പാപശൽഭം – 22 2അടിപൊളി  

അവളുടെ വിരലുകൾ വിയർപ്പുകൊണ്ട് സ്ക്രീനിൽ തെന്നിമാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ കാൽക്കുലേറ്റർ ആപ്പ് തുറന്ന്, രഹസ്യ കോഡ് അടിച്ച് ‘സെക്യൂർ ഫോൾഡറി’നുള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. തുടർന്ന് ടെലഗ്രാം തുറന്ന് രോഹിത് കുമാറിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് വീഡിയോ കോൾ അമർത്തി!

അങ്ങ് കാനഡയിലെ മിസ്സിസാഗയിൽ അപ്പോൾ സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയായിരുന്നു.

പുറത്ത് മഞ്ഞുവീഴ്ചയുള്ള തെളിഞ്ഞ പകൽ. ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പ് ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ മുകളിലെ നിലയിലെ വിശാലമായ ഗ്ലാസ്സ് ക്യാബിനിലിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ഷിപ്പിംഗ് കരാർ പരിശോധിക്കുകയായിരുന്ന രോഹിത് കുമാർ, തന്റെ സ്വകാര്യ ഫോണിൽ ജസ്‌നയുടെ കോൾ കണ്ടതും എല്ലാ ജോലികളും മാറ്റിവെച്ച് ഒറ്റ ബെല്ലിൽ തന്നെ കോൾ എടുത്തു.

കറുത്ത സ്യൂട്ടും സിൽക്ക് ടൈയും ധരിച്ച്, രാജകീയമായ പ്രൗഢിയോടെ കസേരയിലിരിക്കുന്ന രോഹിത്തിന്റെ മുഖത്ത് അവളെ കണ്ടതും അങ്ങേയറ്റം വാത്സല്യവും പ്രണയവും നിറഞ്ഞ ആ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“എന്താ എന്റെ വാവേ… ഇന്ന് പതിവിലും നേരത്തെയാണല്ലോ കോൾ? എന്റെ ചക്കരക്കുട്ടി ഈ പാതിരാത്രി ബാത്റൂമിൽ ഒളിച്ചിരുന്നാണോ എന്നെ വിളിക്കുന്നത്?” രോഹിത് കുസൃതി കലർന്ന സ്വരത്തിൽ, അങ്ങേയറ്റം ലാളനയോടെ ചോദിച്ചു.

എന്നാൽ സ്ക്രീനിൽ ജസ്‌നയുടെ മറുപടി ഉണ്ടായില്ല.

പകരം, അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ ഫോണിന്റെ ബാക്ക് ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് വാഷ്ബേസിന്റെ വക്കത്തേക്ക് തിരിച്ചുപിടിച്ചു!

മിസ്സിസാഗയിലെ ക്യാബിനിലിരുന്ന രോഹിത് കുമാർ പുരികം ചുളിച്ച് സ്ക്രീനിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. വാഷ്ബേസിന്റെ വെളുത്ത മാർബിൾ

വക്കത്ത് നിരത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന ആ രണ്ട് ‘പ്രെഗാ ന്യൂസ്’ കാസറ്റുകൾ! രണ്ടിന്റെയും ഒത്ത നടുവിലായി രക്തത്തുള്ളികൾ പോലെ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന കടുംചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള രണ്ട് വരകൾ വീതം!

അടുത്ത സെക്കൻഡിൽ ക്യാമറ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു. സ്ക്രീനിൽ ജസ്‌നയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു—കണ്ണുനീരിൽ കുതിർന്ന്, ഭയം കൊണ്ട് വിളറിവെളുത്ത്, ചുണ്ടുകൾ വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം!

“ഏട്ടാ…” അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുമുറിഞ്ഞാണ് പുറത്തുവന്നത്: “നമ്മുടെ… നമ്മുടെ കുഞ്ഞാണ് ഏട്ടാ എന്റെ വയറ്റിൽ… ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ച് ഏട്ടൻ എനിക്ക് തന്ന നമ്മുടെ വാവയാണ് ഇത്! പക്ഷേ… പക്ഷേ ഞാനിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും ഏട്ടാ?! എനിക്ക് പേടിയായിട്ട് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു!”

ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ—ആയിരക്കണക്കിന് മൈലുകൾക്കപ്പുറം ടൊറന്റോയിലെ ആ ചില്ലുഗോപുരത്തിലിരുന്ന രോഹിത് കുമാർ—ആദ്യത്തെ പത്തു സെക്കൻഡ് നേരത്തേക്ക് ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്ന് കല്ലുപോലെ നിശ്ചലനായിപ്പോയി!

അയാളുടെ കയ്യിലിരുന്ന വിലകൂടിയ മൗണ്ട് ബ്ലാങ്ക് പേന മേശപ്പുറത്തേക്ക് ഊർന്നുവീണു.

നാല്പത്തിരണ്ട് വയസ്സുവരെ ഈ ഭൂമിയിലെ സകല സുഖങ്ങളും അധികാരങ്ങളും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സ്വന്തം രക്തത്തിൽ പിറന്ന ഒരു കുഞ്ഞ് എന്ന അനുഭൂതി അയാൾ ഇന്നുവരെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അതും ആരിൽ? താൻ പ്രാണനേക്കാൾ ഏറെ പ്രണയിക്കുന്ന, നന്ദി ഹിൽസിലെ ദേവിയുടെ നടയിൽ വെച്ച് താൻ താലി കെട്ടി സ്വന്തമാക്കിയ തന്റെ പൊന്നുവിന്റെ ഉദരത്തിൽ! അഞ്ചു രാവും പകലും തങ്ങൾക്കിടയിൽ നടന്ന ആ ഉന്മാദവും ലഹരിയും ഇതാ ഒരു ജീവനായി തുടിപ്പറിയിച്ചിരിക്കുന്നു!

ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ ഇരുണ്ട മുഖത്ത് അതുവരെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അത്രയും വലിയൊരു ആർദ്രതയും, പുരുഷത്വത്തിന്റെ അഭിമാനവും പടർന്നു. അയാളുടെ ആഴമുള്ള കറുത്ത കണ്ണുകൾ

നിറഞ്ഞുവന്നു! അയാൾ ഫോൺ സ്ക്രീനിലെ ജസ്‌നയുടെ മുഖത്തേക്ക് വിരൽത്തുമ്പുകൊണ്ട് തൊട്ടു.

“എന്റെ വാവേ… എന്റെ പൊന്നുമോളേ…” രോഹിത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം സന്തോഷം കൊണ്ട് ഇടറിപ്പോയി. “നീ… നീ സത്യമാണോ ഈ പറയുന്നത് ചക്കരേ?! നമ്മുടെ കുഞ്ഞാണോ നിന്റെ ഉള്ളിൽ?!”

“അതെ ഏട്ടാ… രണ്ട് കിറ്റിലും നോക്കി, മുപ്പത് സെക്കൻഡ് തികയും മുൻപേ രണ്ട് വരയും കട്ടയ്ക്ക് തെളിഞ്ഞുവന്നു!” ജസ്‌ന നെഞ്ചത്ത് കൈവെച്ച് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ കരച്ചിൽ ഭയത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റായി മാറി:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *