച്ചാണ് അമ്പലത്തിൽ വന്നത്. തൊഴുതു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചി എന്റെ പേരിൽ പായസം കഴിപ്പിക്കാൻ പോയി. ആ സമയം ഇന്ദുവിനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“എവിടെ എന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനം. ”
അത് കേട്ട് ഇന്ദു എന്റെ കൈ പിടിച്ചു അമ്പല കുളത്തിന്റെ കരയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ എത്തിയ ശേഷം ഇന്ദു ചുറ്റും നോക്കി . പിന്നെ ഇന്ദു എന്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചിട്ട് എന്റെ ഇരു കവിളിലും ഉമ്മ വെച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
“ഇതേ ഇന്ദുവിന് ഇന്ദൂന്റെ കിച്ചൂന് പിറന്നാൾ സമ്മാനം ആയി തരാൻ ഉള്ളൂ..” അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓടി. അവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ണ് നീരിന്റെ മണി മുത്തുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ പഴയ പിറന്നാൾ സമ്മാനം ഓർത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അമ്പലത്തിലെ കുളത്തിന്റെ കരയിലേക്ക് നടന്നു. കുളത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ..
പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി ഞാൻ കേട്ടു .
“കിച്ചൂ…” ഇന്ദു ആയിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി കാണും. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ അത് ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ എന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
“കിച്ചൂ . കിച്ചൂന് വിശക്കുന്നുണ്ടോ..? ഉണ്ടെങ്കിൽ കിച്ചു ആതു മോളേയും ഗൽബി മോളേയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നൊ. ആതുമോൾ കിച്ചൂന് കഴിക്കാൻ എടുത്തു തരും .. ഞാനും ചേച്ചിയും പായസം വാങ്ങിയിട്ട് വരാം.”
അപ്പോഴും ഞാൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“എന്താ കിച്ചു ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നത്..?” അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ആ കുളപ്പടവിന്റെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് നോക്കിയിട്ട് അറിയാതെ ഇന്ദുവിനോട് പറഞ്ഞു..
“ഇന്ദൂന് ആ സ്ഥലം ഓർമ്മയുണ്ടോ..? അവിടെ വെച്ച് എനിക്ക് ഒരുപാട് പിറന്നാൾ സമ്മാനം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ വന്നാൽ എപ്പോഴും ഞാൻ ആ പിറന്നാൾ സമ്മാനം ഓർക്കും. ”
ഇന്ദു എന്റെ മുഖത്തു തന്നെ നോക്കി. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.
“കിച്ചു ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല അല്ലേ..?”
“ഇല്ല. ഞാൻ എങ്ങനെ അതൊക്കെ മറക്കും. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ നല്ല നാളുകൾ അത് മാത്രം ആയിരുന്നല്ലോ.. ഞാൻ സന്തോഷിച്ച നാളുകൾ. ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് കൊതി തോന്നിയ നാളുകൾ. ഞാൻ എന്റെ എല്ലാ പിറന്നാളിനും ഇന്ദു എനിക്ക് തരാറുണ്ടായിരുന്ന ആ സമ്മാനം ഓർക്കും ”
ഇന്ദു ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒഴുകി. ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
“ഇന്ദൂ. ആ കണ്ണ് തുടയ്ക്ക്. ഇല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും കാണും.”
ഇന്ദു വേഗം കണ്ണ് തുടച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു .
“ഇപ്പോഴും കിച്ചൂന് എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ..?”
“ഏയ്. ഇല്ല. ഇന്ദു. എനിക്ക് ആരോടും ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല. ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്നോട് മാത്രം ആണ്. എന്റെ വിധിയെ ഓർത്ത്. പക്ഷെ ഇന്ദു ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അങ്ങനെ സങ്കടം ഒന്നും ഇല്ല കേട്ടോ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ്. ”
“കിച്ചു. ഇനിയെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ കിച്ചു ഒരു കാര്യം വിശ്വസിക്കുമോ…? ആളുകൾ പറയും പോലെ ഒന്നും. ഞാൻ. …” ഇന്ദു പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇന്ദൂ. മതി. വീണ്ടും അത് തന്നെ പറയേണ്ട. ഇനിയും അത് തന്നെ പറഞ്ഞു വെറുതെ..”
അപ്പോഴാണ് അവിടെ വന്ന ആതു ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്.
“. അമ്മയും കിച്ചു ഏട്ടനും ഇവിടെ നിൽക്കുകയായിരുന്നോ..?. അമ്മേ. പോകാം. പായസം കിട്ടി. വാ കിച്ചു ഏട്ടാ. നമുക്ക് പോകാം. ”
ഇന്ദു വേഗം കണ്ണ് തുടച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു
“വാ പോകാം. പായസം അമ്മ പിടിച്ചോളാം . വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് കഴിക്കാം.”