പാപശൽഭം – 22 2അടിപൊളി  

അയാൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായി.

അയാളുടെ വിരലുകൾ അവളുടെ പൂമൊട്ടിന് മുകളിൽ അനക്കുന്നത് നിന്നിരുന്നു. അവളുടെ നനവ് അയാളുടെ കൈയിലും പാൻ്റ്സിലും പടർന്നിരുന്നു. അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നല്ല ചൂട് പൂറു ചാറിൻ്റെയും മൂത്രത്തിൻ്റെയും മണം കൂടുതൽ ശക്തമായി ഇടിച്ചു കയറി വന്നു

“യേ… യേ മുത്ത് ഹേ?” (ഇത് അത്യാവശ്യം ഉണ്ടല്ലോ) അയാൾ ചോദ്യം പോലെ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ ശബ്ദം അല്പം ഉയർന്നു. “മേരേ യൂണിഫോം പേ പീസ് രഹി ഹോ?”(എൻ്റെ യൂണിഫോമിലോട്ട് മൂത്രം ഒഴിക്കുകയാണോ?)

ജസ്‌നയുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ചെറുതായി വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ പൂമൊട്ട് അയാളുടെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ പേടിയും ഒന്നും പറയാതെ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്ന് കൊടുക്കുന്ന അവളുടെ സമീപനം അയാൾക്ക് കൂടുതൽ ധൈര്യം നൽകി.

അയാള് ഒരു കൈ കൊണ്ട് അയാളുടെ പാൻ്റ്സിൻ്റെ സിപ് ഊരുകയും മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ പാന്റീസിന്റെ വശം പിടിച്ച് ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത് കണ്ടതോടെ അവളുടെ മനസ്സിലെ പേടി പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചു വന്നു.

അയാള് അവളുടെ ആ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ആ വെളുത്ത സോഫ്റ്റ് സാറ്റിൻ പാൻ്റീസിൻ്റെ അടിഭാഗം സൈഡിലൂടെ പിടിച്ച്, അത് സൈഡിലോട്ട്—നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും, ജസ്‌നയുടെ തലച്ചോറിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് രോഹിത് കുമാറിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞുവന്നു!

താൻ ആരാണ്?!

കാനഡയിലെയും ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കോടീശ്വരന്മാരിൽ ഒരാളായ, സർക്കാരിലും മന്ത്രിമാരിലും കാര്യമായ സ്വാധീനം തന്നെ നിർത്തുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ താലി കഴുത്തിലണിഞ്ഞ ഭാര്യയാണ് താൻ! അയാളുടെ മുദ്രയാണ് തന്റെ ഈ അരക്കെട്ടിലും തുടയിടുക്കിലുമുള്ളത്! അയാളുടെ ശുക്ലം ആണ് തൻ്റെ യോനിയിൽ

നിന്ന് ഒലിച്ചു ഇറങ്ങുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള തന്നെ തൊടാൻ ഈ നിസ്സാരനായ കാവൽക്കാരന് എന്ത് യോഗ്യതയാണുള്ളത്?!

ആ ചിന്ത വന്ന നിമിഷം, ജസ്‌നയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയമെല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായി. പകരം, ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം നിലയിലെ ചില്ലുജാലകത്തിന് മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ അവളിൽ നിറഞ്ഞ ആ മഹാറാണിയുടെ അധികാരവും തണുത്ത ഗാംഭീര്യവും അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി!

അവൾ തലയുയർത്തി. കണ്മഷിയെഴുതിയ അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ തീക്കനലുകൾ പോലെ ആ ഓഫീസറുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തറഞ്ഞുനിന്നു.

അയാളുടെ ഷർട്ടിൽ പിൻ ചെയ്തു വെച്ചിരുന്ന അയാളുടെ പേര് നോക്കി ഹിന്ദി വശമില്ലാതിരുന്ന അവൾ, ഒരിറ്റ് വിറയൽ പോലുമില്ലാത്ത, ഐസ് പോലെ തണുത്തുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ അയാളുടെ മുഖത്തുനോക്കി പറഞ്ഞു:

“Mr. Shivraj Jindal, You don’t know whom I belong to… If you go ahead to do to me, what you have in your mind, it will be game over for you!” (Mr. ശിവരാജ് ജിൻഡാൽ, ഞാൻ ആരുടെ പെണ്ണാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ല… നീയിപ്പോൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നത് തുടർന്നാൽ, അതോടെ നിന്റെ കളി അവസാനിക്കും!)

ഒരു സാധാരണ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരി പെണ്ണിന്റെ യാചനയായിരുന്നില്ല ആ ശബ്ദത്തിൽ; മറിച്ച് ഒരൊറ്റ ഫോൺ കോൾ കൊണ്ട് തന്റെ യൂണിഫോമും ജീവിതവും ഭസ്മമാക്കാൻ കഴിവുള്ള ഏതോ വലിയൊരു അധോലോക ചക്രവർത്തിയുടെ റാണിയുടെ ആജ്ഞയായിരുന്നു അത് എന്ന് അവൻ തോന്നി! അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന ‘ഡിപ്ലോമാറ്റിക് വി.ഐ.പി’ ബോർഡിംഗ് പാസ്സിലേക്കും, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഭയാനകമായ ആത്മവിശ്വാസത്തിലേക്കും നോക്കിയ ആ ഓഫീസറുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു

മരവിപ്പ് പാഞ്ഞുകയറി!

തീയിലാണ് താൻ തൊട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.

തീക്കനലിൽ തൊട്ടതുപോലെ, നനഞ്ഞു കുതിർന്ന അവളുടെയും രോഹിത്തിന്റെയും കലർന്ന ദ്രാവകങ്ങളുമായി അയാൾ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ യോനിയിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് ഒറ്റവലിക്ക് പിൻവലിച്ചു! അയാളുടെ മുഖം വിളറിവെളുത്തു.

“സോറി മാഡം… യു ക്യാൻ ഗോ… ജാവോ!” അയാൾ രണ്ടടി പിന്നോട്ട് മാറി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൊണ്ട്, രോഹിത്തിൻ്റെയും അവളുടെ കാമരസം ചേർന്ന കൈകൊണ്ട് ബോർഡിംഗ് പാസ്സിൽ സീലടിച്ചു കൊടുത്തു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *