“പിന്നെ?”
“എന്നെ കണ്ടിട്ട് റൊമാന്റിക്ക് ആകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത്,
പിന്നെ എന്റെ ഇവിടെക്ക് നോക്കിയത്”
എവിടേക്ക് ?
ദേവു മൗനം തുടർന്ന്
പറയടാ
എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക്….. അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു
മനു ചിരിച്ചു.
“അത് മറന്നില്ലേ?”
“അത് മറക്കാൻ പറ്റുമോ?”
“അപ്പോൾ ഇപ്പോഴും ഓർത്തിട്ട് നാണം വരുന്നുണ്ടോ?”
“ഹ്മ്മ്.” സാർ പറഞ്ഞത് കൂടെ ഓർക്കുമ്പോൾ
എന്ത് ? അത് വലുതാണെന്നോ ?
ഹ്മ്മ്…
ദേവൂന്റെ ഈ നാണം കാണാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ.”
“കാണാൻ വേണമെങ്കിൽ…”
അവൾ പെട്ടെന്ന് നിർത്തി.
“എന്ത്?”
“ഒന്നുമില്ല.”
“ഇപ്പോൾ നമ്മൾ കണ്ടാൽ ഉണ്ടല്ലോ, എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാതെ ആകും .”
ഈ സംസാരവും കാണലും മാത്രം ആകില്ല……
“പക്ഷേ എനിക്ക് സാറിനെ കാണാൻ തന്നെയാണ് തോന്നുന്നത് .”
“എനിക്കും,…. പക്ഷേ ഇന്ന് വേണ്ട .”
“ഹ്മ്മ് ” അവൾ നിരാശയോടെ മൂളി
“അടുത്ത തവണ കുറച്ച് നേരം കൂടെ ഇരിക്കാം.”
“അടുത്ത തവണ ഉണ്ടോ?”
“ഉണ്ട് .”
ദേവ് ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“നാളെ സാർ ഫ്രീ
ആണോ?”
മനു ചിരിച്ചു.
“ഹ്മ്മ് ”
“ഇന്നത്തെ പോലെ അവിടെ വന്നാൽ കാണാമോ?”
“ദേവു വരുമോ?”
“മനസ്സ് അതിന് വേണ്ടി നിർബന്ധിക്കുന്നു.”
ആ മറുപടി മനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ മൃദുവായി പതിഞ്ഞു.
“ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ?”
“അതൊന്നും ഇപ്പോൾ ഓർക്കുന്നില്ല.”
“ഓർക്കണം, ദേവു.”
മനുവിന്റെ ശബ്ദം അല്പം ഗൗരവമായി.
“നമ്മളെക്കുറിച്ച് ആരും തെറ്റായി പറയാൻ പാടില്ല.”
ഫോണിന്റെ മറുവശത്ത് അവൾ നിശ്ശബ്ദയായി.
“അപ്പോൾ വരേണ്ടെന്ന് ആണോ?”
ആ ചോദ്യത്തിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല.”
“പിന്നെ?”
“ആരും കാണരുതെന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ.”
ദേവശ്രീയുടെ മുഖം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
“ശരിക്കും?”
“ഹ്മ്മ്.”
“അപ്പോൾ എപ്പോൾ വരണം?”
“ദേവൂന് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ വാ.”
“എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ?”
“പക്ഷേ സേഫ് ആയിട്ട്.”
“എന്നാൽ നാളെ അമ്മ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയി കഴിഞ്ഞു വരട്ടേ?”
“രാത്രിയിലോ?”
“ഹേയ്…”
അവൾ ചിരിച്ചു.
“അമ്മ ഇവിടെ നിന്ന് അഞ്ചരയ്ക്ക് പോകും.”
“ഹ്മ്മ്…”
“അപ്പോൾ ഞാൻ അതിന് ശേഷം വരാം.”
“വന്നിട്ട്?”
“സാറിനോട് സംസാരിക്കണം..”
“അത്ര മാത്രം?”
“ഹ്മ്മ്.”
അവൾ കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഇന്നത്തെ പോലെ ഇരുന്ന് സംസാരിക്കണം.”
“ഗുഡ് ഗേൾ .”
ദേവശ്രീ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു.
“ഗുഡ് ഗേൾ ആണോ ഞാൻ?”
“ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നുന്നു.”
“മറ്റു സമയം?”
“മറ്റുസമയം നീ എന്റെ ഉറക്കം കളയുന്ന ഗേൾ .”
“അയ്യേ…”
“സത്യം.”
“സാറിന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞാൽ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നും.”
“അത് എന്താ?”
“അപ്പോൾ സാർ എന്നെ ഓർക്കുമല്ലോ.”
“ഓർക്കുന്നുണ്ട്.”
“
എത്രത്തോളം?”
“ഇന്ന് നീ പോയതിന് ശേഷം കുറച്ച് നേരം നിന്റെ ചിരി മനസ്സിൽ നിന്നും പോയില്ല.”
“എന്റെ കമ്പിയിട്ട പല്ലോ?”
“അതും.”
“അപ്പോൾ നാളെ ചിരിക്കാം.”
“കമ്പി കാണിച്ച്?”
“ഹ്മ്മ്.”
“അതാണ് വേണ്ടത്.”
അവൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“സാർ…”
“ഹാ?”
“സാറിന്റെ അനിയത്തി എങ്ങനെയാണ്?”
“അവൾ?”
“ഹ്മ്മ്. പറഞ്ഞില്ലേ പല്ലിൽ കമ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന്.”
“ഇപ്പോൾ എം.ബി.ബി.എസ് രണ്ടാം വർഷം പഠിക്കുന്നു. വീട്ടിൽ എല്ലാവരിലും സ്മാർട്ട് അവളാണ്. ചെറുപ്പത്തിൽ ഭയങ്കര ക്യൂട്ട് ആയിരുന്നു. പല്ലിൽ കമ്പി വെച്ചപ്പോൾ ആദ്യം അവൾക്കും ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. ചിരിക്കാതെ നടക്കും.”
“എന്നെ പോലെ?”
“അതെ. പിന്നെ ഞാൻ കളിയാക്കും. ‘ചിരി ഒളിപ്പിച്ചാൽ കമ്പിയിട്ട ക്യാഷ് വേസ്റ്റ് ആകും’ എന്ന് പറയും .”
ദേവശ്രീ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“സാർ വളരെ മോശം ചേട്ടൻ ആയിരുന്നു.”
“അതെ. പക്ഷേ അവൾ പിന്നെ ചിരി ഒളിപ്പിക്കുന്നത് നിർത്തി.”
“എന്നെയും അതുപോലെ ആക്കാനാണോ?”
“നിന്നെ അതിനേക്കാൾ നല്ലതാക്കണം.”
“എന്താ അതിനേക്കാൾ?”
“ദേവു ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കാണണം.”
നിന്റെ ഈ ഓവർ നാണം കളയണം
“ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത് റൊമാന്റിക്ക് ആണ്.”
“അത് തന്നെയല്ലേ നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?”
“ഹ്മ്മ്…”
“ഇനി നാളെ നീ വരുമെന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമാണ്.”
“വരും.”
“സേഫ് ആയി.”
“ഹ്മ്മ് .”
“ആരും കാണാതെ.”