കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ അവൾ പൂർണ്ണമായും തന്റെ വരുതിയിലായി എന്ന് കരുതിയ അവന്റെ അഹങ്കാരം ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ചീട്ടുകൊട്ടാരം പോലെ തകർന്നുവീണു.
ഈ പെൺകുട്ടി
വെറുമൊരു പാവയല്ലെന്നും, അവളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിൽ തൊട്ടാൽ അവൾ ആരെയും ഭയക്കില്ലെന്നും അവൻ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
എല്ലാറ്റിനുമുപരി, ഷാഹിദിന് ജസ്നയോട് ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അതിയായ പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഈ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവൻ അഹങ്കരിച്ചിരുന്നുവെന്നത് സത്യമാണെങ്കിലും, അവൾ തന്നോട് പിണങ്ങുന്നതോ തന്നിൽ നിന്ന് അകലുന്നതോ ചിന്തിക്കാൻ പോലും അവന് കഴിയില്ലായിരുന്നു.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരാഴ്ച പോലും തികയുന്നതിന് മുൻപ് താൻ കാണിച്ച എടുത്തുചാട്ടം കാര്യങ്ങളെ ഇത്രത്തോളം വഷളാക്കിയല്ലോ എന്ന കുറ്റബോധം അവന്റെ നെഞ്ചിനെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.
അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു, അവളുടെ ഇരുകൈകളിലും പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു.
“പൊന്നൂ… എന്റെ പൊന്നേ, പ്ലീസ് ഡാ… അങ്ങനെ പറയല്ലേ!” ഷാഹിദിന്റെ ശബ്ദം പൂർണ്ണമായും ഇടറിയിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുവന്നു. “എനിക്ക് നിന്നെ ജീവനാണ് പൊന്നൂ…
നിന്നെ അപമാനിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ആ വെള്ള ഡ്രസ്സിൽ എന്റെ പെണ്ണിനെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ ബോധം തന്നെ പോയി…
നീ എന്റേത് മാത്രമാണെന്നുള്ള ആ അഹങ്കാരവും ഭ്രാന്തും തലയ്ക്ക് പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യുന്നതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഓർമ്മയില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റിപ്പോയി ഡാ…
ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.. ഇനി ഒരിക്കലും നിന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല പൊന്നൂ… എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്…”
എന്നാൽ ഷാഹിദിന്റെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ജസ്ന ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറി. അവന്റെ ആ പശ്ചാത്താപമോ കണ്ണുനീരോ അവളുടെ ഉള്ളിലെ മരവിപ്പിനെ അലിയിച്ചില്ല.
“എന്നെ തൊടരുത് ഷാഹി,” അവൾ വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “നിന്റെ ഈ കള്ളന്യായങ്ങൾ കേട്ട് മയങ്ങാൻ
ഞാൻ കൊച്ചുകുട്ടിയല്ല.
മിനിഞ്ഞാന്ന് രാത്രി നിന്റെ ബോസിന്റെ വീഡിയോ കോളിൽ കൈ കഴച്ചെന്ന് പറഞ്ഞ് നീ ക്യാമറ താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു… ഇന്നലെ പൂളിൽ വെച്ച് ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ അരയിലെ തുണി നീ അഴിച്ചുവിട്ടു…
ഇന്നിപ്പോ ആ ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ മുന്നിലിട്ട് ഇതും! എല്ലാം അബദ്ധത്തിൽ സംഭവിച്ചതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ എനിക്ക് ഭ്രാന്തില്ല. നിനക്ക് നിന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റുള്ളവർക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നതിലാണ് നിൻ്റെ ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണം കിട്ടുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
പക്ഷേ ആ കളിക്ക് നിന്നുകൊടുക്കാൻ ഇനി എന്നെ കിട്ടില്ല!”
അവൾ കട്ടിലിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് നടന്ന് തലയിണ ശരിയാക്കിവെച്ചു.
“നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരാഴ്ചയേ ആയിട്ടുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഇതൊരു വലിയ വഴക്കാക്കി മാറ്റി വീട്ടുകാരെ അറിയിക്കാൻ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. തൽക്കാലം നമുക്ക് സാധാരണ പോലെ സംസാരിക്കുകയും പെരുമാറുകയും ചെയ്യാം.
നാളെ ഒരുമിച്ച് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. പക്ഷേ… എന്റെ മനസ്സും നിൻ്റെ സ്വഭാവവും ശരിയാവുന്നതുവരെ നീ എന്റെ ദേഹത്ത് തൊട്ടുപോകരുത്. എനിക്ക് എന്റെതായ ഒരു സ്പേസ് വേണം!”
ഷാഹിദ് തറയിൽ തറഞ്ഞുപോയതുപോലെ ഇരുന്നുപോയി. കല്യാണത്തിന് മുൻപ് അവരുടെ ബന്ധത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാൺ ജസ്നയുടെ കയ്യിലായിരുന്നതുപോലെ, ഈ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ആ അധികാരം അവൾ വീണ്ടും അവൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തിരിച്ചുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു!
ഇനി അവളെ നിർബന്ധിക്കാൻ പോയാൽ അവൾ തന്നിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി അകന്നുപോകുമെന്ന ഭയം ഷാഹിദിന്റെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പായി പടർന്നു.
പിന്നീടുള്ള മണിക്കൂറുകൾ ആ ആഡംബര വില്ലയ്ക്കുള്ളിൽ വലിയൊരു വീർപ്പുമുട്ടലോടെയാണ് കടന്നുപോയത്. ഹണിമൂൺ ആയിട്ട് പോലും രണ്ടു പേരും അധികം സംസാരിക്കാതെ അവരവരുടെ ഫോണിൽ തോണ്ടി കൊണ്ടിരുന്നു.