കാണാൻ സുന്ദരനും, ചെറുപ്പക്കാരനുമായതിനാൽ മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് എല്ലാവരും വാപ്പായെ വളരെയധികം നിർബ്ബന്ധിച്ചെങ്കിലും, ഇനിയുള്ള ജീവിതം തന്റെ മകൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണെന്ന് വാപ്പാ കട്ടായം പറഞ്ഞു.
മറ്റാരെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ വന്ന് അവളെ അറിയാതെയെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചാൽ തനിക്കത് താങ്ങാൻ ആവില്ലെന്ന് വാപ്പാ തീർത്തുപറഞ്ഞു.
കേട്ടുനിന്ന തനിയ്ക്ക് അതിന്റെ ആഴം അന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും താൻ അറിയാതെ വാപ്പായെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അരികിൽ നിന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ ഇപ്പോഴും നബീസയുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനായി.
അനാഥനായി വളർന്ന വാപ്പായോട് ആരും പിന്നെ തർക്കിച്ചില്ല. പിന്നെപ്പിന്നെ ആരും അതേപ്പറ്റി സംസാരിക്കാതായി.
തന്റെ വളർച്ചയിൽ തനിക്ക് വാപ്പാ, ഒരു ഉമ്മയും, വാപ്പയും എല്ലാം ആയിരുന്നു.
ഉമ്മ പോയതിനുശേഷം എന്നും തനിക്കായിമാത്രമാണ് വാപ്പാ ജീവിച്ചത്.
താൻ വാപ്പായ്ക്കുവേണ്ടിയും.
മറ്റൊന്നും തങ്ങളുടെ ചിന്തയിൽ വന്നിട്ടേയില്ല.
കൂട്ടുകാർ കളിയാക്കുമായൊരുന്നു, ഇങ്ങനെയൊരു വാപ്പാപ്പെണ്ണെന്ന്.
തന്നെ ഒരുക്കുന്നതും, പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നതും, വാപ്പാ തന്നെ.
എന്തിന്, ആദ്യമായി തീണ്ടാരിയായി കുളിമുറിയിൽ വെച്ച് രക്തം കണ്ട് പേടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾ ഓടിയെത്തി, തന്നെ പുണർന്ന്, തോർത്തി, കോരിയെടുത്ത് മുറിയിൽ എത്തിച്ച്, മടിയിൽ ഇരുത്തി ആശ്വസിപ്പിച്ചതും, അന്ന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, എല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നതും, എങ്ങനെ ആ ദിവസങ്ങളിൽ ശേലയുടുക്കണം എന്നുപോലും പഠിപ്പിച്ചതും വാപ്പാ ആയിരുന്നു.
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപ്പെട്ടപ്പോൾ സമയാസമയം തന്നെ കൊണ്ടുപോയി ബ്രായും, ഷഡ്ഡികളും തിരഞ്ഞെടുത്തതും ഒക്കെ വാപ്പാ തന്നെ.
തനിക്കൊരിക്കലും വാപ്പായുടെ അരികിൽ യാതൊരുവിധ നാണവും തോന്നിയിരുന്നില്ല. തങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമുള്ള വീട്ടിൽ താൻ പലപ്പോഴും കുളികഴിഞ്ഞ് നനഞ്ഞൊട്ടിയ അൽപ്പവസ്ത്രവുമായി വാപ്പായുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ ആ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരും.
എന്നാൽ പ്ളസ്ടൂവിന് പഠിയ്ക്കുമ്പോൾ, ഒരിക്കൽ തന്റെ ആത്മസുഹൃത്ത് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അറിയാതെ ഇക്കാര്യം എല്ലാം പറഞ്ഞതിന് അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു നില്ക്കുന്നതു കണ്ട് താൻ ഭയന്നുപോയി.
“അപ്പോൾ നിനക്കൊന്നും തോന്നാറില്ലേ?” എന്ന അവളുടെ ചോദ്യം തനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
“എന്തു തോന്നാൻ?” എന്നായിരുന്നു തന്റെ മറുചോദ്യം.
പിന്നീട് അവൾ തന്നെ അവളും അച്ഛനും ആയുള്ള ബന്ധം തന്നോട് പങ്കുവെച്ചപ്പോൾ, തുറിച്ചുപോയത് തന്റെ കണ്ണുകൾ ആയിരുന്നു.
അതാണോ തന്നെ വാപ്പായെ മറ്റൊരു കൺകോണിലൂടെ കാണുവാൻ സഹായിച്ചതെന്ന് അറിഞ്ഞുകൂടാ.
പതിനെട്ട് തികഞ്ഞശേഷം, താൻപോലുമറിയാതെ, മെല്ലെ മെല്ലെ തഴുകലുകളിലൂടെ, വാക്കുകളിലൂടെ, പെരുമാറ്റങ്ങളിലൂടെ, അമർത്തിയുള്ള പുണരലുകളിലൂടെ, കവിളത്തെ ഉമ്മകളിലൂടെ, പതിവുപോലെ ഒരുമിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ ഉടുപ്പിനുള്ളിലൂടെയുള്ള നിതംബം വരെയെത്തുന്ന പുറത്തെ തലോടലുകളിലൂടെ,വാപ്പാ തന്നിലെ തന്നെ താൻപോലും അറിയാതെ ഉണർത്തിയെടുത്തു!
പതിയെപ്പതിയെ താൻ എന്തിനെന്നറിയാതെ, എന്തുകൊണ്ടെന്നറിയാതെ, എപ്പോഴും ആ ലാളനകൾക്കെല്ലാം ആയി കൊതിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവസാനം, തനിയ്ക്ക് പത്തൊമ്പത് തികഞ്ഞ അന്നുരാത്രി, തങ്ങളുടെ ആ പഴയ തറവാട്ടിലെ അടുക്കള ഒതുക്കി ഹാളിലേയ്ക്കുവന്ന തന്നെ, പൊക്കിയെടുത്ത് തന്റെ മുറിയിലെ ബാത്രൂമിൽ കൊണ്ടുപോയി. എല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി, വാപ്പാ തന്നെ കുളിപ്പിച്ചു! ഒപ്പം വാപ്പയും!
അന്നാദ്യമായാണ് താൻ വാപ്പായെ ആ രൂപത്തിൽ കാണുന്നത്!
ഉറച്ച ശരീരം. ആ കാലുകൾക്കിടയിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന വാപ്പായുടെ ആയുധം! അത് തന്നെക്കണ്ടാണ് ആ ഉഗ്രരൂപം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആകെ തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വാപ്പായുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ ആ ആയുധത്തെ ഒന്ന് തലോടണം എന്ന് തോന്നി. തന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ നീണ്ടു. അതിനെ തൊട്ടു. അതൊന്ന് വെട്ടിയപ്പോൾ അറിയാതെ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു.