ഇന്നത്തെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് എനിയ്ക്ക് ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിയ്ക്കേണ്ടി വന്നില്ല. എനിയ്ക്ക് എല്ലാറ്റിലും വലുത് അമ്മയും, അനിയത്തിയും ആണ്. അവർക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം. ഇനിയിപ്പോൾ എന്റെ അനിയത്തിയ്ക്കും അവളിലെ എന്റെ കുഞ്ഞിനും വേണ്ടിക്കൂടിയായി.
മനസ്സ് തണുത്ത് സന്തോഷം നിറയുന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അനിയത്തിയുടെ കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ മുതൽ ഉള്ള പെരുമാറ്റം തനിയ്ക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ പ്രതിഫലനം ആയിരുന്നു. തനിയ്ക്കായി വേദനകൾ ഒതുക്കി അമ്മയും അനിയത്തിയും കാത്തിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ചെറുപ്പം മുതലേ അവൾക്ക് ഞാൻ മാത്രമായിരുന്നു ലോകം. അത് ഇങ്ങനെ ഒരു വികാരം ആയിരുന്നു എന്ന് ഇരുവരും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൾ അത് ആദ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഞാനും. ഇനിയൊരു തിരിച്ചുപോക്കില്ല.
എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഇവരെയും കൊണ്ട് മറ്റൊരു സുരക്ഷിത രാജ്യത്തേയ്ക്ക് മാറണം.
കാർത്തി അധികം സമയം എടുക്കാതെ, ചേർന്ന ബ്ലൗസുമിട്ട്, മന്ത്രകോടിയുടുത്ത് ഒരുങ്ങിവന്നു.
താലിച്ചരടും ചാർത്തി, ഞാൻ സമ്മാനിച്ച മാലയും, കൈച്ചെയിനും, അരഞ്ഞാണവും ഇട്ട്, അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി വന്ന എന്റെ അനിയത്തി, ഏഴുതിരിയിട്ടു തിളങ്ങുന്ന കാർത്തികവിളക്കായി എനിയ്ക്കു തോന്നി. എന്റെ തീരുമാനം ഒട്ടും തെറ്റിയില്ല എന്നെനിയ്ക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
ഇവൾ എന്റെയാണ്. എന്റെ മാത്രം.
അമ്മ മേശപ്പുറത്ത് ഭക്ഷണം ഒരുക്കി വച്ചിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അടുത്തടുത്ത കസേരകളിൽ ഇരുന്നു.
അമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പി. അമ്മയെ ഞങ്ങൾ നിർബ്ബന്ധിച്ച് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുത്തി. അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ എല്ലാം അമ്മയും കാർത്തികയും കൂടെ ഒതുക്കിവച്ചു.
അതിനുശേഷം തിരിഞ്ഞുനടന്ന കാർത്തികയെ അമ്മ പിടിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ നല്കി.
എന്നിട്ട് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് പാൽ അവൾക്ക് നീട്ടി. അവളാകട്ടെ അമ്മയുടെ കാൽ തൊട്ടു വന്ദിച്ചു. എന്നിട്ട് പാൽ വാങ്ങി.
ഞാൻ ഇതെല്ലാം നിശ്ശബ്ദനായി നോക്കി നിന്നു.
പുറത്ത് വീണ്ടും തകർത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ സംഗീതം.
അനിയത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം മഴയുടെ സംഗീതവും, കുളിരും ഞങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞുവല്ലോ എന്ന് ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
പ്രകൃതി ഞങ്ങളോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നതുപോലെ.
മെല്ലെ മുറിയിൽ എത്തി ഞാൻ അനിയത്തി-ഭാര്യയുടെ വരവിനായി കാത്തുനിന്നു.
ഭാര്യ മാത്രമല്ല, എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാൻ പോകുന്നവളും ആണ് ഇന്ന് എന്റെ പെങ്ങൾ.
മുണ്ടിനുള്ളിൽ അതിന്റെ കാരണക്കാരൻ തന്റെ പ്രവർത്തനഫലം നേരിട്ട് കാണാൻ എഴുന്നേറ്റ് കാത്തു നിൽക്കുന്നു.
പതിഞ്ഞ കാലടികളുടെ ശബ്ദം അടുത്തുവന്നു.
മന്ത്രകോടിയും താലിമാലയും ഞാൻ നല്കിയ സ്വർണാഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് അമ്മ നല്കിയ പാൽ ഗ്ലാസ്സുമായി എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് അവൾ മെല്ലെ കയറി വന്നു.
തലതാഴ്ത്തി അടുത്തുവന്ന അവളുടെ തോളിൽപ്പിടിച്ച് അടുത്തുനിർത്തി ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽപ്പിടിച്ചു മുഖം ഉയർത്തി. അപ്പോഴും ആ കണ്ണുകൾ തുളുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ ഇതൊന്നു കരുതിയിട്ടല്ല ഏട്ടനോട് കല്യാണം കഴിയ്ക്കേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ ഇന്നലെയായപ്പോൾ എനിയ്ക്ക് പേടിയായി. അതുകൂടാതെ ഇന്ന് രൺജിത്തേട്ടൻ വിളിച്ച് അങ്ങനെയെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയോട് കുളിതെറ്റിയ കാര്യം പറയേണ്ടിവന്നു. അമ്മ കുറേ നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അതുകഴിഞ്ഞു ചോദിച്ചു, ‘പ്രകാശന്റെയാണ് എന്നുറപ്പാണല്ലോ അല്ലേ?’ എന്ന്. എനിയ്ക്കുറപ്പാണ് എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു. അമ്മ എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി.
“എനിയ്ക്കും.“ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഏട്ടാ..”
“നീയാ പാലിങ്ങു തന്നേ. ഇനി കുറച്ച് ദിവസങ്ങളെയുള്ളു, എനിയ്ക്ക് തിരികെപ്പോകാൻ. അതിനു മുൻപ് നമ്മുടെ കുട്ടിയ്ക്ക് കയ്യും കാലും വെപ്പിയ്ക്കണം, എന്റെ ഭാര്യയുമായി ഹണിമൂൺ പോകണം. അങ്ങിനെ എന്തെല്ലാം കിടക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയിൽ നിന്നു തുടങ്ങാം.”
പെണ്ണിന്റെ മുഖം ചുവന്നു.