ആ മറുപടി കേട്ടതും അരികിലിരുന്ന ആമിനത്താത്തയും സുബൈദത്താത്തയും വാ പൊളിച്ചുപോയി!
“പടച്ചോനെ! കേട്ടില്ലേ നബീസ… ഭർത്താവിന് വേണ്ടിയും അമ്മായിയമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയും ദർഗ്ഗയിൽ പോയി സ്വർണ്ണത്തകിട് നേർച്ച നേർന്ന പെണ്ണാണ്! ഇങ്ങനെയൊരു മരുമകളെ കിട്ടിയത് നിന്റെ ഭാഗ്യമാട്ടോ!” സുബൈദത്താത്ത ജസ്നയെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി.
ബന്ധുക്കളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് മരുമകളെ കുടുക്കാൻ നോക്കിയ നബീസുമ്മാക്ക് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാൻ കഴിയാതെയായി! ചമ്മിപ്പോയ ഉമ്മ, “അല്ല… ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ…” എന്ന് പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ചായക്കപ്പ്
എടുത്തു.
ട്രേയുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ ജസ്നയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിഗൂഢമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ഷാഹിദിന്റെ തറവാട്ടിനുള്ളിൽ, അവന്റെ ഉമ്മയുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും കൺമുന്നിൽ വെച്ച് രോഹിത് കുമാറിന്റെ താലിയും മിഞ്ചിയും അണിഞ്ഞ്, അതിന് അവരുടെ തന്നെ കൈയ്യടി വാങ്ങിയെടുത്തതിന്റെ ആ രഹസ്യ ലഹരി അവളുടെ സിരകളെ കുളിരണിയിച്ചു!
എന്നാൽ—ആ വിജയത്തിന്റെ ലഹരിക്ക് അധികം ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അന്ന് വൈകുന്നേരം മഗ്രിബ് ബാങ്ക് കൊടുക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്, മുകളിലത്തെ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ വസ്ത്രം മാറാൻ കയറിയതായിരുന്നു ജസ്ന.
അലമാരയിൽ നിന്ന് പുതിയ ചുരിദാർ എടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ്, ഭിത്തിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന കലണ്ടറിലേക്ക് അവളുടെ നോട്ടം യാദൃച്ഛികമായി നീണ്ടത്. ജനുവരി മാസത്തിലെ തീയതികളിലൂടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വെറുതെ സഞ്ചരിച്ചു.
പെട്ടെന്ന്—ജസ്നയുടെ കൈയിലിരുന്ന വസ്ത്രം തറയിലേക്ക് ഊർന്നുവീണു!
അവളുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി നിശ്ചലമായി; ഹൃദയം ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തേക്ക് നിലച്ചുപോയി!
കലണ്ടറിലെ തീയതി ജനുവരി പത്തൊൻപത്!
എല്ലാ മാസവും കൃത്യം പതിനാറാം തീയതിയാണ് അവൾക്ക് മുറ തെറ്റാതെ മാസമുറ വരാറുള്ളത്! ഇന്ന് പത്തൊൻപതായിരിക്കുന്നു—മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
ഇത്രയും നാൾ ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ അഞ്ചു ദിവസത്തെ പ്രണയലഹരിയുടെ ഓർമ്മകളിലും, രോഹിത് ഏട്ടനുമായുള്ള രാത്രികാല സംഭാഷണങ്ങളിലും മുഴുകിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, കലണ്ടറിലെ തീയതികളെക്കുറിച്ചോ തന്റെ ശരീരത്തിലെ മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചോ അവൾ ചിന്തിച്ചിരുന്നതേയില്ല!
ജസ്ന വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ കലണ്ടറിന് തൊട്ടുമുന്നിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ കഴിഞ്ഞ മാസത്തെ—ഡിസംബറിലെ—തീയതികളിലൂടെ ഭ്രാന്തമായി പുറകോട്ട് എണ്ണിനോക്കി!
അവളുടെ തലച്ചോറിലൂടെ ആയിരം ഇടിമിന്നലുകൾ ഒന്നിച്ച് വെട്ടി! തൊണ്ട വറ്റി വരണ്ടു; കൈകാലുകൾ ഐസ് പോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു!
ആ കണക്കുകൾ ഒരു കൊലക്കയർ പോലെ അവളുടെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു:
ഷാഹിദ് കാനഡയിലേക്ക് തിരികെ പറന്നിട്ട്
ഇന്നേക്ക് കൃത്യം ഏഴ് ആഴ്ചകൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! അതിലും ഭയാനകമായ സത്യം അതായിരുന്നില്ല—ഷാഹിദ് പോയി ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ്, അതായത് ഡിസംബർ പകുതിയിൽ താൻ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോകുന്നതിന് പത്തു ദിവസം മുൻപ്, തനിക്ക് കൃത്യമായി മാസമുറ വന്നിരുന്നു! ആ അഞ്ചു ദിവസങ്ങളിൽ താൻ നിസ്കരിക്കാതിരുന്നതും കുളിച്ചു ശുദ്ധിയായതുമെല്ലാം താഴെയിരിക്കുന്ന നബീസുമ്മാക്കും മഞ്ചേരിയിലെ സ്വന്തം ഉമ്മയ്ക്കും വ്യക്തമായി അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്!
അതിനുശേഷം—ഡിസംബർ അവസാന ആഴ്ചയിലാണ് താൻ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോയത്!
അവിടെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നിലയിലെ പ്രസിഡൻഷ്യൽ സ്യൂട്ടിൽ വെച്ചും, നന്ദി ഹിൽസിലെ ചില്ലുമാളികയിൽ വെച്ചും, മെയ്ബാക്ക് കാറിൽ വെച്ചും നീണ്ട അഞ്ചു പകലും നാല് രാത്രിയും ഒരുപാട് തവണ രോഹിത് കുമാർ തന്നിലേക്ക് യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ പെയ്തിറങ്ങിയ ആ നിമിഷങ്ങൾ! ഒരിക്കൽപ്പോലും ഒരു പ്രതിരോധവും ഉപയോഗിക്കാൻ തങ്ങളിരുവരും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല!
നന്ദി ഹിൽസിലെ ഗ്ലാസ് പവലിയനിൽ വെച്ച് രോഹിത്തേട്ടൻ്റെ കൂട്ടുകാരൻ ആ ഡോക്റ്റർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ മുഴങ്ങി—’നിങ്ങളുടെ ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമായിട്ട് ആരോഗ്യമുള്ള, സുന്ദരന്മാരായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ചിരി കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ വീട് നിറയട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു!.’
