സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വച്ച് പറയാൻ കഴിയാതെ പോയ ചില കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്നും, സമയം കിട്ടുമ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് വന്നുപോകാമെന്നും അവൻ പറയുന്നു.
ആ നിർദേശം ദേവശ്രീയെ ഒരേസമയം പേടിപ്പിക്കുകയും സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മനു സാർ തന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ആവേശം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ചെറിയൊരു മടിക്ക് ശേഷം അവൾ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.
മനുവിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ദേവശ്രീ ആദ്യം അകത്തേക്ക് കയറാൻ മടിക്കുന്നു. പുറത്തുനിന്ന് സംസാരിച്ചാൽ മതിയെന്ന് അവൾ പറയുമ്പോൾ, അവൾക്ക് സൗകര്യമുള്ളതുപോലെ നിൽക്കാമെന്ന് മനു പറയുന്നു.
അതോടെ വീടിന്റെ മുന്നിൽവച്ച് അവരുടെ ആദ്യത്തെ തുറന്ന സംഭാഷണം ആരംഭിക്കുന്നു.
ക്ലാസ്സിൽ പ്രചരിക്കുന്ന ഗോസിപ്പിനെക്കുറിച്ച് മനു നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്നു. തന്റെ പേരുമായി ചേർത്താണ് കുട്ടികൾ സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ദേവശ്രീയ്ക്ക് വല്ലാത്ത പേടിയും നാണവും തോന്നിയിരുന്നുവെന്ന് അവൾ സമ്മതിക്കുന്നു.
അതിന്റെ പേരിൽ മനു സാർക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടാകുമോ എന്നും, തന്നെ മോശമായി കരുതുമോ എന്നുമായിരുന്നു അവളുടെ പ്രധാന ഭയം.
മനു അതെല്ലാം വളരെ ലളിതമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. ആളുകൾക്ക് പറയാൻ എന്തെങ്കിലും വേണമെന്നും, അവരെ
ഓരോരുത്തരെയും തിരുത്താൻ നടക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്നും അവൻ പറയുന്നു.
ഗോസിപ്പിന്റെ പേരിൽ പഠനം കളയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ നഷ്ടമെന്നും അവളെ മനസ്സിലാക്കിക്കുന്നു.
തന്റെയും ദേവശ്രീയുടെയും പേരുകൾ ചേർത്ത് പറയുന്നതിൽ തനിക്ക് അപമാനമൊന്നുമില്ലെന്നും, ദേവശ്രീയെപ്പോലെ നല്ലതും സുന്ദരിയുമായ ഒരു പെൺകുട്ടിയുമായി പേരുചേർത്ത് പറയുന്നതിൽ എന്താണ് പ്രശ്നമെന്നും മനു ചോദിക്കുന്നു.
ആ വാക്കുകൾ ദേവശ്രീയുടെ ഉള്ളിലെ പേടിയെ പൂർണമായും മാറ്റുന്നു.
അതുവരെ തന്റെ വട്ടമുഖത്തെയും അല്പം തടിച്ച ശരീരത്തെയും പല്ലിലെ കമ്പിയെയും കുറിച്ച് ചെറിയൊരു അപകർഷത ഉണ്ടായിരുന്ന ദേവശ്രീ, മനുവിന്റെ കണ്ണിലൂടെ ആദ്യമായി തന്നെ സുന്ദരിയായി കാണാൻ തുടങ്ങുന്നു.
അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ പല്ലിലെ കമ്പി കാണുന്നത് ക്യൂട്ട് ആണെന്നും, അതിനാൽ ചിരി ഒളിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്നും മനു പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ആദ്യമായി സ്വാഭാവികമായൊരു ചിരി വിരിയുന്നു.
ആ വൈകുന്നേരത്തെ സംഭാഷണം ദേവശ്രീയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മനു സാറിനോടുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ ക്രഷ്, പതിയെ ആരാധനയും ആകർഷണവുമായി മാറുന്നു.
തന്നെ അപമാനിക്കാതെ കേട്ടതും, പേടിപ്പിക്കാതെ ആശ്വസിപ്പിച്ചതും, തന്റെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് ആത്മവിശ്വാസം നൽകിയതും അവൾക്ക് മറക്കാനാവുന്നില്ല.
അന്ന് രാത്രി കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ദേവശ്രീ മനു പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കുകളും ഓർക്കുന്നു. വട്ടമുഖവും, നിറഞ്ഞ കവിളുകളും, പല്ലിലെ കമ്പിയും, അല്പം തടിച്ച ശരീരവും അവൾ ആദ്യമായി കുറ്റമായി കാണാതെ നോക്കുന്നു.
മനു സാർ ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, എന്നിട്ടും തന്നെ സുന്ദരിയെന്ന് വിളിച്ചുവെന്നും ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം പിറക്കുന്നു.
അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ദേവശ്രീയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ മാറ്റം വരുന്നു. ക്ലാസ്സിലെ ഗോസിപ്പുകൾ കേട്ട് വിഷമിക്കുന്നതിന് പകരം, അവൾ ചെറിയൊരു ചിരിയോടെ അതിനെ അവഗണിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
മനു ക്ലാസ്സിൽ വരുമ്പോൾ പഴയതുപോലെ മുഖം താഴ്ത്താതെ ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ നോക്കുന്നു. സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാനും റെക്കോർഡ് കാണിക്കാനും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ തുടങ്ങുന്നു.
മനുവിന്റെ ചെറിയൊരു ചിരി പോലും അവളുടെ ദിവസം മുഴുവൻ സന്തോഷകരമാക്കുന്നു. സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ മനുവിന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ ദിവസവും, അവൻ ഒരിക്കൽ കൂടി തന്നെ വിളിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.