___________________
അന്ന് രാവിലെ അടുക്കളയിൽ വെച്ച് തിളച്ച വെളിച്ചെണ്ണയിലേക്ക് മുളകുപൊടി തട്ടിയിട്ട് സ്വന്തം ഗർഭകാലത്തെ ഓക്കാനം മറച്ചുപിടിച്ച ആ നിമിഷത്തിന്റെ വിറയൽ, ഉച്ചകഴിഞ്ഞിട്ടും ജസ്നയുടെ നാഡികളിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല.
കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറിയിട്ടും തന്റെ മുടിയിഴകളിലും ചർമ്മത്തിലും ആ കരിഞ്ഞ മുളകിന്റെയും ഉണക്കച്ചെമ്മീന്റെയും രൂക്ഷമായ ഗന്ധം
ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതു പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് താഴേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ, രാവിലെ പുക ശ്വസിച്ചതുകൊണ്ട് കഠിനമായ തലവേദനയാണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ് അവൾ മുകളിലത്തെ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ അകത്തുനിന്ന് കുറ്റിയിട്ടു.
ജനുവരിയിലെ ഉച്ചവെയിൽ ജനൽച്ചില്ലുകളിലൂടെ അരിച്ചെത്തി മുറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉഷ്ണം നിറച്ചിരുന്നു. ഫാനിന്റെ കറക്കത്തിന് പോലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ തീയണയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
മരണത്തിന്റെ വക്കിൽ നിന്നാണ് ഇന്ന് രാവിലെ താൻ രക്ഷപ്പെട്ടത്! അഞ്ചു സെക്കൻഡ് കൂടി താൻ പകച്ചുനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ, ഉമ്മയുടെ മുന്നിലേക്ക് താൻ ഛർദ്ദിച്ചുവീണേനെ!
അങ്ങനെയൊന്ന് സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഈ സമയത്ത് താൻ മഞ്ചേരിയിലെ ഏതെങ്കിലും ആശുപത്രിയിലെ സ്കാനിംഗ് മുറിയിലായിരിക്കും; തന്റെ ജീവിതവും ഉപ്പയുടെ അഭിമാനവും ഇതിനോടകം ചുടലപ്പറമ്പിലാവുകയും ചെയ്തേനെ!
സമയം ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് രണ്ടര മണിയായപ്പോൾ—കാനഡയിൽ പുലർച്ചെ നാലുമണിക്ക്—ജസ്നയുടെ കൈവശമിരുന്ന ഫോൺ നിശ്ശബ്ദമായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.
കാൽക്കുലേറ്റർ ആപ്പിനുള്ളിലെ രഹസ്യ അറയിൽ രോഹിത് കുമാറിന്റെ ടെലഗ്രാം വീഡിയോ കോളായിരുന്നു അത്!
ജസ്ന വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ ഇയർഫോൺ കാതിൽ തിരുകി കോൾ എടുത്തു.
സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ രോഹിത് കുമാറിന്റെ മുഖം കണ്ടതും ജസ്നയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ഇന്നലെ രാത്രി കുളിമുറിയിൽ വെച്ച് വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ കണ്ട ആ അസ്വസ്ഥതയോ പതർച്ചയോ ഇപ്പോൾ അയാളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല.
രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങാതെ കരുക്കൾ നീക്കി, പഴയ ആ തണുത്ത, ക്രൂരനായ, അജയ്യനായ ചക്രവർത്തിയായി രോഹിത് കുമാർ പൂർണ്ണമായും തിരിച്ചെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു! കറുത്ത സിൽക്ക് റോബ് ധരിച്ച്, കയ്യിലൊരു കപ്പ് ബ്ലാക്ക് കോഫിയുമായി തന്റെ പെന്റ്ഹൗസിലെ സ്റ്റഡി റൂമിലിരിക്കുകയായിരുന്നു അയാൾ.
“എന്റെ വാവേ…” രോഹിത്തിന്റെ ആഴമുള്ള ശബ്ദം കാതിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തി. “രാവിലെ എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടായോ
മോളൂ? നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ?”
ജസ്നയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുവന്നു. രാവിലെ അടുക്കളയിൽ വെച്ച് നടന്ന ആ ഭീകരമായ നിമിഷവും, താൻ മുളകുപൊടി എണ്ണയിലേക്ക് തട്ടിയിട്ട് രക്ഷപ്പെട്ട കഥയും അവൾ വിതുമ്പലോടെ അയാളോട് പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ താടിയെല്ലുകൾ വലിഞ്ഞുമുറുകി; അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീ പാറി.
“എന്റെ കുഞ്ഞിനെ വയറ്റിൽ ചുമന്നുകൊണ്ട് എന്റെ പൊന്നു അവിടെ ആ അടുക്കളയിലെ പുകയ്ക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് ശ്വാസം മുട്ടിയെന്നോ?!” രോഹിത്തിന്റെ ശബ്ദം അമർഷത്താൽ വിറച്ചു. “ഇനി ഒരൊറ്റ ദിവസം പോലും നീ ആ നരകത്തിൽ നിൽക്കില്ല ജസ്നാ! ഞാൻ എല്ലാം പ്ലാൻ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. ഇങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്ക്…”
ജസ്ന കണ്ണുനീർ തുടച്ച് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് സ്ക്രീനിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
“ഷാഹിദിനെക്കൊണ്ട് സ്വന്തം ഉമ്മയുടെ വാക്കിനെ ധിക്കരിപ്പിച്ച്, അടുത്ത നാൽപ്പത്തിയെട്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ നിനക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റ് എടുപ്പിക്കാൻ നമ്മൾ രണ്ട് വശത്തുനിന്നും ഒരേസമയം അവനെ ആക്രമിക്കാൻ പോവുകയാണ് !” രോഹിത് കുമാർ ഒരു യുദ്ധതന്ത്രജ്ഞനെപ്പോലെ തന്റെ പ്ലാൻ വിശദീകരിച്ചു: “ഷാഹിദിന് ഈ ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും ബലഹീനതയുള്ള രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഒന്ന്—അവന് ഇവിടെ കാനഡയിൽ കിട്ടിയിരിക്കുന്ന ഈ വലിയ പദവിയും, പണവും, ആഡംബര ജീവിതവും!
രണ്ട്—നിന്റെ ശരീരത്തോടുള്ള അവന്റെ അടങ്ങാത്ത ഭ്രാന്ത്!”
