എനിക്ക് ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആകണം……
ആർദ്ര പറഞ്ഞു
അവിടെ പൊക്കോ …..
മനു ബാത്റൂം കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അതോടെ അവൾ എഴുനേറ്റ് നടന്നു
മനുവും അതോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റു….
അവൾ ഫ്രഷ് ആയി തിരികെ എത്തി….
ആർദ്ര വീട്ടിലെത്താൻ ലേറ്റ് ആകുമോ ?
ഹേയ്, ഈ സമയത്തൊക്കെ ഞാൻ പോകാറുള്ളതാ….. അവൾ സമയം നോക്കി പറഞ്ഞു
സൂക്ഷിക്കണം…
മനു പറഞ്ഞു
അത് കേട്ട് അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു
അവൾ പതിയെ മനുവിനോട് ചേർന്നു….
അതോടെ മനു അവളെ പതിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു…..
ഞാൻ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല സാറിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ഒന്ന് നടക്കുമെന്ന്…..
ആർദ്ര പറഞ്ഞു
വിചാരിച്ചതിലും കൂടുതൽ നടന്നില്ലേ….
“ഹ്മ്മ്….”
മൂളികൊണ്ട് അവൾ മുഖം ഉയർത്തി.
അതോടെ മനു അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പതിയെ ഉമ്മ വച്ചു….
അതോടെ അവൾ കുറച്ചു ശക്തിയായി അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ ചപ്പി വലിച്ചു…
ആ നിമിഷം പ്രകൃതി പോലും നിശ്ചലമായതുപോലെ, അവരുടെ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ ഒന്നായി മാറി.
കുറച്ചു സമയം അവർ ആ ചുംബനത്തിൽ മുഴുകി നിന്നു…..
പിന്നെ പതിയെ അകന്നു…..
“ഇനിയും വൈകിയാൽ എനിക്ക് നിന്നെ വിടാൻ തോന്നില്ല ആർദ്രാ…” അവളുടെ കുസൃതിമുടികൾ ചെവിക്കു പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് മനു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവൾക്ക് ആ സമയം അവിടെ നിന്നും പോകാൻ ഒട്ടും താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
എന്നാലും പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥ….
“എനിക്ക് പോകാൻ തോന്നുനില്ല സാർ…” താഴേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കറിയാം… പക്ഷേ……. നമ്മൾ വീണ്ടും കാണുമല്ലോ,” മനു അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഒടുവിൽ മനസില്ലാ മനസോടെ അവൾ പോകാൻ തയ്യാറായി..
മനു സാറിൽ തനിക്കും ഒരു അവകാശം ഉണ്ടെന്ന ഒരു ഉറപ്പോടെ…..
തന്റെ പൂറിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ ആ കുണ്ണ ഇനി തനിക്ക് കൂടെ അവകാശപ്പെട്ടത് ആണെന്ന ഉറപ്പോടെ…….
“പോയിട്ട് വേഗം മെസ്സേജ് അയക്കണം, കേട്ടോ?” അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മനു ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
അവൾ തലയാട്ടി. ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും സന്തോഷവും ഒരുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കുറച്ചു സമയം കൂടെ മനുവിന്റെ കൂടെ നിന്നതിന് ശേഷം ആർദ്ര അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി…
അവളെ യാത്രയാക്കാനായി മനു സിറ്റ്ഔട്ട് വാതിലിന്
അരികെ നിന്നു…
ആർദ്ര പോയി കഴിഞ്ഞിട്ടും മനു കുറച്ച് നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു.
ഇന്ന് നടന്നതെല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒന്ന് പിന്നോട്ട് ഓടി.
ആർദ്രയുമായി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ, ആദ്യമായി അവൾ തന്നിലേക്ക് അടുത്തതും, ആ കൺകോണിലെ നാണവും, ഒടുവിൽ തനിക്ക് മുന്നിൽ കീഴ്പെട്ട ആ കൊച്ചു പ്രണയവും… അവനിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
എന്തൊരു പെണ്ണാണ് അവൾ,
ഒരു പെൺ കുതിരയെപോലെ ആയിരുന്നു അവളുടെ പെർഫോമൻസ്,….
അവളെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു അവൻ കുറച്ചു നേരം കൂടെ അവിടെ നിന്നു,…
പിന്നെ അവൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് വന്നു.
സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയപ്പോഴാണ് രണ്ട് മിസ്ഡ് കോൾ കണ്ടത്.
ദേവശ്രീ.
മനുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു ചിരി വന്നു.
“ദേവു…”
അവൻ ഉടൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചു.
രണ്ട് റിങ് പോലും മുഴുവനാകുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.
“സാർ…”
ശബ്ദത്തിൽ തന്നെ ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ നിറമുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ ദേവു…?”
അവൾ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഒന്നുമില്ല…”
“ഒന്നുമില്ലാത്തവർ രണ്ട് പ്രാവശ്യം വിളിക്കാറില്ല.”
“ഇവിടെ വെറുതേ ഇരുന്നപ്പോൾ സാറിനെ വിളിക്കാമെന്ന് തോന്നി …”
അവൾ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
മനു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം സ്വയം മൃദുവായി.
“അതൊക്കെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തുടങ്ങിയോ?”
“എനിക്ക് അറിയില്ല സാർ… ആകെ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥ.”
“ദേവു അത്ര പെട്ടെന്ന് പോകുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല.”
“സാർ തന്നെയല്ലേ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞത്.”
“പോകാൻ പറഞ്ഞതല്ല. വൈകിയാൽ വീട്ടിൽ ചോദിക്കുമോ എന്ന് ചോദിച്ചതാണ്.”
“വീട്ടിൽ ആരും ചോദിക്കില്ലായിരുന്നു.”
“അതെന്താ?”
