നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 10 30അടിപൊളി 

 

കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിനിടയിലും അവിടെ വല്ലാത്തൊരു ഇളം ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.

 

​എന്റെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പ് അവളുടെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ ഒന്നുരസി.

 

​ആ സ്പർശനം ഏറ്റതും, ഒരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നുപോയതുപോലെ അവളൊന്നു വിറച്ചു. അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഒരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെപ്പോലെ നേർത്തൊരു കുറുകൽ പുറത്തുവന്നു.

 

​”എന്താ… എന്താ ദേവാ…?”

 

​കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലിനിടയിലും ആ ചോദ്യം എന്റെ കാതുകളിൽ അലയടിച്ചു. പക്ഷേ, അതിന് മറുപടി നൽകാൻ ഞാൻ അശക്തനായിരുന്നു.

 

വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിക്കിടന്നു.

 

​മറുപടിക്ക് പകരം, ഞാൻ സീറ്റിൽ അവളോട് ഒന്നുകൂടി ഒട്ടിയിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ച് അവളുടെ മുതുകിൽ അമർന്നു. അവളുടെ അരയിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന എന്റെ കൈകൾ കുറച്ചുകൂടി ശക്തിയിലായി അവളെയെന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

 

​എന്റെ ഈ പെരുമാറ്റത്തിനെതിരെ അവളിൽ നിന്ന് ഒരു എതിർപ്പും ഉണ്ടായില്ല. വാക്കുകൾ കൊണ്ടോ ശരീരം കൊണ്ടോ അവൾ എന്നെ തടഞ്ഞില്ല.

 

മറിച്ച്, വണ്ടിയുടെ വേഗതയിലും എന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂട് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ എന്നിലേക്ക് ലയിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

അവളുടെ ആ പ്രവൃത്തി വീണ്ടും എന്നേ പല കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാൻ പ്രരിപ്പിച്ചു…

 

“ശ്രീ….”

 

​എന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ ആ പേര് വഴുതി വീണു.

 

സത്യത്തിൽ അങ്ങനെ വിളിക്കണമെന്ന് കരുതിക്കൂട്ടിയതല്ല; എങ്കിലും, അറിയാതെയാണെങ്കിലും ആദ്യമായി ഞാൻ അവളെ ‘ശ്രീ’ എന്ന് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു.

 

​എന്റെ വിളി കേട്ടിട്ടും അവൾ മറുപടിയൊന്നും തന്നില്ല. പക്ഷേ, വണ്ടിയുടെ റിയർ വ്യൂ മിററിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു, കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ തെളിയുന്ന അവളുടെ ആ മുഖം.

 

അതിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര മനോഹരമായ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 

​കണ്ണാടിയിലൂടുള്ള അവളുടെ ആ കള്ളച്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ, എന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ജാള്യതയും മാറി. എന്റെ ചുണ്ടുകളിലും അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

 

​”ശ്രീ….”

 

​ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു. പക്ഷേ, ഇത്തവണ അത് അറിയാതെ വന്നതായിരുന്നില്ല.

 

അവളെ അങ്ങനെ വിളിക്കാനുള്ള അവകാശം എനിക്കുണ്ടെന്ന പൂർണ്ണബോധ്യത്തോടെ, ഒട്ടും മടിക്കാതെ ഞാൻ വിളിച്ചതായിരുന്നു.

 

“മ്മ്….”

 

എന്ന അവളുടെ ആ നേർത്ത മൂളൽ… കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലിനിടയിലും അത് എന്റെ കാതുകളിൽ അലയടിച്ചു.

 

​വെറുമൊരു മൂളലായിരുന്നില്ല അത്. അതിൽ വല്ലാത്തൊരു വശ്യത ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 

​ഇതിനകം തന്നെ കാമത്തിന്റെയോ പ്രണയത്തിന്റെയോ ലഹരിയിൽ മതിമറന്നിരിക്കുന്ന എന്നെ, അവളുടെ ആ ഒരൊറ്റ മൂളൽ വികാരങ്ങളുടെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കൈപിടിച്ചു നടത്തി.

 

മനസ്സിലെ നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ ഓരോ പൂട്ടും താനേ തുറന്നുപോകുന്നതുപോലെ… കാമലോകത്തേക്കുള്ള പടികൾ ഓരോന്നായി കയറാൻ ആ ശബ്ദം എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

 

​എന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായി.

 

അവളുടെ സാമീപ്യവും ആ മൂളലും നൽകിയ ധൈര്യത്തിൽ ഞാൻ മുഖം അവളുടെ തോളിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അമർത്തി വെച്ചു. ആ കഴുത്തിടുക്കിലെ ഗന്ധം എന്നെ വല്ലാതെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഞാൻ അവളിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു…

 

“നീയൊരു സത്യം ചെയ്യുമോ…. ”

 

അവളുടെ ടി ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ കൈ കടത്തി പഞ്ഞിപോലുള്ള വയറിൽ ഒന്ന്‌ പിച്ചിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു…

 

അവളുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചോ…. 🤔?

 

“മ്മ്…. ”

 

വീണ്ടും അവളുടെ മൂളൽ

 

“ഈ നിമിഷം മുതൽ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് മാത്രം നീയെന്റെ മനസ്സ് വായിക്കരുത്…. ”

 

പൊക്കിൾ കുഴിയിലേക്ക് ഒരു വിരൽ ഇറക്കികൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു….

 

ഹോ എന്തൊരു സുഖം…. 😵‍💫

 

​”മ്മ്… അ… അതെന്താ? അത്രയ്ക്കും മോശം ചിന്തകളാണോ നിന്റെ മനസ്സിൽ…?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *