”ഒന്നൂല്ലുമ്മാ… ആ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിനെ ഒന്ന് കാണണം. ഇക്കാടെ അടുത്ത് ചെല്ലണെന് മുമ്പ് ഒന്നു കണ്ടിട്ടുവരാൻ ഇക്കാ പറഞ്ഞ്. അതാ…“
”മ്മ്… എന്താ പ്ളാനിങ്ങ്? ഹഹഹ“
”അതുമ്മാ.. ശ്ശോ.. അങ്ങനൊന്നൂല്ല. “
”എന്തായാലും നടക്കട്ടെ… എനക്കൊരു പേരക്കുട്ടീനേം കൂടെ നോക്കാല്ലോ.. പോയിവാ…“
“വെല്യുമ്മാക്ക് എന്തേലും വാങ്ങണോ?”
“വേണ്ട മോനെ. നിങ്ങള് പോയിട്ട് വാ. ഉമ്മാനേം കേറ്റി സൂക്ഷിച്ച് പോണം.”
“ശരി വെല്യുമ്മാ”
“പോയിവരാം ഉമ്മാ.”
“ശരി മോളെ…”
***
വീണ്ടും വന്ദനാ മദർ ആന്റ് ചൈൽഡ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ.
“ആയിഷാ… ഇത്രവേഗം ഭർത്താവിന്റെ മനസ്സ് മാറിയോ?” ഡോക്റ്റർ വന്ദന ആയിഷയോട് ചോദിച്ചു.
“മോൻ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ്, ഇക്കാടെ മനസ്സ് മാറ്റി ഡോക്റ്ററേ.”
“അതുകൊള്ളാല്ലോ ആസിഫേ! ഒരു വാവേക്കിട്ടാൻ ഇത്രേം കൊതിയായോ?”
“മ്മ്…” ആസിഫിന്റെ മുഖം ചുവന്നു.
“അവൻ എല്ലാം നോക്കിക്കോളാന്ന് ഉപ്പാനോട് പറഞ്ഞ്.”
“ഹഹഹ… ആസിഫേ നാണിയ്ക്കണ്ട. വളരെ നല്ല കാര്യമാണ്. അതും, നിന്റെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഉള്ള മക്കൾ സാധാരണ എതിർക്കാറാണ് പതിവ്.”
“അവൻ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ഡോക്റ്ററേ വളർന്നേ? അതും പറഞ്ഞ് സെന്റിയടിച്ച് ഉപ്പാനെക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ച്.”
“അതു കൊള്ളാം. എന്നാണ് ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തു പോകുന്നത്?”
“അടുത്ത മാസം പോയേക്കും. റെഡിയായിരിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്. അതാ ഇന്നുതന്നെ പോന്നത്.” ആയിഷാ പുഞ്ചിരിച്ച് നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി.
“അതേതായാലും നന്നായി. ഞാൻ കുറച്ച് ടാബ്ലറ്റ്സും തരാം. ഈ പ്രായത്തിൽ ആയിഷായ്ക്ക് അമ്മയാകാൻ യാതൊരു കുഴപ്പവും ഇല്ല. മ്മ്.. ഇനിയിപ്പോ ഒന്നോ, രണ്ടോ ആയാലും കുഴപ്പമില്ലാട്ടോ… പിന്നെ എല്ലാക്കാര്യത്തിനും ഇങ്ങോട്ടു വന്നോളൂ. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
”തീർച്ചയായും, ഡോക്റ്റർ…“
”എന്നാൽ ആസിഫ് കുറച്ചുനേരം പുറത്ത് ഇരിക്കൂ. ആയിഷാ… വരൂ… നഴ്സ്…“
“….”
“ആദ്യത്തെ പീരിയഡ് കഴിയുന്നവരെ കുറച്ച് വേദനയുണ്ടാകാം ചിലർക്ക്. അതിനും ടാബ്ലറ്റ്സ് തരാം. പേടിയ്ക്കാനൊന്നുമില്ല. പോയി എല്ലാം ശരിയായിട്ട് ഇങ്ങുപോരെ. ഹഹഹ“
“ശരി ഡോക്റ്ററേ…”
“താങ്ക്സ് ഡോക്റ്ററേ..”
“ശരി ആസിഫേ… ഉപ്പാ ഇവിടെയില്ലാത്തതാണ്. വാവ വരുന്നത് വരെ ഉമ്മയെ നന്നായി നോക്കിക്കോണം.”
“ഷുവർ ഡോക്റ്ററേ..”
“അപ്പോ ഓക്കേ…”
***
മൂന്നാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ഒരു രാത്രി.
“ഇക്കാ.”
“എന്താ മുത്തേ.?”
“ഞാൻ ഒരാഴ്ച്ചത്തേക്ക് അങ്ങോട്ട് വരട്ടേ?”
“അതെന്താ മുത്തേ? അവൻ ഉറക്കണില്ലേ?”
“അതല്ലിക്കാ.”
“പിന്നെ.?”
“അവന് എന്നെ വയറ്റിലൊണ്ടാക്കണോന്ന്.”
“ങേഹ്?”
“ഉമ്മാ അറിയാതിരിക്കാനേ, ഞാൻ രണ്ടാഴ്ച അവിടെ വന്നിട്ട് പോരാം.”
“മ്മ്… ശരി മുത്തേ. രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് പോന്നോ. അപ്പോ ലീവ് കിട്ടും. ഞാൻ തല്ക്കാലം ഇവിടെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ഫ്ളാറ്റ് എടുക്കാം. അവൻ നാട്ടിൽ പോവാണ്.”
“ശരി ഇക്കാ…“
“വിസേം ടിക്കറ്റും റെഡിയാക്കി അറിയിക്കാം.”
“ശരി ഇക്കാ.”
“ആ ഡോക്റ്ററെക്കണ്ട് അതൊക്കെ മാറ്റണ്ടെ?”
“നാളെത്തന്നെ ചെയ്യാം ഇക്കാ?”
“അതുകഴിഞ്ഞ് എത്ര ദിവസം വേണം?”
“രണ്ടാഴ്ച മതിയാകുംന്നാ തോന്നണേ.”
“അവനെവിടെ?”
“ഉപ്പാ…”
“പോരുന്നേന് മുമ്പ് നെന്റെ ഉമ്മേടെ വയറ്റിലുണ്ടാക്കിയെന്ന്ഉറപ്പാക്കിയേക്ക്.ഹഹഹ…”
“മ്മ്. മ്മ്.. ഉമ്മാടെ നടുവൊടിക്കാൻ മോന് അനുവാദം കൊടുക്കണ പുന്നാര ഉപ്പ.”
“ഹഹഹ… സുഖിക്ക് പൊന്നേ. ഇവിടെ വന്നിട്ട് ആ ഗർഭോള്ള പൂറ്റിൽ ഞാൻ നിറച്ചുതരാം.”
“ധൃതിയായി ഇക്കാ…“
“എന്തിന്? മോനെക്കൊണ്ട് വയറ്റിലുണ്ടാക്കാനാ?”
“അല്ലിക്കാ, ഇങ്ങളെക്കൊണ്ട് നെറപ്പിക്കാൻ. എത്രനാളായി ഇക്കാ…“
“ഇവിടെ വന്ന്, തിരികെ ചെല്ലണത് വരെ, ഇക്കാര്യം ഉമ്മ അറിയാതെ നോക്കണം.“
“ശരി ഇക്കാ…”
“അപ്പോ തൊടങ്ങിയ്ക്കോ രണ്ടാളും. ഞാനിവിടെ കാത്തിരിക്കേണ് അത് കാണാൻ…”
“ഇങ്ങനെ ഒരു കൊതിയൻ! ഉമ്മേം മോനും പണ്ണണത് കാണാൻ നടക്കണ ഉപ്പ!”
“ഹഹഹ… നിങ്ങള് സുഖിയ്ക്കണ കാണണതാ എനിക്ക് അതിലും സുഖം.”
“അതെനിയ്ക്കറിയാ..”
***
“ആഹ്. മോനെ.”
“ഉമ്മാ. എനക്ക് വരാറായ്.”