“വെല്യുമ്മാ… ഉമ്മാ നാളെ വരണ്.“ ആസിഫ് ആഹ്ളാദം തുളുമ്പുന്ന സ്വരത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
”അതിന് എട്ടു ദെവസാല്ലേ ആയോളൂ?“
”ഉപ്പാ പറഞ്ഞ് നാളത്തേയ്ക്ക് ടിക്കറ്റ് കിട്ടീന്ന്.“
”ഓ ചെക്കൻ നെലത്തൊന്നുവല്ല. ഇതിപ്പോ ചില പുതുമോടികള് കാട്ടണപോലേണ്ട്. ഹഹഹ“
”ഒന്നുപോ വെല്യുമ്മാ… ഉമ്മേല്ലാത്തോണ്ട് ഒരു രസോം ഇല്ലാർന്നു. അതാ..“
”ഇതൊക്കെ നീ നിക്കാഹ് കഴിച്ച് ഒരു പെങ്കുട്ടി ഈ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നതുവരേ ഉള്ള്. അതുകഴിഞ്ഞാൽ ഉമ്മേനേം വേണ്ട, വെല്യുമ്മേനേം വേണ്ട.“
”ഞാൻ വേറെ ഒരു പെങ്കുട്ടീനേം നിക്കാഹ് കഴിക്കണില്ല.“ ആസിഫ് പിണങ്ങി.
”അതെന്താ അങ്ങനെ? നീയെന്താ ആണല്ലേ?“ നബീസ കളിയാക്കി.
”അതല്ലാ… അത്… പിന്നേ… ഉമ്മാനേം, വെല്യുമ്മാനേം വിട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ, ഞാൻ നിക്കാഹ് കഴിക്കണില്ലാന്നാ പറഞ്ഞേ…“ ആസിഫ് ആകെ ചമ്മി വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ഉരുണ്ടു.
”ഓ പിന്നേ.. എന്തൊരു ത്യാഗം! നിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം കണ്ടാൽ തോന്നും, പറ്റിയാൽ നീ ഉമ്മാനെയങ്ങ് കെട്ടിയേനേന്ന്. ഹഹഹ…“
”വെല്യുമ്മാ… കളിയാക്കണ്ട… പറ്റിയാ ഞാനത് ചെയ്തേനെ…“ അവൻ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു.
”നീ കെട്ടിക്കോടാ… നിന്റുമ്മായല്ലേ? ഉപ്പാനോട് മാത്രം പറഞ്ഞാ മതീല്ലോ.“
”ങേ… അതുകൊള്ളാലോ! അപ്പൊ അങ്ങനെയങ്ങ് ചെയ്യാം അല്ലെ? ഉമ്മ വരുമ്പോ വെല്യുമ്മ തന്നെ എനിക്കായി ഒന്ന് നിക്കാഹ് ആലോചിക്ക്. പെണ്ണ് സമ്മതിച്ചാൽ നമുക്ക് ഉപ്പാനോട് ചോദിയ്ക്കാം… ഹഹഹ“ അവൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
”കള്ളൻ… അത്രയ്ക്കിഷ്ടാ ഉമ്മാനെ, അല്ലേ.“ നബീസ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി.
”ഉമ്മാനേം, വെല്യുമ്മാനേം… ഒരുപോലെ ഇഷ്ടാ. ഉമ്മ്..മ്മ..“ വെല്യുമ്മാടെ കവിളിൽ അവൻ ഒരുമ്മ നൽകി. എന്നിട്ട് വെല്യുമ്മാനെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഉയർത്തി ഒന്ന് കറങ്ങി.
”മ്മ്.. മ്മ്മ്.. ഇത് ഉമ്മാനെ കല്യാണാലോചിക്കാനുള്ള കൈക്കൂലിയല്ലേ? വേണ്ട, വേണ്ട… എന്നെ താഴെ നിർത്ത്… ഞാൻ വീഴും…“
”വെല്യുമ്മാ വീഴാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കോ? പിന്നേയ്… വെല്യുമ്മാ… ഇന്ന് നമുക്ക് പൊറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലോ?“
”ആയിക്കോട്ടേ. എന്നാ പോയി റെഡിയാവ്.. നിന്റെ ആഗ്രഹോല്ലെ?“
“ഓക്കേ വെല്യുമ്മാ…”
”ശരി. പിന്നേയ്, കല്യാണത്തിന് ബ്രോക്കർ കമ്മീഷൻ, കാശായിത്തന്നെ തന്നേക്കണം. ഉമ്മേം ഭക്ഷണോന്നും പോരാ.. ഹഹഹ…“
”തരാന്റെ മുത്തേ… ഉമ്മ്..മ്മ.. “എന്തുകൊണ്ടോ ആസിഫിന്റെ ഉള്ളം തുടിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
‘വെല്യുമ്മാ ഇതെങ്ങാനും കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഈ പാവത്തിനെ ഒളിയ്ക്കാതെ എന്തും ആവാമായിരുന്നു…’ അവൻ വെറുതേ മോഹിച്ചു.
”ഓ, എന്താ സന്തോഷം, ഉമ്മ വരണേന്! പുതുപ്പെണ്ണ് ഗൾഫീപ്പോയിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് വരണപോലെയാ ചെക്കൻ തുള്ളണത്. ഹഹഹ… “ എല്ലാമറിയുന്ന നബീസയ്ക്ക് അവന്റെ നിഷ്കളങ്കത കണ്ട് സ്നേഹം കൂടി.
“പോ വെല്യുമ്മാ. റെഡിയാവ്. പോകാം.”
‘വാപ്പാന്റെ കൊച്ചുമോൻ തന്നെ!’ നബീസ പുഞ്ചിരിയോടെ മനസ്സിൽപ്പറഞ്ഞ് റെഡിയാവാൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
***
ആയിഷ തിരിച്ചെത്തി രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞു.
ആ രണ്ടുദിവസങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ എട്ടുദിവസത്തെ വീർപ്പുമുട്ടൽ ആസിഫ് തീർത്തു. അവൻ കാത്തുവെച്ചിരുന്ന പാൽപ്പുഴ അന്നുരാത്രി തന്നെ ഉമ്മാടെ പൂറ്റിൽ ഒഴുക്കി. അതും പോരാഞ്ഞ് വീണ്ടും രണ്ടുവട്ടം.
ആയിഷാക്കും മതിയാവുന്നില്ലായിരുന്നു.
ഇക്കാ തന്നിൽ അമരുമ്പോഴും താൻ ആസിഫിനെ മാത്രമായിരുന്നു ചിന്തിച്ചിരുന്നതെന്ന് അവൾ ഓർത്തു.
ആ ദിവസങ്ങളിൽ എത്ര വേഗത്തിലാണ് ഇക്കാ തന്നിൽ ഒഴുക്കിയിരുന്നതെന്ന് ഇപ്പോഴാണ് ആയിഷ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
ആസിഫ് എത്രയോ നേരം എടുത്ത്, താൻ റെഡിയാവുമ്പോഴാണ് തന്നിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഇക്കായ്ക്ക് തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് കാണാനാണ്, നോക്കിയിരിക്കാനാണ് കൂടുതൽ ആവേശം എന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. അവിടെ ചെന്നപ്പോഴും മൊബൈലിൽ താനും ആസിഫും ആയുള്ള കളികൾ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് തന്നെ കളിച്ചിരുന്നത്. അതെല്ലാം ഇക്കാ റെക്കോഡ് ചെയ്തിരുന്നത് അവൾക്ക് വലിയൊരു അറിവായിരുന്നു. അതു കാണുമ്പോൾ എല്ലാം ഇക്കാ വാണം അടിയ്ക്കുമത്രേ. ചിലപ്പോൾ താൻ അടുത്തുകിടക്കുന്നത് നോക്കി തന്നെത്താൻ അടിച്ച് വരുത്തും. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങും!