“നീ തന്നെയല്ലേ, നിന്നെക്കുറിച്ച് പറയാൻ പറഞ്ഞു വിളിപ്പിച്ചത്?”
“എന്ന് വച്ച്… ഇങ്ങനെ വൃത്തികേടാണോ പറയുക?” അവൾ ചിരി അടക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഏത് ഭാഗമാ വൃത്തികേട്?”
“അതൊക്കെ പറയണോ?”
“പറയ്… കേൾക്കട്ടെ.”
“ആ… ത്രീസം കാര്യം……. പിന്നെ ‘നാളെ എയ്ഞ്ചലിനെ വിളിക്ക്’, ‘ദേവശ്രീയെ വിളിക്ക്’… അതിന്റെ ഇടയിൽ എന്നെക്കുറിച്ചും ഓരോന്നൊക്കെ…”
“അതുകേട്ട് നീ രസിച്ചിരുന്നല്ലോ.”
ആ വാക്ക് കേട്ടതും ആർദ്രയുടെ മുഖം ചുവന്നു.
അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി.
“കുറച്ചൊക്കെ…” അവൾ പതിയെ സമ്മതിച്ചു.
“കുറച്ചൊക്കെയോ?”
“ഹ്മ്മ്…”
“അപ്പോൾ മുഴുവൻ സമയവും ചെവി കൂർപ്പിച്ച് കേട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നല്ലേ?”
“അതിന് വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നത്.” അവൾ ചിരിച്ചു.
“ഒരക്ഷരം പോലും വിടാതെ കേട്ടല്ലോ?” പിന്നെ നിന്റെ കൈ എന്റെ ഇതിലും ആയിരുന്നു……….
“ഇതിങ്ങനെ വലുതായി നിക്കുമ്പോൾ അതിൽ പിടിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ .”
“ആഹാ… അത്രയും ഇന്ററസ്റ്റ് ആയിരുന്നോ?”
“ഉണ്ടായിരുന്നു.”
ഒരു നിമിഷം അവൾ മനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“മിസ്സിന് സാറിനെ വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമാണല്ലോ?”
“പിന്നല്ലാതെ.”
“സംസാരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ
മനസ്സിലാകും.”
“എന്താ മനസ്സിലായത്?”
“ഓരോ വാക്കിലും സാറിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കരുതൽ… ഒരു അവകാശം… ഇടയ്ക്ക് കളിയാക്കുമ്പോഴും സാറിന് വിഷമമാകാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്.”
മനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കേട്ടിരുന്നു.
“അത് പ്രണയിക്കുന്നവർക്കേ പറ്റൂ.”
“ഹ്മ്മ്…”
“സാറും അതുപോലെ തന്നെയാണ്.”
“ഞാനോ?”
“അതേ.”
“എങ്ങനെയാ?”
“മിസ്സ് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് ചിരിക്കുമ്പോഴും, അവൾ ക്ഷീണിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ശബ്ദം മാറി. ‘റസ്റ്റ് എടുക്കണം’ എന്ന് പറഞ്ഞത്… അതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി.”
മനു അവളെ നോക്കി.
“നീ ആളുകളെ നന്നായി വായിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.”
“അല്ല… നിങ്ങളെ രണ്ടാളെയും വായിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്.”
“അതെന്താ?”
“കാരണം… രണ്ടാളുടെയും കണ്ണിലും ശബ്ദത്തിലും ഒരേ ആളാണ്.”
മനു ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
പിന്നെ ആർദ്ര ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ?” ആർദ്ര ചോദിച്ചു
“പറയ്.”
“മെഹർ മിസ്സിനെ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി ഇഷ്ടമായി.”
“അതെന്താ?”
“ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചിട്ടും… അസൂയ ഒന്നും കാണിച്ചില്ലല്ലോ.”
“നിന്നെയും, എയ്ഞ്ചലിനെയും, ലക്ഷ്മിയെയും… എല്ലാവരെയും കുറിച്ച് എത്ര കൂളായിട്ടാ സംസാരിച്ചത്.”
മനു പതിയെ തലകുലുക്കി.
“അതാണ് മെഹർ.”
“സത്യം പറയാം സാർ…”
“ഹ്മ്മ്?”
“മിസ് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ… എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും അവർ എന്നെ വെറുക്കുമെന്നോ, തെറ്റായി കാണുമെന്നോ തോന്നിയില്ല.”
“അവൾ അങ്ങനെയല്ല.”
“അതെ… ഇപ്പോൾ എനിക്കും മനസ്സിലായി.”
ആർദ്രയുടെ മുഖത്ത് ഒരു സ്നേഹമുള്ള ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“നിങ്ങൾ രണ്ടാളെയും കാണുമ്പോൾ… പ്രണയം എന്നത് വെറും കെട്ടിപ്പിടിക്കലോ ‘ഐ ലവ് യൂ’ പറയലോ അല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”
“പിന്നെ?”
“ഒരാൾ സന്തോഷിക്കണമെന്ന് മറ്റൊരാൾ മനസ്സുകൊണ്ട് ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ്… അതായിരിക്കും ശരിക്കും സ്നേഹം.”
അതേ,. ഞാൻ ഈ കാണിക്കുന്നതിലെല്ലാം ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കുന്നത് മെഹർ ആയിരിക്കും….
അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ ആർദ്രയുടെ അടുത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു…
കാര്യം മനസ്സിലായതും ആർദ്ര ഒരു ചിരിയോടെ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു
ഇത് നേരിൽ കണ്ട് സന്തോഷിക്കാൻ ആണോ സാർ തിങ്കളാഴ്ച എന്നെയും വിളിക്കട്ടെ നു ചോദിച്ചത് ?
ഹ്മ്മ്
അയ്യേ……
എന്തേ ? മനു ചോദിച്ചു
മിസ്സിന്റെ മുൻപിൽ വച്ച് ഇതുപോലെയൊക്കെ ചെയ്യാമോ ?
ചെയ്താൽ എന്താ ?
എനിക്ക് നാണമാകും……
ആർദ്രയ്ക്ക് നാണമോ ?
അവൻ
അവളുടെ മുലകളിൽ പിടിച്ചു പതിയെ അമർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
എന്തേ എനിക്ക് നാണം ഇല്ലെന്നാണോ ?
മെഹറിന് പകരം ലക്ഷ്മിയോ എയ്ഞ്ചലോ ആണെങ്കിലോ ?
അത് പിന്നെയും കുഴപ്പമില്ല
അത് പോലെ തന്നെയല്ലേ മെഹറും ?
അല്ല…….
അവൾ വല്ലാത്ത ഹോട്ട് ആണ്…..
‘
എങ്ങിനെ ?
ഇത് അടിപൊളിയാണ്………. മനു ആർദ്രയുടെ മുലയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു