“എടാ ഷാഹിദേ… ഞാൻ ഇന്നലെ രാത്രി പറഞ്ഞതല്ലേ ഫെബ്രുവരി കഴിഞ്ഞ് മതിയെന്ന്?!” നബീസുമ്മ ഫോണിലൂടെ ഒച്ചയെടുത്തു നോക്കി.
“ഉമ്മാ… ഉമ്മ ദയവുചെയ്ത് ഇനി ഒന്നും പറയരുത്!” ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഷാഹിദ് ഉമ്മയുടെ ശബ്ദത്തിന് മുകളിലൂടെ സംസാരിച്ചു: “എന്റെ ജോലിയും എന്റെ ഭാര്യയുടെ വിസയും കളഞ്ഞിട്ട് അവിടെ മൗലൂദ് കൂടാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല! ഉമ്മയ്ക്ക് വരണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ അടുത്ത മാസം ഞാൻ ഉമ്മയ്ക്ക് വിസിറ്റിംഗ് വിസ എടുത്തുതരാം. പൊന്നു ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ അവിടുന്ന് തിരിക്കും, ഞാൻ ടിക്കറ്റ് അയച്ചുകഴിഞ്ഞു!”
മകന്റെ ആ മാറ്റത്തിന് മുന്നിൽ ഉമ്മയുടെ നാവ് അടങ്ങിപ്പോയി!
തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് മകൻ പൂർണ്ണമായും ആ പെണ്ണിന്റെ കൈകളിലേക്ക് വഴുതിപ്പോയിരിക്കുന്നുവെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ, ഒരക്ഷരം മിണ്ടാനാവാതെ നബീസുമ്മ മുഖം വീർപ്പിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
എന്നാൽ സഫ തുള്ളിച്ചാടി മുകളിലേക്ക് ഓടിവന്ന് ജസ്നയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു! “ഇത്ത… ഇക്ക സൂപ്പറാണല്ലോ! നാളെത്തന്നെ ഇത്ത കാനഡയിലേക്ക് പറക്കുകയാണല്ലേ! വാ നമുക്ക് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഡ്രസ്സുകളൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാം!”
അന്ന് പകൽ മുഴുവൻ മഞ്ചേരിയിലെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോയി ഉപ്പയോടും ഉമ്മയോടും യാത്ര പറയുന്നതിന്റെയും, തിരികെ വന്ന് സഫയോടൊപ്പം സ്യൂട്ട്കേസുകൾ അടുക്കിവെക്കുന്നതിന്റെയും തിരക്കിലായിരുന്നു ജസ്ന. ഉമ്മർ ഹാജി മകളുടെ തലയിൽ കൈവെച്ച് കണ്ണുനീരോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ ഉപ്പയുടെ മാനം കാക്കാൻ
കഴിഞ്ഞുവല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ ജസ്ന ആ കൈകളിൽ മുത്തമിട്ടു.
ഒടുവിൽ—ബുധനാഴ്ച രാത്രി പതിനൊന്നെ മുക്കാൽ മണി.
താഴെ മുറ്റത്ത് കൊണ്ടോട്ടി കരിപ്പൂർ വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് പോകാനുള്ള ഇന്നോവ കാർ വന്നുനിന്നു കഴിഞ്ഞു. സ്യൂട്ട്കേസുകളെല്ലാം ഡ്രൈവറും ഉപ്പയും സഫയും ചേർന്ന് കാറിന്റെ ഡിക്കിയിലേക്ക് കയറ്റുകയാണ്.
മുകളിലത്തെ കിടപ്പുമുറിയിൽ, കറുത്ത അബായയും ഹിജാബും ധരിച്ച് യാത്രയ്ക്ക് പൂർണ്ണ സജ്ജയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ജസ്ന. മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണയ്ക്കുന്നതിന് മുൻപ്, അവൾ അവസാനമായി ഒന്ന് ആ വലിയ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചെന്നുനിന്നു.
അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണാടിയിലെ തന്റെ പ്രതിബിംബത്തിലേക്ക് അവൾ നോക്കി.
അവളുടെ ഇടതുകൈ പതിയെ ഉയർന്ന്, കറുത്ത ഹിജാബിനുള്ളിലൂടെ തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന മഹർ മാലയുടെ പിൻഭാഗത്തെ കൊളുത്തിൽ തൊട്ടു—അവിടെ രോഹിത് കുമാർ കെട്ടിയ ആ പവിത്രമായ സ്വർണ്ണത്താലി ചർമ്മത്തോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്നുണ്ട്.
അവളുടെ വലതുകൈ പതിയെ താഴ്ന്ന്, കറുത്ത പർദ്ദയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ തന്റെ ഒതുങ്ങിയ അടിവയറ്റിൽ അമർന്നു—അവിടെ രോഹിത് കുമാറിന്റെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന ആ കുഞ്ഞുജീവൻ സുരക്ഷിതമായി തുടിക്കുന്നുണ്ട്!
ഒരു വലിയ മരണക്കെണിയിൽ നിന്ന് താനും തന്റെ രോഹിത് ഏട്ടനും ചേർന്ന് വിധിയെപ്പോലും തോൽപ്പിച്ച് പുറത്തുകടന്നിരിക്കുന്നു! നാളെ ഈ സമയം താൻ കാനഡയുടെ മണ്ണിലായിരിക്കും; രോഹിത് കുമാറിന്റെ നാട്ടിൽ, അയാളുടെ തണലിൽ!
എന്നാൽ—ആ വിജയത്തിന്റെ ആശ്വാസത്തിനിടയിലും, ജസ്നയുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഐസ് പോലെ തണുത്ത ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുകയറി.
നാളെ രാത്രി ടൊറന്റോയിൽ ചെന്നിറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ ക്രൂരമായ യാഥാർത്ഥ്യം അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.
തന്റെ ഉദരത്തിൽ വളരുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ ഈ കുഞ്ഞിനെ ലോകത്തിന് മുന്നിലും നിയമത്തിന് മുന്നിലും സംരക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ—ഈ
കുഞ്ഞ് തന്നിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന് ഷാഹിദിനെ നൂറുശതമാനം വിശ്വസിപ്പിക്കണമെങ്കിൽ—നാളെ രാത്രി ടൊറന്റോയിലെ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ, കണ്ണുകളടച്ചുകൊണ്ട് ഒരു തവണ കൂടി താൻ ഇക്കാക്ക് തന്റെ ശരീരം വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടി വരും!
തന്റെ ആത്മാവും മനസ്സും രോഹിത് കുമാറിന്റെ ഭാര്യയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി ഒരു അമ്മ ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന ഏറ്റവും വലിയൊരു ത്യാഗം ആയിരുന്നു അത്!
