ഉപ്പായെ കാണിച്ച്, അറിയിച്ച്, മകനെക്കൊണ്ട് തന്റെ ഗർഭപാത്രം നിറയെ അവന്റെ ബീജക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ നിറച്ച്, അതിലൊന്നിനാൽ ഗർഭിണിയാവുക!
അവന്റെ വാൽസല്യം അറിഞ്ഞ്, ഒമ്പതുമാസം എത്തി തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിയ്ക്കുക!
മകനോടൊപ്പം ആ കുഞ്ഞിനെ വളർത്തുക!
ഇതൊക്കെ ഇക്ക പലപ്പോഴായി അയച്ചുതന്ന വീഡിയോകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ആയിഷ ഓർത്തു. അതെല്ലാം വെറും സിനിമകളല്ലേ എന്നും, അവ അതിലെ അഭിനയമല്ലേ എന്നും, ഇതെല്ലാം കണ്ട് ഇക്കായ്ക്ക് സുഖം കിട്ടുന്നെങ്കിൽ ആവട്ടേ എന്നും മാത്രമാണ് അന്നെല്ലാം താൻ കരുതിയത്!
എന്നാൽ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെയുള്ളതെല്ലാം യാഥാർത്ഥ്യമായപ്പോൾ ഇനി ഇതും ആയേക്കാം എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവളുടെ ത്രിൽ പല ഇരട്ടിയാവുകയായിരുന്നു.
ഈ മുപ്പത്താറാം വയസ്സിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രസവിയ്ക്കാൻ ഇനിയും തനിക്ക് കഴിയും എന്ന് ആയിഷാക്കറിയാം. കഴിഞ്ഞവർഷം ഇക്കാ വന്നപ്പോൾ അത് താൻ ആലോചിച്ചതും ആണ്.
പക്ഷേ ആസിഫിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലോ എന്നായിരുന്നു ആധി. അങ്ങനെവന്നാൽ ഇക്കയും അരികിൽ ഇല്ലാതെ താൻ കഷ്ടപ്പെടും എന്നായിരുന്നു കരുതിയത്. അതിനാൽ അന്നത് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു.
എന്നാൽ ഇന്ന് അതേ മകന്റെ ഭാര്യയായി, അവന്റെ നെഞ്ചിൽക്കിടന്ന്, അവന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുന്നത് അവനോട് സംസാരിയ്ക്കുമ്പോൾ താൻ സുഖത്തിൽ ഒഴുകുകയാണ്!
ഇനി ഇതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം!
മെല്ലെ മെല്ലെ താൻ മകന്റേതു മാത്രം ആവുകയാണ്!
ആസിഫിന്റെ കണ്ണിൽ നിറയുന്നത്, തന്നോടുള്ള കാമമല്ല.
ഉമ്മയോടുള്ള നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയമാണ്!
മുകളിൽക്കിടന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ട് സ്വയമറിയാതെ, മകന്റെ ദണ്ഡിലേയ്ക്ക് വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.
അതൊരു ചുഴലിക്കാറ്റായി മാറി. അരക്കെട്ടിളക്കി പാഞ്ഞ ചുഴലിക്കാറ്റ്.
“മ്മ്… ആഹ്..ഹ്… ന്റെ കെട്ട്യോന്റെ ആഗ്രഹോല്ലേ. സമ്മതം. സമ്മതം. ങ്.. ഹ്…”
“മ്മ്… ങ്.. ഹ്… ഇത്രേം നേരം ഞാൻ പിടിച്ചോണ്ടിരിക്കായിരുന്നു. ആഹ്..ഹ്..ഹ്.ങ്..ഉമ്മ്…മ്മ..”
ആസിഫിന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആയിഷയുടെ തൊണ്ടിപ്പഴച്ചുണ്ടുകളെ വലിച്ചൂമ്പി. അവളുടെ പല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ നാവ് ആയിഷായുടെ നാവിനെത്തേടി, ആ ഉമ്മത്തേൻ നുകർന്നു.
മകന്റെ മുഖം സുഖത്താൽ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും, കണ്ണുകൾ തന്റെ കണ്ണുകളെ കോർത്ത് സുഖപാരമ്യത്തിൽ കൂമ്പി മറിയുന്നതും, ഒപ്പം തന്റെയുള്ളിൽ അവന്റെ ബീജപ്പുഴ പൂക്കുറ്റിപോലെ ചീറ്റിത്തെറിയ്ക്കുന്നതും അവളിൽ ഓളങ്ങൾ ഉയർത്തി.
തിരമാലപോലെ ഉയർന്നുവന്ന സുഖങ്ങളുടെ ആ ഓളങ്ങളിൽ ആടിയുലഞ്ഞ്, ഒഴുക്കിൽ ചാഞ്ഞ്, അരക്കെട്ട് മെല്ലെ മെല്ലെയിളക്കി, ആയിഷ മകന്റെ നെഞ്ചിലേക്കമർന്നു.
അവന്റെ മുഖം നിറയെ ഉമ്മകളാൽ മൂടി.
കിതയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
തേനൊഴുകുന്ന നാവുകൾ തമ്മിൽ മധുരം പകർന്ന് അലിഞ്ഞു.
ഉമ്മ-മകൻ രക്തത്തിൽ നിന്നൂറിയ സ്വേദബിന്ദുക്കൾ സാവധാനം തണുപ്പിന്റെ ആവരണങ്ങളായി മാറി.
മിഴികൾ കൂമ്പിയടഞ്ഞു.
ഇക്കാടെ അനുവാദം തനിയ്ക്ക് വേണ്ട.
ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി, താൻ തനിയേ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.
‘ആസിഫിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ചു വളർത്തും!’ എന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
***
ഉമ്മാടേം മോന്റേം രതിസ്വരങ്ങൾ കേട്ട് ഉണർന്ന് വീണ്ടും ഉറക്കം വരാതെ കിടന്നപ്പോൾ, നിശയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അടുത്ത് മുറിയിൽ നിന്നുള്ള കളങ്കമില്ലാത്ത സംഭാഷണങ്ങൾക്ക്, പതിവുപോലെ കാതോർത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു നബീസ.
അവരുടെ ഓരോ രതിയും നബീസയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ താനും വാപ്പായുമായുള്ള രക്ത രതിയുടെ തനിയാവർത്തനങ്ങളാണ്.
‘അപ്പോ ആയിഷ സമ്മതിച്ചു, അല്ലേ? നന്നായി! ഒരു പേരക്കുട്ടീം കൂടെ ആവൂല്ലോ. ഒരു മോളായാൽ മതിയായിരുന്ന് ന്റെ റബ്ബേ…. ഈ വീട്ടിൽ ആദ്യമായി ഒരു പെൺകുഞ്ഞ്!. ന്റെ റബ്ബേ, തന്നേക്കണേ…’
നബീസ മനസ്സു നിറഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
***
“വെല്യുമ്മാ, ബൈക്ക് സെർവീസ് ചെയ്യിക്കണം. ഉമ്മേം കൂടെപ്പോരാണെന്ന്. ക്ളിനിക്കിൽ പോകണോന്ന്.”
“എന്തേ ആയിഷാ ക്ളിനിക്കിൽ പോകണേ?“