ഇനി വരുന്നത് താൻ കാത്തിരുന്ന നിമിഷമാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“എന്താടാ?” മെഹർ ചോദിച്ചു.
മനു ഒരു നിമിഷം ആർദ്രയെ നോക്കി.
അവൾ കണ്ണുകൾ വലുതാക്കി—
പറയ്…
എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
“നീ പറഞ്ഞ ഒരു കാര്യം നടന്നു,” മനു പറഞ്ഞു.
“എന്ത് ?”
“ആർദ്രയെ ഞാൻ ഇന്ന് കണ്ടിരുന്നു.”
ഫോണിന്റെ മറുവശത്ത് ചെറിയൊരു നിശ്ശബ്ദത.
“എപ്പോൾ? എവിടെ വച്ച്?” മെഹർ ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു.
ആർദ്ര അറിയാതെ മനുവിന്റെ കൈയിലെ പിടി വീണ്ടും മുറുക്കി.
മെഹറിന്റെ ആ ഞെട്ടലിൽ ദേഷ്യമാണോ, കൗതുകമാണോ, സന്തോഷമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു.
“അവൾ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു…”
മെഹറിന്റെ മറുപടി വരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ആ ചെറിയ നിശ്ശബ്ദത പോലും ആർദ്രയ്ക്ക് വളരെ നീണ്ടതായി തോന്നി.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഫോണിൽ തന്നെ പതിഞ്ഞിരുന്നു.
മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു പേടി ഉയർന്നു.
“എങ്ങനെ അവിടേക്ക് വന്നു?” മെഹർ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ
വിളിച്ചു.”
“നീ വിളിച്ചോ?”
മെഹറിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ അതിശയം കേട്ടപ്പോൾ ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ വിടർന്നു.
മനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
“ഹാ.”
“അതെന്തിന്?”
മനു ഒരു നിമിഷം മറുപടി പറയാതെ ഇരുന്നു.
ആർദ്ര അവന്റെ കൈയിൽ പതുക്കെ തോണ്ടി.
പറയ്…
“അവളെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് തോന്നി,” മനു പറഞ്ഞു.
ഫോണിന്റെ മറുവശത്ത് വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ നിശ്ശബ്ദത.
പിന്നെ മെഹർ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
“ഓഹോ…”
ആ ഒരു ചിരിയിൽ കളിയാക്കലും, കൗതുകവും, ചെറിയൊരു സന്തോഷവും ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആർദ്രയുടെ മുഖത്ത് ഉടനെ നാണം തെളിഞ്ഞു.
“എന്താ ഓഹോ?” മനു ചോദിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല. കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് വരെ ആർദ്രയുടെ കുസൃതികളിൽ നിന്ന് ഓടിനടന്ന മനു സാർ, ഇപ്പോൾ അവളെ കാണാൻ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു.”
“നീ തന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞത് അവളെ വെറും തമാശയായി മാത്രം കാണരുതെന്ന്.”
“പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് നേരെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”
മനു ചിരിച്ചു.
“അവൾ സ്കൂളിൽ വന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചു.”
“സ്കൂളിൽ വരാത്ത കുട്ടികളെല്ലാം നീ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുമോ?”
ആർദ്ര ചിരി അടക്കാൻ വായ് പൊത്തി.
മനു കണ്ണുകൊണ്ട് അവളെ മിണ്ടരുതെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
“അവൾ വേറെ അല്ലേ,” മനു പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടപ്പോൾ ആർദ്രയുടെ മുഖത്തെ ചിരി പതിയെ മൃദുവായി.
മെഹറും ആ വാക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു.
“വേറെ എങ്ങനെ?”
“അവൾ നമ്മുടെ ആളല്ലേ…….”
“അതുകൊണ്ടാണോ ഫോൺ ചെയ്തത്?”
“ഹ്മ്മ്.”
“എന്ത് പറഞ്ഞു?”
“എവിടെയാണെന്ന് ചോദിച്ചു. വീട്ടിലാണെന്ന് പറഞ്ഞു. വരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു.”
“അവൾ ഉടനെ സമ്മതിച്ചോ?”
“കുറച്ചു സമയം എടുക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ വന്നു.”
“അവൾ വരുമെന്ന് നിനക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നോ?”
“ഉണ്ടായിരുന്നു.”
ആർദ്ര അവനെ നോക്കി കണ്ണുകൾ ചെറുതാക്കി.
എങ്ങനെ ഉറപ്പ്? എന്ന ഭാവം.
മനു അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“ആർദ്രയെ എനിക്ക് കുറച്ചു മനസ്സിലായി തുടങ്ങി,” അവൻ പറഞ്ഞു.
“അത്ര പെട്ടെന്ന്?” മെഹർ ചോദിച്ചു.
“അവൾക്ക് ചുറ്റിവളച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല. നേരെ ചോദിച്ചാൽ നേരെ മറുപടി പറയും.”
ആർദ്ര ഉടനെ തലകുലുക്കി.
മെഹർ ചിരിച്ചു.
“അതെ. അവൾക്ക് സ്ട്രൈറ്റ് ടോക്ക് തന്നെയാണ് ഇഷ്ടം.”
“ഹ്മ്മ്.”
“വന്നിട്ട്?” മെഹർ ചോദിച്ചു
മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു മടിപ്പ് തെളിഞ്ഞു.
ആർദ്ര അത് കണ്ടു.
അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു.
“എല്ലാം,” മനു പറഞ്ഞു.
“എല്ലാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ?”
“കുറേ സംസാരിച്ചു…”
“സംസാരം മാത്രമാണോ? ”
അത് മാത്രം ആകുമോ ? മനു പറഞ്ഞു
അത് പറയടാ……
എല്ലാം കഴിഞ്ഞു…….
ആർദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ മനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉയർന്നു.
ശെരിക്കും ? മെഹറിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു ഞെട്ടൽ.
ആടാ……
കേറ്റിയോ ? മെഹർ തുറന്നു ചോദിച്ചു
ഹ്മ്മ്…. ആർദ്ര അടുത്ത് കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവന് കാര്യങ്ങൾ തുറന്ന് പറയുന്നതിൽ ഒരു മടി തോന്നി…..
പറയ്……. മെഹർ നിർബന്ധിച്ചു
കേറ്റി……
നിന്റെ അത് കേറിയോ സുഖമായിട്ട്…….
ആദ്യം അവൾക്ക് വേദനിച്ചു…..