ജസ്ന തലയാട്ടി. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചകളിൽ താൻ ഫോണിലൂടെ ഒരു ചെറിയ കഴുത്തുവരമ്പ് കാണിച്ചപ്പോൾ തന്നെ ഓഫീസിലെ കസേരയിലിരുന്ന് സമനില തെറ്റി സ്വയംഭോഗം ചെയ്യുകയും, സ്വന്തം നഗ്നത പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത ഷാഹിദിന്റെ ആ ബലഹീനത അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
“ഇന്ന് രാവിലെ പത്തുമണിക്ക് അവൻ ഓഫീസിലെത്തുമ്പോൾ ആദ്യത്തെ അടി ഞാൻ കൊടുക്കും!” രോഹിത്തിന്റെ
ചുണ്ടുകളിൽ ക്രൂരമായൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഇമിഗ്രേഷൻ ആൻഡ് ലീഗൽ ഹെഡ് അവനെ വിളിപ്പിച്ച് ഒരു ഔദ്യോഗിക നോട്ടീസ് കയ്യിൽ കൊടുക്കും—നിന്റെ വിസ ഡിപ്ലോമാറ്റിക് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ക്വോട്ടയിൽ എടുത്തതായതുകൊണ്ട്, വിസ സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്ത് മുപ്പത് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നീ കാനഡയിലെ എയർപോർട്ടിൽ ലാൻഡ് ചെയ്തിരിക്കണം! ആ മുപ്പത് ദിവസം ഈ വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം അവസാനിക്കും! വെള്ളിയാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ നീ ഇവിടെ എത്തിയില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ വിസ കനേഡിയൻ സർക്കാർ റദ്ദാക്കുമെന്നും, അടുത്ത രണ്ടു വർഷത്തേക്ക് നിനക്ക് കാനഡയിലേക്ക് വരാൻ കഴിയില്ലെന്നും, അതോടൊപ്പം കമ്പനി അവന് കൊടുക്കുന്ന രണ്ടായിരം ഡോളറിന്റെ (മൂന്നര ലക്ഷം രൂപ) ഫാമിലി ഹൗസിംഗ് അലവൻസ് ഇന്ന് തന്നെ കട്ട് ചെയ്യുമെന്നും ലീഗൽ ഹെഡ് അവന്റെ മുഖത്തുനോക്കി പറയും!”
ജസ്നയുടെ കണ്ണുകൾ ആശ്ചര്യത്താൽ വിടർന്നു! “പടച്ചോനെ… മൂന്നര ലക്ഷം രൂപയുടെ അലവൻസ് പോകുമെന്നും രണ്ടു കൊല്ലം വിസ കിട്ടില്ലെന്നും കേട്ടാൽ ഇക്ക അപ്പോൾത്തന്നെ പേടിച്ചു വിറയ്ക്കുമല്ലോ ഏട്ടാ!”
“വിറയ്ക്കും… പക്ഷേ അവിടെയാണ് നിന്റെ അമ്മായിയമ്മയുടെ ഈഗോ വരാൻ പോകുന്നത്!” രോഹിത് കൃത്യമായി പ്രവചിച്ചു. “ഷാഹിദ് പേടിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ അമ്മായിയമ്മ അത് കമ്പനിയുടെ വെറും ഭീഷണിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളയും. ഉമ്മയെ പിണക്കാൻ വയ്യാതെ ഷാഹിദ് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകും. അവിടെയാണ് എന്റെ വാവയുടെ റോൾ!”
രോഹിത് സ്ക്രീനിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുത്തിരുന്നു: “ഇന്ന് രാത്രി പതിനൊന്നു മണിക്ക് നീ അവനെ വീഡിയോ കോൾ വിളിക്കണം. ഇത്രയും നാൾ അവന്റെ മുന്നിൽ പാവം പോലെ തലകുനിച്ചു നിന്ന ആ പഴയ ജസ്നയായിട്ടല്ല നീ ഇന്ന് സംസാരിക്കേണ്ടത്! നിന്റെ കണ്ണുനീർ കൊണ്ടും, നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ
മാദകത്വം കൊണ്ടും നീ അവന്റെ തലച്ചോറ് കത്തിച്ചുകളയണം! മറ്റന്നാൾ രാത്രി അവന്റെ കട്ടിലിൽ നീ വേണമോ, അതോ ഇനി ഈ ജന്മത്തിൽ നിന്നെ അവന് വേണ്ടയോ എന്ന് അവന്റെ മുഖത്തുനോക്കി ചോദിക്കണം! ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ എന്റെ പെണ്ണിനു?”
തന്റെ വയറ്റിൽ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനുള്ള ആ അവസാനത്തെ പോരാട്ടത്തിന് ജസ്നയുടെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീ പൂർണ്ണമായും സജ്ജയായിരുന്നു.
“പറ്റും ഏട്ടാ…” ജസ്നയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. “നമ്മുടെ വാവയ്ക്ക് വേണ്ടി, ഏട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്താൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി ഇക്കയെ കൊണ്ട് ആ ടിക്കറ്റ് എടുപ്പിച്ചിരിക്കും!”
അന്ന് രാത്രി എട്ടര മണി ക്ക് കാനഡയിൽ രാവിലെ പത്തുമണി സമയം.
മഞ്ചേരിയിലെ തറവാട്ടുവീട്ടിൽ അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് നബീസുമ്മയും സഫയും സ്വീകരണമുറിയിലിരുന്ന് ടി.വി കാണുകയായിരുന്നു. ജസ്ന അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങൾ ഒതുക്കിവെച്ച് കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് സ്വീകരണമുറിയുടെ വാതിൽക്കലേക്ക് വന്നുനിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഭിത്തിയിലെ ക്ലോക്കിലായിരുന്നു—അങ്ങ് മിസ്സിസാഗയിൽ ഇപ്പോൾ രോഹിത് ഏട്ടന്റെ ആദ്യത്തെ അസ്ത്രം തൊടുത്തുവിട്ടിട്ടുണ്ടാകും!
അവളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ അണുവിട തെറ്റിയില്ല.
മിസ്സിസാഗയിലെ ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പ് ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ ഇരുപത്തിയെട്ടാം നിലയിലെ തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് കയറിയ ഷാഹിദിനെ, കൃത്യം പത്തുമണിക്ക് തന്നെ കമ്പനിയുടെ ചീഫ് ലീഗൽ ആൻഡ് ഇമിഗ്രേഷൻ ഓഫീസറായ റിച്ചാർഡ് വാൻസ് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് അടിയന്തരമായി വിളിപ്പിച്ചു.
റിച്ചാർഡിന്റെ മുഖത്ത് പതിവില്ലാത്ത ഗൗരവമായിരുന്നു. അയാൾ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കനേഡിയൻ എംബസിയുടെയും ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പ് ലീഗൽ സെല്ലിന്റെയും സീലുള്ള ഒരു ചുവന്ന ഫയൽ ഷാഹിദിന് നേരെ നീട്ടി. അതിന്റെ മുകളിൽ വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിയിരുന്നു: “DIPLOMATIC FAST-TRACK SPOUSAL LANDING MANDATE.”
