നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ – 10 30അടിപൊളി 

 

​വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ, പാതി ശ്വാസത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

 

​”ഉം… വളരെ മോശം… നിനക്ക് സമ്മതമാണോ…?”

 

തൊട്ടാൽ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന കുട്ടനേ എന്നാൽ ആകുംവിധം അവളുടെ ചന്തി വിടവിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടെ തള്ളിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു..

 

സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ ഈ നീങ്ങൽ കാരണം, പുറകിൽ ഇനി ഒരാൾക്ക് കൂടി ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഞാൻ ബാക്കിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

 

​പക്ഷേ, എന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവളിൽ നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും കിട്ടാതായപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു ആന്തൽ തുടങ്ങി.

 

ചോദിച്ചതും ചെയ്തതും അതിരുകടന്നുപോയോ? ആ മൗനം എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി.

 

​സ്വന്തം മനസ്സിനെ പഴിച്ചുകൊണ്ട്, അവളുടെ ആലില വയറിൽ മുറുകിയ കൈ പിൻവലിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുങ്ങി.

 

​അപ്പോഴാണ് അവൾ സീറ്റിൽ ഒന്നുകൂടി ഞെരുങ്ങിയിരുന്നത്. ശേഷം കാറ്റിലൂടെ അവളുടെ ശബ്ദം ഒഴുകിയെത്തി.

 

​”ഇപ്പൊ വേണ്ട ദേവാ… ഇവിടുന്ന് ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ഒരു ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറും… അതുവരെ നീയൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്…”

 

​ഉണങ്ങി വരണ്ട മരുഭൂമിയിൽ പെട്ടെന്നൊരു മഴ പെയ്താലുള്ള ആശ്വാസമായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ എനിക്ക് നൽകിയത്.

 

പിൻവലിക്കാൻ തുടങ്ങിയ കൈകൾ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ, കുറച്ചുകൂടി അവകാശത്തോടെ ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചു.

 

​ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ഒരു ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്.

 

​ആദ്യം ഞാൻ എന്റെ പോക്കറ്റിലാണ് നോക്കിയത്. അപ്പോഴാണ് കൃതി തന്ന ഫോൺ പൊട്ടിച്ചു നോക്കാൻ പോലും സമയം കിട്ടിയിട്ടില്ലല്ലോ എന്ന കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്.

 

​അപ്പോൾ ശബ്ദം എന്റെ അടുത്തുനിന്നല്ല… അത് അവളുടെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നുതന്നെയാണ്!

 

വീണ്ടും മനസ്സിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി….

 

ഇത് എനിക്ക് വേണ്ടി ദൈവം സ്‌പെഷ്യലായി ഒരുക്കിത്തന്ന അവസരമാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.

 

​എന്റെ മനസ്സ് അപ്പോഴേക്കും കാടുകയറി ഓരോന്ന് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

വണ്ടി ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിധി, പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുക്കാൻ എന്നോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു… അത് അനുസരിക്കാനെന്ന വ്യാജേന അവളുടെ ഇറുകിയ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് കയ്യിട്ട്, ആ വെണ്ണത്തുടകളിൽ വിരലുകൾ അമർത്തി സുഖിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു രംഗം ഞാൻ അപ്പോളേക്കും മനക്കോട്ട കെട്ടി.

 

​പക്ഷേ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഒരു ആശങ്കയും തലപൊക്കി. ഇനി അതല്ല, ബൈക്ക് സൈഡാക്കി അവൾ തന്നെ ഫോൺ എടുത്താലോ?

​അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ എന്റെ ആ മോഹമെല്ലാം വെള്ളത്തിലാകും…

 

ദൈവമേ പണി തരല്ലേ എന്ന് ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു.

 

​പക്ഷേ, എന്റെ പ്രാർത്ഥന വെറുതെയായില്ല. കാറ്റിലൂടെ അവളുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും വന്നു.

 

​”ദേവാ… ആ ഫോൺ ഒന്ന് എടുത്ത് ആരാണെന്ന് നോക്കാമോ…?”

 

​എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി. ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ലേ ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്!

 

അവളുടെ അനുവാദം കിട്ടിയതും കാത്തിരുന്ന അവസരം പാഴാക്കാതെ ഞാൻ ​എന്റെ വലത് കൈ അവളുടെ വയറിൽ നിന്നും സാവധാനം താഴേക്ക്, അവളുടെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിലേക്ക് നീക്കി…

 

​നല്ല ഇറുകിയ ജീൻസ് ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് പോക്കറ്റിനുള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്താൻ അല്പം പണിപ്പെടേണ്ടി വന്നു.

 

എങ്കിലും, ആ ഇടുങ്ങിയ വിടവിലൂടെ വിരലുകൾ തെന്നിയിറങ്ങിയപ്പോൾ കിട്ടിയ സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യ.

 

പോക്കറ്റിന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂടും അവളുടെ തുടകളുടെ മാർദ്ദവവും എന്റെ വിരലുകൾക്ക് ഒരു ലഹരിയായി മാറി.

 

​ഫോൺ വിരൽത്തുമ്പിൽ തടഞ്ഞെങ്കിലും അത് എടുക്കാൻ ഞാൻ മെനക്കെട്ടില്ല.

 

പകരം, ഫോണിനെ അവിടെത്തന്നെ വിട്ടിട്ട് എന്റെ വിരലുകൾ ആ പോക്കറ്റിന്റെ ഇടുക്കത്തിൽ, അവളുടെ തുടകളിൽ അമർന്നു.

 

​വെറുതെ അമർത്തുകയല്ല, അവിടെ ഞാൻ എന്റെ കലാവിരുതു തന്നെ പുറത്തെടുത്തു.

​ജീൻസിനുള്ളിലൂടെയാണെങ്കിലും, എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നത് പോലെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒന്ന് അമർത്തിയും, തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് ആ മൃദുവായ ഭാഗത്ത് വട്ടത്തിൽ ഉരസിയും ഞാൻ ആ നിമിഷം പരമാവധി ആസ്വദിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *