എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഷാഹിദ് വാതിൽ ചാരി പുറത്തേക്ക് പോയി.
പെട്ടെന്ന് ആ വലിയ കിടപ്പുമുറിയിൽ ജസ്നയും, അവളുടെ കയ്യിലെ ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ രോഹിത് കുമാറും മാത്രം തനിച്ചായി.
ഷാഹിദ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോയതോടെ ജസ്നയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമാണ് തോന്നിയത്. സ്ക്രീനിലൂടെ തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന രോഹിത് കുമാറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നോക്കി.
“ഷാഹിദ് ഫോട്ടോസ് കാണാൻ ഓടിയതാണല്ലേ?” രോഹിത് ചെറുതായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. തുടർന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ വളരെ ആർദ്രമായ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു:
“അല്ല ജസ്നാ… എന്താ എന്റെ മണവാട്ടിയുടെ മുഖത്തൊരു വാട്ടം? കുമരകത്തെ കാറ്റ് പിടിച്ചില്ലേ, അതോ യാത്ര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ക്ഷീണമായോ? ഇന്നലെ നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ തിളക്കം ഇന്ന് കാണാനില്ലല്ലോ…”
ആ ചോദ്യം ജസ്നയെ അമ്പരപ്പിച്ചുപോയി!
തന്റെ തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുന്ന ഭർത്താവിന് പോലും തന്റെ മനസ്സിന്റെ വിഷമത്തേക്കാൾ വലുത് അവന്റെ കാമവും ഫോട്ടോകളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആയിരക്കണക്കിന് മൈലുകൾക്കപ്പുറം ഇരിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യൻ, ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്റെ മുഖത്തെ വാട്ടം വായിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നു!
അയാളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ആ ആത്മാർത്ഥമായ കരുതലും വാത്സല്യവും കലർന്ന ഗാംഭീര്യം, ഉച്ചമുതൽ കലങ്ങിമറിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സിന് മുകളിൽ തണുത്ത മഴ പെയ്യുന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
“ഏയ്… ഒന്നുമില്ല രോഹിത് ഏട്ടാ,” അവൾ ഉള്ളിലെ സങ്കടം മറച്ചുവെച്ച് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “വെയിലത്ത് നിന്നപ്പോൾ ചെറിയൊരു തലവേദന വന്നതാ, ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമില്ല.”
“മ്മ്… വെയിലത്ത്
ഒരുപാട് സമയം നിൽക്കണ്ട കേട്ടോ. ഞാൻ ഗൗതമിനെ വിട്ടത് നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമുള്ള കുറച്ച് ഓർമ്മകൾ ഉണ്ടാക്കാനാണ്, അല്ലാതെ നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനല്ല,” രോഹിത് വളരെ പക്വതയോടെ, ഒരു രക്ഷിതാവിന്റെ അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ ജസ്നാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്റെ നമ്പർ വാങ്ങിയത് എന്തിനാണെന്ന് വെച്ചാൽ… വിസയുടെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ തന്നെ നേരിട്ടാണ് നോക്കുന്നത്. ഈ ഷാഹിദിന്റെ കാര്യം നിനക്കറിയാമല്ലോ, അവന് ഇപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയുടെ മനസ്സാണ്.
അവനോട് പത്ത് കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അവൻ അഞ്ചെണ്ണം മറന്നുപോകും! പക്ഷേ വിസയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വീഴ്ച വന്നാൽ പിന്നെ അത് ശരി ആകി എടുക്കാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
പൊന്നുവും സുരക്ഷിതമായി ഷാഹിദിൻ്റെ കൂടെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരേണ്ടത് ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.”
രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ജസ്നയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴത്തിലാണ് ഇറങ്ങിച്ചെന്നത്.
തന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അയാൾ കാണിക്കുന്ന ആ ബഹുമാനവും കരുതലും അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. അവളറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ മനസ്സ് ഷാഹിദിനെയും രോഹിത്തിനെയും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി!
ഒരു വശത്ത് ഷാഹിദ്—പക്വതയില്ലാത്ത, സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ മാനത്തിനും വികാരങ്ങൾക്കും വിലകൽപ്പിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ അവളെ പ്രദർശിപ്പിച്ച് സുഖം കണ്ടെത്തുന്ന, താൻ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടിയപ്പോഴേക്കും പേടിച്ച് വിറയ്ക്കുന്ന ഒരു പയ്യൻ!
മറുവശത്ത് രോഹിത് കുമാർ—കോടികളുടെ സാമ്രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന, ശബ്ദത്തിൽ പോലും അസാധാരണമായ ആണത്തവും ഗാംഭീര്യവുമുള്ള, എന്നാൽ ഒരു പെണ്ണിനോട് എങ്ങനെ ബഹുമാനത്തോടെയും കരുതലോടെയും പെരുമാറണമെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാവുന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ പുരുഷൻ!
അയാളോട് പ്രണയമൊന്നുമായിരുന്നില്ല അവൾക്ക് തോന്നിയത്; മറിച്ച്, അയാളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന് ലഭിക്കുന്ന ആ വലിയ സുരക്ഷിതത്വബോധം
അവളെ വല്ലാതെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.’പടച്ചോനെ…
എന്റെ ഷാഹിക്കും ഈ മനുഷ്യന്റെ പകുതിയെങ്കിലും പക്വതയും ഉത്തരവാദിത്തവും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നേനെ…’ അവൾ അറിയാതെ നെടുവീർപ്പിട്ടുപോയി.
“ഇക്കാക്ക് എപ്പോഴും തിരക്കാണ് രോഹിത് ഏട്ടാ… ഏട്ടൻ ഇത്രയൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതിൽ എങ്ങനെ നന്ദി പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല,” ജസ്ന വളരെ ആദരവോടെ പറഞ്ഞു, ഷാഹിദിൻ്റെ പേര് വിളിക്കാതെ ഇക്ക എന്ന് അവൾ മനഃപൂർവം പറഞ്ഞത് ഷാഹിദിന് ഒരു വെയ്റ്റ് അവൻ്റെ ബോസിൻ്റെ അടുത്ത് കിട്ടിക്കോട്ടെ