എന്റെ കപട ഗൗരവവും വാശിയും ആ ഒരൊറ്റ സ്പർശനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
”ഇനി വിട്ടോ…”
എന്റെ തോളിൽ താടി വെച്ച്, കാതുകളിൽ ചുടുശ്വാസം പടർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ മന്ത്രിച്ചു….
വേറേ ആരുമില്ലെങ്കിൽ നല്ലൊരു വാണം വിടാമായിരുന്നു…
ഒരു കളിക്ക് വേണ്ടി എന്റെ കൃതിക പോലും എന്നേ ഇങ്ങനെ വശികരിക്കാൻ നോക്കിയിട്ടില്ല..
എന്നെങ്കിലും നിന്നേ കിട്ടുന്ന ഒരു ദിവസം വരും മോളേ..
ആ ദിവസം ഞാൻ നിന്റെ പൂറ് പൊളിക്കും… 😐
മനുഷ്യനേ വട്ടാക്കുന്നതിനും ഒരു പരിധിയില്ലേ… 😐
നേരേ പോയി റൈറ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞ ഓർമയിൽ വണ്ടി മെല്ലേ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി…
പറഞ്ഞപോലെ വലത്തേ സൈഡിലേക്ക് ഒരു വഴി മുന്നിൽ കാണാം…
ആ വഴി എത്തിയതും ഞാൻ അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു…
😳
വളവ് തിരിഞ്ഞതും കണ്മുന്നിൽ വിരിഞ്ഞ ആ കാഴ്ച എന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞു.
ഇതുവരെ കണ്ട പച്ചപ്പുകളിൽ നിന്നെല്ലാം വ്യത്യസ്തമായി, കണ്ണിന് കുളിർമയേകുന്ന വിശാലമായ ഒരു സ്വർണ്ണ പാടശേഖരമായിരുന്നു അത്.
വിളഞ്ഞു പഴുത്തുനിൽക്കുന്ന നെൽക്കതിരുകൾ ഇളംവെയിലിൽ തിളങ്ങുന്നത് കണ്ടാൽ, ഉരുകിയ സ്വർണ്ണം ഭൂമിയിലേക്ക് ഒഴിച്ചിട്ടതാണെന്ന് തോന്നും.
കാറ്റത്ത് ആ കതിരുകൾ തലയാട്ടുമ്പോൾ സ്വർണ്ണക്കടലിൽ തിരയിളകുന്ന പ്രതീതി.
ആ സ്വർണ്ണക്കടലിന് ഒത്ത നടുക്കായി, കാലപ്പഴക്കത്തിന്റെ പ്രൗഢി വിളിച്ചോതുന്ന കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത ഒരു ശിവക്ഷേത്രം.
ചുറ്റുമുള്ള സ്വർണ്ണ വർണ്ണത്തിന് നടുവിൽ, കറുത്ത പൊട്ടുതൊട്ടതുപോലെ ആ അമ്പലം തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു.
എന്നാൽ ആ കാഴ്ചയ്ക്ക് പൂർണ്ണത നൽകിയത് അതിനും പിന്നിലെ ദൃശ്യമായിരുന്നു.
അമ്പലത്തിന് കാവൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ, ആകാശത്തെ തൊട്ടുനിൽക്കുന്ന വലിയൊരു മലനിര.
ആ മലയുടെ മുകളിൽ നിന്നും താഴേക്ക്, പടർന്നു പന്തലിച്ചു ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന മനോഹരമായ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടം.
ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, സാക്ഷാൽ പരമശിവന്റെ ജടയിൽ നിന്നും ഗംഗ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നതുപോലൊരു തോന്നൽ…
മലമുകളിൽ നിന്നും ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികൾ താഴെ പാടത്തേക്ക് പതിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന നേർത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് ആ പ്രദേശത്തെയാകെ ഒരു സ്വർഗ്ഗതുല്യമാക്കി മാറ്റുന്നുണ്ട്.
മനസ്സിലെ കാമവും ദേഷ്യവും എല്ലാം ആ ഒരൊറ്റ കാഴ്ചയിൽ അലിഞ്ഞുപോയതുപോലെ…
ഞാൻ നേരത്തേ പറഞ്ഞത് തിരിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു…
എന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന നിധിയുടെ മുലകളാണ് സ്വർഗ്ഗം എന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് തെറ്റി…
യഥാർത്ഥ സ്വർഗ്ഗം അതല്ല…
ഇതാണ്… ഇതാണ് സ്വർഗ്ഗം…
സാക്ഷാൽ ഭഗവാൻ നേരിട്ട് ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന്, സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് പണിതു വെച്ച വിശാലമായ സ്വർഗ്ഗം!..
ഞാനും അവന്മാരും വണ്ടി അറിയാതെ നിർത്തി ആ കാഴ്ച കൺകുളിരേ കണ്ടു…
കഴപ്പ് കാണിച്ച് ആ വഴിയിൽ തന്നേ നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ ജീവിതത്തിൽവച്ച് കണ്ട ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ച്ച നഷ്ട്ടപെട്ടേനേ…
ഞാൻ ആരാധനാപ്പൂർവ്വം അവളെ നോക്കി…
നന്ദിയുണ്ട് മോളേ നന്ദിയുണ്ട്…. 😐
അവന്മാരുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചാല്ലായിരുന്നു സച്ചിന്റെ കയ്യിലൊക്കെ കുറച്ചു പൂവ് കൊടുത്തെങ്കിലും അവൻ ആ നിമിഷം നിധിക്ക് വേണ്ടി പൂജ നടത്തിയേനേ…
“കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല മക്കളേ വേറൊരു സാധനം കാണിക്കാനാണ് ഞാൻ നിന്നെയൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു വന്നത്…”
അവളുടെ സ്വരത്തിൽ അവളുടെ നാടിന്റെ ഭംഗി ഓതിക്കുന്ന ചെറിയൊരു അഹങ്കാരമുണ്ടായിരുന്നു…
അവൾക്കത് കാണിക്കാനുള്ള പൂർണ്ണ അവകാശമുള്ളതുക്കൊണ്ട് മറുത്തൊന്നും ഞാൻ പറയാൻ നിന്നില്ല…
വണ്ടി വീണ്ടും ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി…
റോഡിലൂടെ കുറച്ചുകൂടെ ദൂരം പോയതും
ഇടത്തെ സൈഡിലുള്ള പാടത്തിന്റെ വരമ്പിലൂടെയുള്ള വഴിയിലൂടെ വണ്ടിയോടിക്കാൻ നിധി നിർദ്ദേശിച്ചു…