പാപശൽഭം – 22 2അടിപൊളി  

നോക്കണ്ട ടാ മോനേ, നീ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ടിക്കറ്റ് എടുത്തോ!” ഉപ്പ ധൃതിയിൽ പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ—സോഫയിലിരുന്ന നബീസുമ്മയുടെ മുഖം കരിങ്കല്ലുപോലെ ഉറച്ചുപോയി!

തന്റെ വാക്ക് ധിക്കരിച്ച് മരുമകൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് പറക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന ചിന്ത ഉമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരത്തെയും വാശിയെയും തൊട്ടുണർത്തി.

ബന്ധുക്കളുടെയെല്ലാം മുന്നിൽ വെച്ച് താൻ പറഞ്ഞതാണ് അടുത്ത മാസത്തെ മൗലൂദും കല്യാണവും കഴിഞ്ഞേ പെണ്ണിനെ വിടൂ എന്ന്! ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് അവളെ കയറ്റിവിട്ടാൽ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ താൻ തോറ്റുപോയതുപോലെയാകും!

“നിർത്ത് അവിടെ!” നബീസുമ്മ ഫോണിന് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. “ആരാടാ ഷാഹിദേ നിന്നോട് ഇങ്ങനത്തെ മണ്ടത്തരമൊക്കെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ചത്?! പാസ്‌പോർട്ടിൽ ആറുമാസം കാലാവധി അടിച്ചുതന്നിട്ട് പിന്നെ മുപ്പത് ദിവസം കൊണ്ട് വിസ തീരുമെന്ന് പറയാൻ അവരെന്താ പൊട്ടന്മാരാണോ?! നിന്നെക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ പണിയെടുപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ആ കമ്പനിക്കാർ വെറുതെ പേടിപ്പിക്കാൻ പറയുന്നതാടാ!”

“എന്റെ പൊന്നു ഉമ്മാ… ഇത് പേടിപ്പിക്കുന്നതല്ല! ലീഗൽ നോട്ടീസ് എന്റെ കയ്യിലിരിക്കുകയാണ്!” ഷാഹിദ് ഫോണിലൂടെ ദയനീയമായി അലറി.

“എന്ത് നോട്ടീസായാലും എനിക്ക് അറിയേണ്ട!” നബീസുമ്മ വാശിപിടിച്ചു. “നമ്മുടെ തറവാട്ടിലെ മൗലൂദും എന്റെ ഇത്താത്തയുടെ പേരക്കുട്ടിയുടെ കല്യാണവും കൂടാതെ ഇവൾ ഈ പടിയിറങ്ങില്ലെന്ന് ഞാൻ നാട്ടുകാരോട് മുഴുവൻ പറഞ്ഞതാണ്! എന്റെ വാക്ക് മാറ്റാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. കമ്പനി അലവൻസ് തന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, നിനക്ക് ശമ്പളമില്ലേ?! ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതാ… ഫെബ്രുവരി അവസാനം മൗലൂദ് കഴിഞ്ഞിട്ട് അവൾ വന്നാൽ മതി! ഇനി ഇതിനെപ്പറ്റി നീ മിണ്ടിപ്പോകരുത്, എന്റെ പ്രഷർ കൂട്ടണ്ട നീ!”

അത്രയും പറഞ്ഞ് നബീസുമ്മ ഉപ്പയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ച് കോൾ

കട്ട് ചെയ്തു!

“എന്തൊരു വാശിയാടീ നബീസ നിനക്ക്?! ചെക്കൻ അവിടെയിരുന്ന് കരയുന്നത് കേട്ടില്ലേ?” ഉപ്പ ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ഉമ്മ ചവിട്ടിത്തുള്ളി സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന ജസ്‌നയുടെ കൈകാലുകൾ വിറച്ചു.

ഈ തള്ളയുടെ വാശി കാരണം തന്റെയും കുഞ്ഞിന്റെയും ജീവൻ തുലാസിലാടുകയാണ്! ഉമ്മ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ ഷാഹിദ് തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ പോലും ധൈര്യപ്പെടാതിരുന്നതാണ് ജസ്‌നയെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തിയത്. ഉമ്മയുടെ കണ്ണുനീരിനും ഭീഷണിക്കും മുന്നിൽ അവൻ വീണ്ടും പതറിപ്പോയിരിക്കുന്നു!

ഇനി കാത്തിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല—രണ്ടാമത്തെ അസ്ത്രം തൊടുത്തുവിടേണ്ട സമയം വന്നിരിക്കുന്നു!

രാത്രി പതിനൊന്നു മണിയായി.

തറവാട്ടുവീട്ടിലെ വിളക്കുകളെല്ലാം അണഞ്ഞു. താഴെ നബീസുമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് കൂർക്കംവലി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.

ജസ്‌ന തന്റെ കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് പൂട്ടി. അവൾ വലിയ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിലേക്ക് ചെന്നുനിന്നു.

ഇന്ന് രാത്രി ഷാഹിദിന്റെ മുന്നിലേക്ക് പോകേണ്ടത് മഞ്ചേരിയിലെ അടക്കവും ഒതുക്കവുമുള്ള ആ പാവം ഭാര്യയായിട്ടല്ല; മറിച്ച് അവന്റെ സിരകളിലെ രക്തം തിളപ്പിക്കുന്ന, അവന്റെ ആണത്തത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന, അവനെ കാമം കൊണ്ട് ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മോഹിനിയായിട്ടാണ്!

ജസ്‌ന തന്റെ തലയിലിട്ടിരുന്ന തട്ടം ഊരിമാറ്റി കട്ടിലിലേക്കിട്ടു.

അലമാര തുറന്ന്, ബാംഗ്ലൂരിൽ പോകുന്നതിന് മുൻപ് താൻ ഒരിക്കൽപ്പോലും ഇടാൻ ധൈര്യപ്പെടാതിരുന്ന—കടും നീല നിറത്തിലുള്ള, മിനുസമുള്ള സാറ്റിൻ തുണിയിൽ തുന്നിയ ഒരു നൈറ്റ് ഗൗൺ അവൾ പുറത്തേക്കെടുത്തു ധരിച്ചു.

കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, ആ കടുംനീല വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവളുടെ വെണ്ണക്കൽ ശരീരം പാൽനിലാവ് പോലെ തിളങ്ങി! ഗൗണിന്റെ വല്ലാതെ താഴ്ത്തിവെട്ടിയ കഴുത്തിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത തോളുകളും, വടിവൊത്ത തൊണ്ടക്കുഴിയും, വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാറിടങ്ങളുടെ മുകൾഭാഗത്തെ ആഴമേറിയ വിടവും പകുതിയിലധികം

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *