മാർക്കിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവൻ കണ്ടത് അതിസുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ഗ്ലാമറസ് ആയ കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ നമ്മുടെ നാട്ടുകാരെപ്പോലെ ‘അയ്യോ അവൾ തുണി കുറച്ചു ഉടുത്തു, അവൾ മോശക്കാരിയാണ്’ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന സംസ്കാരമല്ല അവരുടേത്.
അവൻ നിന്നെ ഒരു മോഡലിനെപ്പോലെ കണ്ട് ആരാധിച്ചു, എന്നോട് അസൂയപ്പെട്ടു, അത്രേയുള്ളൂ. അതിനപ്പുറം നിന്റെ പേര് പോലും അവനറിയില്ല. അവൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും നിന്നെ നേരിട്ട് കാണാനും പോകുന്നില്ല.
പിന്നെന്തിനാ എന്റെ കുട്ടി ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്?”
ഷാഹിദിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ജസ്നയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസവും സുരക്ഷിതത്വവുമാണ് നൽകിയത്. ശരിയാണ്, അയാൾക്ക് തന്നെ അറിയില്ല, ഒരിക്കലും കാണാനും പോകുന്നില്ല.
ഒരു അപകടവുമില്ലാത്ത, എന്നാൽ ഓർക്കുമ്പോൾ അടിവയറ്റിൽ മഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ കുളിരുള്ള ഒരു സുഖമുള്ള രഹസ്യം!
എന്നിരുന്നാലും ഷാഹിദിനെ അത്ര പെട്ടെന്ന് വെറുതെ വിടാൻ അവൾ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. മനസ്സിൽ തനിക്ക് എത്ര സുഖം തോന്നിയെങ്കിലും അവൻ കാണിച്ച ഈ അശ്രദ്ധ അത്ര പെട്ടന്ന് പൊറുക്കേണ്ടതല്ല എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
മാത്രമല്ല നന്നായി കൺട്രോൾ ചെയ്താലേ ഷാഹി താൻ പറയുന്നത് അനുസരിചു നാട്ടിൽ വന്നു വേഗം കല്യാണം എല്ലാം നടക്കൂ എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി തുടങ്ങിയിരുന്നു..
ഇതൊരു കച്ചിത്തുരുമ്പ് ആകി എടുത്തു അവൻ്റെ പരമാവതി നിയന്ത്രണത്തിൽ വെക്കണം എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
“നിന്റെ ന്യായീകരണമൊന്നും എനിക്ക് കേൾക്കണ്ട ഷാഹി,” അവൾ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം നിറച്ചു പറഞ്ഞു. “കാനഡയിലായാലും എവിടെയായാലും എന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ എന്റെ ഫോട്ടോ വേറൊരുത്തൻ കാണാൻ ഇടവരുത്തിയത് നിന്റെ അശ്രദ്ധ കൊണ്ടാണ്.
ഞാൻ നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് ആ വേഷങ്ങളൊക്കെ ഇട്ടത്.”
“എനിക്കറിയാം പൊന്നൂ… എന്റെ ഭാഗത്താണ് മുഴുവൻ തെറ്റും. നീ എന്ത് ശിക്ഷ തന്നാലും ഞാൻ ഏറ്റുവാങ്ങാം. പക്ഷേ എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കരുത്, നമ്മുടെ കല്യാണക്കാര്യത്തിൽ ഇതൊരു പ്രശ്നം ആവരുത് പ്ലീസ്…”
ഷാഹിദിന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറിയിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും അടിയറവു പറഞ്ഞു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്ന ഷാഹിദിനെ കേട്ടപ്പോൾ ജസ്നയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു സന്തോഷവും അധികാരഭാവവും ഉണർന്നു. ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്തു കൊണ്ട് നടന്നാൽ ഷാഹിയെ കുറെ ഒക്കെ തൻ്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചു നിർത്താൻ തനിക്ക് കഴിയുമെന്ന ആത്മവിശ്വാസം അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു നേരിയ പുഞ്ചിരി പടർത്തി.
“നിനക്ക് ഞാൻ മാപ്പ്
തരണമെങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ നീ കേൾക്കണം,” അവൾ കൽപ്പിച്ചു. ” അടുത്ത 9 മാസത്തിനുള്ളിൽ നാട്ടിൽ വന്ന് നിക്കാഹ് നടത്താനുള്ള അറേഞ്ച്മെൻ്റ്സ് നീ ചെയ്യണം.
അവിടെ കമ്പനിയിൽ ശരി ആകാൻ ഉള്ളത് എല്ലാം വേഗത്തിൽ ആകി എടുക്കണം. അത് ചെയ്യും എന്ന് എനിക്ക് നീ ഇപ്പൊ വാക്ക് തരുകയും വേണം. ”
“ഞാൻ ചെയ്യാം പൊന്നൂ! . സത്യം!” ഷാഹിദ് ആശ്വാസത്തോടെ വേഗം സമ്മതിച്ചു.
കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് അവർക്കിടയിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു. പക്ഷേ ആ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് മുൻപത്തേതുപോലെ പിണക്കത്തിന്റെ തണുപ്പായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അതുവരെ സംസാരിച്ച വിഷയങ്ങളുടെ ചൂടായിരുന്നു.
മാർക്ക് പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കുകളും ജസ്നയുടെ മനസ്സിൽ കിടന്ന് തിളയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ദിവസങ്ങളായി അടക്കിവെച്ചിരുന്ന അവളുടെ ശാരീരികമായ ദാഹവും, ഇന്ന് അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ നൽകിയ വല്ലാത്തൊരു ഉത്തേജനവും ചേർന്ന് അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
രാവിലെ ഒന്ന് വിരലിട്ടു സുഖം വരുത്തിയതാണെങ്കിലും ഇപ്പൊൾ ഷാഹിദിൽ നിന്ന് കേട്ട വിവരങ്ങൾ അവളെ കൂടുതൽ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഷാഹിദിനെ കാണണമെന്ന് തോന്നി. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആരാധനയും കൊതിയും കണ്ട് ആ ലഹരി പൂർത്തിയാക്കാൻ അവളുടെ ശരീരം തുടിച്ചു.
“ഡാ…” അവൾ വളരെ പതിഞ്ഞ, വശ്യമായൊരു സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.