നിധിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞാൻ ബുള്ളറ്റ് ആ വരമ്പിലേക്ക് ഇറക്കി.
ടാറിട്ട റോഡിൽ നിന്നുള്ള മാറ്റം ആ യന്ത്രത്തിനും പിടിച്ചതുപോലെ, അതിന്റെ താളത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക രസം വന്നു ചേർന്നു.
ഇളം വെയിൽ ദേഹത്ത് തട്ടുമ്പോഴും, പാടത്തുനിന്നുള്ള തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്ത് അടിക്കുന്നത് വല്ലാത്തൊരു സുഖമായിരുന്നു.
ഇരുവശത്തും സ്വർണ്ണക്കതിരുകൾ കാറ്റിലാടുന്നതിനിടയിലൂടെ, രാജകീയമായി ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
മുന്നോട്ട് പോകുംതോറും ആ വലിയ മലയിൽ നിന്നും ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടം ഒരു പുഴയായി മാറി ഞങ്ങൾക്ക് കൂട്ടിനെത്തി.
എന്തൊരു തെളിച്ചമായിരുന്നു ആ വെള്ളത്തിന്!
അടിയിലെ ഉരുളൻ കല്ലുകൾ പോലും എണ്ണിപ്പെറുക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര സുതാര്യം.
ഒഴുകുന്ന അമൃതുപോലെ തെളിഞ്ഞ ആ ജലം കണ്ടപ്പോൾ, വണ്ടി നിർത്തി ഒന്ന് മുഖം കഴുകാനോ, അതിലേക്ക് ഒന്ന് എടുത്തുചാടാനോ എന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ തുടിച്ചു.
പാടത്തിന്റെ പച്ചപ്പും പുഴയുടെ തെളിച്ചവും എല്ലാം കൂടി മനസ്സിനെ വല്ലാത്തൊരു നിർവൃതിയിലെത്തിച്ചിരുന്നു.
പാടശേഖരങ്ങൾ പിന്നിട്ട്, ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ ആ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് തൊട്ടുതാഴെ എത്തിച്ചേർന്നു. അടുത്തുനിന്നുള്ള ആ കാഴ്ച ദൂരത്തുനിന്ന് കണ്ടതിനേക്കാൾ ഭീകരവും എന്നാൽ അതിമനോഹരവുമായിരുന്നു.
ജലകണങ്ങൾ കാറ്റിൽ പറന്ന് ഞങ്ങളുടെ മുഖത്ത് വന്നുപതിച്ചു.
വണ്ടി നിന്നതും, ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ ആവേശത്തോടെ നിധി ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി.
വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് അരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് കിഴക്കോട്ട് കൈ ചൂണ്ടി.
”ദേ… അങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ…”
എന്റെ നോട്ടം അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് അവിടെ ചെന്നെത്തി.
കുത്തിയൊലിക്കുന്ന ആ വെള്ളപ്പാച്ചിലിന് അല്പം മാറി, പാറക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ കൊണ്ട് പകുതി മറയ്ക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ, ഇരുളടഞ്ഞ വലിയൊരു ഗുഹ!
അത് കണ്ടതും അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു. കിതപ്പ് മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു
”ഈ മലയോ, വെള്ളച്ചാട്ടമോ ഒന്നുമല്ല… ആ കാണുന്ന ഗുഹ… അതാണ് മെയിൻ! അത് കാണിക്കാനാണ് ഞാൻ നിങ്ങളെയൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത്…”
ഞാൻ ആ ഗുഹയിലേക്ക് തന്നേ നോക്കി…
ഈ മലയുടെ ഒരു പ്രേത്യേക എന്തെന്ന് വച്ചാൽ എവിടെ നോക്കിയാലും പണ്ണാനൊരുക്കി വച്ചത് പോലെയുള്ള ഒരു ഗുഹ കാണാം… 😐
സച്ചിനും രാഹുലും അതിന്റെ അടുത്തേക്ക് നിധിയുടെ അടുത്തായി നടന്നു…
“ഇതെന്തിനാ ഞങ്ങൾ കാണുന്നത്… ”
സച്ചിൻ ചോദിച്ചു…
“ദീപം തെളിയിക്കുന്ന നാട്ടുക്കാർ തീരുമാനിക്കുന്ന ആളുകൾ നിധിക്കായി പോവേണ്ടത് ഇതിലൂടെയാണ്…”
നിധി പറഞ്ഞു
അപ്പോൾ മറ്റേ ഗുഹ എന്ത് പറി കണ്ടെത്താനുള്ള വഴിയാണ്..
ശോ ആകേ കൺഫ്യൂഷൻ ആയല്ലോ ഇത്….🤔
വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി, നനഞ്ഞ പാറകളിലൂടെ സൂക്ഷിച്ചു ചവിട്ടി ഞങ്ങൾ ആ ഗുഹാമുഖത്തേക്ക് നടന്നു.
അടുത്തു ചെല്ലുംതോറും ഒരുതരം അസാധാരണമായ തണുപ്പ് അരിച്ചിറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി.
നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ള പാറകളുടെയും, സൂര്യപ്രകാശമേൽക്കാത്ത നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും, വവ്വാലുകളുടെയും ഒക്കെ ചേർന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധം അവിടെ തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു.
ഗുഹയുടെ കവാടത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിശ്ചലരായി നിന്നു. പുറത്തെ വെളിച്ചം അവിടം വരെ മാത്രമേ എത്തിയിരുന്നുള്ളൂ.
അതിനപ്പുറം അനന്തമായ കൂരിരുട്ട് മാത്രം.
ഒരു രാക്ഷസൻ വായ പിളർന്നു നിൽക്കുന്നതുപോലെ, എന്തും വിഴുങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന കനത്ത ഇരുട്ട്.
എന്താണ് അതിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷയും ഒപ്പം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത ഒരു ഭയവും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു.
കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ കുറച്ചുനേരം ആ ശൂന്യമായ ഇരുട്ടിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിന്നു.