സ്ക്രീനിലൂടെ കണ്ട അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകളും, തന്നോട് സഹതാപം തോന്നിയപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദത്തിലുണ്ടായ ആ ആർദ്രതയും രോഹിത്തിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
ഇവൾ വെറുമൊരു കാമവസ്തുവല്ല; തൻ്റെ ഹൃദയം കവർന്ന തന്റെ പ്രാണനാണ്! ഷാഹിദിനെപ്പോലൊരു വിഡ്ഢി അവളുടെ വില മനസ്സിലാക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവളെ ഇരുകൈകളും നീട്ടി സ്വീകരിക്കാൻ താൻ കാത്തിരിക്കും.
അവളുടെ മനസ്സും ശരീരവും പൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ തന്നെ തനിക്ക് സ്വന്തമാകുന്ന ആ ദിവസത്തിനായി അയാൾ മനസ്സിൽ കരുക്കൾ നീക്കിത്തുടങ്ങി.
അതേസമയം, കുമരകത്തെ വില്ലയിൽ ഗൗതം കൊടുത്ത മെമ്മറി കാർഡുമായി ഷാഹിദ് കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കയറിവന്നു.
ഗൗതമിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ കണ്ട ആ പേൾ-വൈറ്റ് സാറ്റിൻ വസ്ത്രത്തിലുള്ള ജസ്നയുടെ ചിത്രങ്ങൾ ഷാഹിദിന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ വീണ്ടും ആളിക്കത്തിച്ചിരുന്നു. രോഹിത് ഏട്ടനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ജസ്നയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞുകണ്ടതുകൊണ്ട് അവളുടെ പിണക്കം മാറിയിട്ടുണ്ടാകും എന്ന് അവൻ വെറുതെ ആശിച്ചു.
വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട ഷാഹിദ്, ഭയത്തോടെയാണെങ്കിലും
പ്രതീക്ഷയോടെ കട്ടിലിലേക്ക് കയറി ജസ്നയുടെ പിന്നിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“പൊന്നൂ… ഗൗതം ഭായ് കാണിച്ച ഫോട്ടോസ് കണ്ടിട്ട് എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയെടീ! എന്ത് ഭംഗിയാണെന്നോ നിന്നെ അതിൽ കാണാൻ…” അവൻ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളിൽ ചുംബിക്കാൻ ആഞ്ഞു.
എന്നാൽ ജസ്നയുടെ പ്രതികരണം ഒരു മിന്നൽ പോലെയായിരുന്നു!
അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ തോളിൽ തൊടുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, അവൾ തന്റെ വയറ്റിലേക്ക് വീണ ഷാഹിദിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ബലമായി പിടിച്ച് അത് എടുത്തുമാറ്റി അവന്റെ വശത്തേക്ക് തന്നെ വെച്ചു.
“ഞാൻ വൈകുന്നേരം പറഞ്ഞത് നീ അപ്പോഴേക്കും മറന്നുപോയോ ഷാഹി?” അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ, മഞ്ഞുകട്ട പോലെ തണുത്ത സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് ഉറങ്ങണം. ആ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യ്.”
അത്രമാത്രം പറഞ്ഞ്, പുതപ്പ് കഴുത്തുവരെ വലിച്ചിട്ട് അവൾ ഷാഹിദിന് നേരെ പുറംതിരിഞ്ഞു കിടന്നു!
ഷാഹിദ് തണുത്തുറഞ്ഞുപോയി. അവളെ ഒന്നു തൊടാൻ പോലും ധൈര്യമില്ലാതെ, സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ തിളയ്ക്കുന്ന കാമത്തോടും അതിലേറെ നെഞ്ചിടിപ്പോടും കൂടി അവൻ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് കട്ടിലിന്റെ മരവിച്ച ഒരറ്റത്തേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി.
മുറിയിൽ കനത്ത ഇരുട്ട് പടർന്നു. എന്നാൽ പുറംതിരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ജസ്നയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവളുടെ ശരീരം അപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയിലായിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് ആ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് ഷാഹിദ് പകുതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ആ കാമത്തിന്റെ കനലുകൾ—അവളുടെ തുടയിടുക്കിലെ ആ വലിയ പൂമൊട്ടിലെ വിങ്ങലും പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടാത്ത ദാഹവും—ഇരുട്ടിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അവളെ വല്ലാതെ വലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സ്വന്തം ഭർത്താവ് തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ സ്വാർത്ഥതയോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് അടുക്കാൻ തോന്നിയതേയില്ല.
എന്നാൽ ആ
ശാരീരികമായ അസ്വസ്ഥതയ്ക്കും മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലിനുമിടയിലേക്ക്, കടലിനക്കരെ നിന്ന് അല്പം മുൻപ് കേട്ട ആ ആഴമേറിയ, ശാന്തമായ ശബ്ദം ഒരു തണുത്ത കാറ്റുപോലെ ഒഴുകിയെത്തി!
ആ വലിയ വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ‘ഏട്ടന്റെ’ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള മുഖം ഓർത്തപ്പോൾ, എന്തോ അവളുടെ കലങ്ങിമറിഞ്ഞ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയും സുരക്ഷിതത്വവും അനുഭവപ്പെട്ടു.
ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ നേർത്തൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു—തന്റെ ദാമ്പത്യത്തിൽ ഇന്ന് വീണ ആ ആദ്യത്തെ വിള്ളലിലൂടെ, തന്നെ പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യന് മുന്നിലേക്ക് താൻ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് തന്നെ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തിരിക്കുകയാണെന്ന സത്യം അപ്പോഴും ആ പാവം പെൺകുട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല!…
(തുടരും)…