അതിനു മറുപടിയായി ലക്ഷ്മിയുടെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ വീട്ടിൽ എന്ത് പറയും?” മനു കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“സ്കൂളിൽ സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് ഉണ്ടെന്ന് പറയാം…” ലക്ഷ്മി ഉപായം കണ്ടെത്തി.
“അല്ലെങ്കിലും ഇതൊരു സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ് തന്നെയല്ലേ സാർ…” ആർദ്ര തൻ്റെ വശീകരിക്കുന്ന നോട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ട് ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും അടക്കിപ്പിടിച്ച് ചിരിച്ചു.
“എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ചെല്ലൂ…” മനു അവരോടായി പറഞ്ഞു.
“ശരി സാർ…” ലക്ഷ്മി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
പോകാൻ നേരം എയ്ഞ്ചൽ തൻ്റെ പേടമാൻ കണ്ണുകളോടെ മനുവിനെ പ്രേമധുരമായി ഒന്നു നോക്കി. തനിക്ക് അവനോട് ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ പറയാനുണ്ടെന്ന് അവളുടെ ആ ആഴമുള്ള കണ്ണുകൾ നിശ്ശബ്ദമായി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആർദ്ര തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ഉമ്മ എന്ന് കാണിച്ച് വികൃതിയോടെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
“പിന്നെ ഒരു കാര്യം…” മനു അല്പം ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ട് തിരിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങിയ മൂവരും ഒന്നിച്ചു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും ക്ലാസിലോ നിങ്ങളുടെ പഠിപ്പിലോ ഒരു വീഴ്ചയും ഉണ്ടാകരുത്… മനസ്സിലായോ?”
“ഇനി ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ നന്നായി
പഠിച്ചോളാം സാർ…” ലക്ഷ്മി കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.
“ഹ്മ്മ്… ശരി…” മനു തലയാട്ടി.
അവർ മൂവരും പതിയെ തങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ കയ്യിലെടുത്ത്, പരസ്പരം തമാശകൾ പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നുപോയി.
മനു ശാന്തമായി തന്റെ കസേരയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ സംഭവങ്ങളെല്ലാം അവൻ്റെ മനസ്സിലൂടെ വീണ്ടും കടന്നുപോയി. ഒട്ടും വിചാരിക്കാത്ത സമയത്താണ് ഇതെല്ലാം നടന്നെങ്കിലും, എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ ഇത് സംഭവിക്കുമെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു.
പക്ഷെ അത് ഇപ്പോൾ, ഈ രീതിയിൽ ആകുമെന്ന് അവൻ ഒട്ടും കരുതിയിരുന്നില്ല.
അപ്പോഴാണ് അവൻ പെട്ടെന്ന് ആ ഒരു കാര്യം ഓർത്തത്…
മെഹർ!
മെഹർ ഇപ്പോൾ ഇവിടേക്ക് വരാമെന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്!
മനു ഒട്ടും വൈകാതെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന തൻ്റെ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് മെഹറിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്ത് രണ്ടാമത്തെ സെക്കൻഡിൽ തന്നെ അവൾ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
“ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം…” ഫോൺ എടുത്ത പാടെ മെഹർ പറഞ്ഞു.
“ശരി…” അവൻ തൻ്റെ ആർദ്രമായ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ലാബിലേക്ക് എത്തുന്ന അവളുടെ ആ ഓരോ നിമിഷങ്ങൾക്കും വേണ്ടി അവൻ്റെ മനസ്സ് വെമ്പി. മെഹറിനോട് ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം എത്രയും പെട്ടെന്ന് പറയണം.
തങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു ഒളിച്ചുകളിയും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഇന്ന് ഇവിടെ നടന്ന കുസൃതികളും ആ വികാരനിർഭരമായ നിമിഷങ്ങളുമെല്ലാം അവളോട് തുറന്നു പറയാൻ അവൻ്റെ ഉള്ളം തുടിച്ചു.
“അവൾ കൂടി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ…” അവൻ തൻ്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചുപോയി. ഇവിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ അവൾ കൂടി കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു!
അതുമല്ലെങ്കിൽ വൈകുന്നേരം അവർ മൂന്നുപേരും വരുമ്പോൾ മെഹറും
തന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായെങ്കിൽ…! അങ്ങനെ ഒരു മനോഹരമായ നിമിഷത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തപ്പോൾത്തന്നെ മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ആയിരം വസന്തങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് വിരിയുന്നതുപോലെ തോന്നി.
മെഹർ ലാബിലേക്ക് എത്തുന്നത് വരെ അവൻ വീണ്ടും തൻ്റെ ആഴത്തിലുള്ള ആലോചനകളിലേക്ക് വീണു. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകൾ കൊണ്ട് തന്റെ ജീവിതത്തിലും ചിന്തകളിലും വന്ന മാറ്റങ്ങൾ അവൻ ഓർത്തെടുത്തു.
എത്രനാളായി മീനു തന്നോട് ഇതേക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു! “ഡാ, ഒരു ഗേൾഫ്രണ്ടിനെയോ അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരു സിറ്റുവേഷൻഷിപ്പോ എങ്കിലും സെറ്റ് ആക്കടാ…” എന്ന് മീനു എപ്പോഴും കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നിട്ടിപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ എവിടെ വരെ എത്തിനിൽക്കുന്നു! മെഹറിൽ തുടങ്ങിയതാണ് ഇതെല്ലാം. അവളാണ് ഈ സന്തോഷങ്ങളുടെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും പ്രധാന കാരണവും വഴി കാട്ടിയതും.