ഫേസ്ബുക്കിൽ സീനിയേഴ്സ് കോളേജിലെ മലയാളികളുടെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് തുടങ്ങി. അതിൽ നിന്നാണ് കോളേജിലെ ബാക്കി ഉള്ള മലയാളികളെ അടുത്ത് പരിചയപ്പെടുന്നത്. അലീനയും ജോയലും തമ്മിൽ വല്ലാതെ അങ്ങ് അടുത്ത് പോയി അവൻ പിന്നെ സ്ഥിരമായി അലീനയുടെ റൂമിൽ കളിയും കുടിയുമായി അങ്ങ് കൂടി.
അലീനയെ എനിക്കും ഒന്നു അനുഭവിച്ചാൽ കൊള്ളാം എന്നു തോന്നി. അലീനയും ഇക്കാര്യം ജോയലിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു പക്ഷേ അതിനൊരു അവസരം ഒത്തു വന്നില്ല.
ഗൗരിയുടെ ഇപ്പൊഴത്തെ കാമുകൻ പുനെയിൽ തന്നെ വർക് ചെയുന്ന ഒരു മലയാളിയാണ്. അത് കാരണം അവൾ അത്ര പെട്ടന്ന് അടുക്കുമെന്ന് തോന്നിയില്ല. ഗൗരിയുടെ കാര്യത്തിൽ റസിയയും ഇതേ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. പിന്നെ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നത് രേഷ്മയാണ്. രേഷ്മയോട് വേണമെങ്കിൽ സംസാരിച്ചു നോക്കാമെന്ന് റസിയ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എനിക്കതിൽ ഒരു ത്രിൽ തോന്നിയില്ല. നേരിട്ട് സംസാരിച്ചു നോക്കാമെന്ന് തന്നെ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ രേഷ്മയ്ക്ക് ഞാൻ ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ മെസ്സേജ് അയക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചറിൽ പൂമ്പാറ്റയും പട്ടിക്കുഞ്ഞും അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
രേഷ്മയെ കുറിച്ച് എനിക്ക് പൊതുവെ ഉള്ള ധാരണ അല്പം അന്തർമൂഖ ആണ് എന്നായിരുന്നു. പക്ഷേ ചാറ്റ് ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ ധാരണ മാറിക്കിട്ടി. എല്ലാ ശനിയാഴ്ചകളിലും പുനെയിലെ ഒരു ചെറിയ അമ്പലത്തിൽ പോവാറുണ്ടായിരുന്നു. ബൈക്ക് എടുത്തതിനു ശേഷം അവളുടെ കൂടെ ഞാനും പോവും അമ്പലത്തിനു പുറത്തു വരെ. എനിക്ക് പ്രവേശനം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് പുറത്തു നിൽക്കും.
അങ്ങനെ രേഷ്മ പെട്ടന്നു തന്നെ എൻ്റെ നല്ല സുഹൃത്തായി മാറി. വാരാന്ത്യത്തിലെ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുള്ള മദ്യപാനം കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അൽപം ലൈംഗീക ചുവ ഉള്ള സംസാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഫേസ്ബുക്കിൽ തുടങ്ങിയ ചാറ്റ് പിന്നീട് വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ ആയി.
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം രാത്രി ചാറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കെ അവളെന്നോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു.
രേഷ്മ: അന്ന് നമ്മൾ ആദ്യമായി പാർട്ടി നടത്തിയ ദിവസം ഓർമ്മയുണ്ടോ?
ഞാൻ: ആഹ്, ഓർമ്മയുണ്ട്.
രേഷ്മ: ഞാൻ അന്ന് നേരത്തെപ്പോയി.
ഞാൻ: നീയും ഗൗരിയും നേരത്തേ ഉറങ്ങി.
രേഷ്മ: അന്ന് ഞാൻ ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടു.
ഞാൻ: എന്തു സ്വപ്നം?
രേഷ്മ: ഒരു വൃത്തികെട്ട സ്വപ്നം.
ഞാൻ: പറയെന്നെ.
രേഷ്മ: നീയും റസിയയും കൂടെ..
ഞാൻ: ഞാനും റസിയയും കൂടെ?
രേഷ്മ: ഒന്നുല്ല. ബാക്കി ഊഹിച്ചോ.
ഞാൻ: പറയ്. നിനക്ക് എന്നോട് എന്തും പറയാം.
രേഷ്മ: നീയും അവളും കൂടെ തുണി ഇല്ലാതെ റൂമിൽ കിടന്ന് എന്തൊക്കെയോ ചെയ്യുന്നു!
ഞാൻ: എന്താ കണ്ടതെന്ന് തെളിച്ചു പറ?
രേഷ്മ: നിൻ്റെ മുഖം റസിയയുടെ കാലിൻ്റെ ഇടയിലും, അവളുടെ വായിൽ നിൻ്റെ മറ്റെതും!
അന്ന് രാത്രി നടന്ന കാര്യം ഇടക്കെപ്പോഴോ ബോധം വന്ന രേഷ്മ കണ്ടിരുന്നു. വീണ്ടും മയങ്ങി പോയ അവൾ അതൊരു സ്വപ്നം ആയിരുന്നു എന്ന് വിചാരിച്ചു.
ഞാൻ: കർത്താവേ, ഈ കൊച്ച് എന്തൊക്കെയാ സ്വപ്നം കാണുന്നത്!
രേഷ്മ: ശരിക്കും കണ്ടപോലെ തന്നെ ഓർമ്മയുണ്ട് അത്.
ഞാൻ: എന്നാലൊരു സത്യം പറയട്ടെ?
രേഷ്മ: പറ.
ഞാൻ: അത് സ്വപനം അല്ല, ശരിക്കും നടന്നതാണ്.
രേഷ്മ: ഈശ്വരാ! എൻ്റെ റൂമിൽ ഞാൻ അറിയാതെ നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കൂടെ??
ഞാൻ: അതെ, അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയി.
രേഷ്മ: ആ പെണ്ണിൻ്റെ ഒരു കാര്യം. കാലിൻ്റെ ഇടയിൽ കഴപ്പ് മൂത്ത് മൂത്ത് എങ്ങോട്ട് ആണോ എന്തൊ.
ഞാൻ: നിനക്കില്ലെ കഴപ്പ് കാലിൻ്റെ ഇടയിൽ?
രേഷ്മ: ഒന്നു പോടാ, എന്നെ അതിനൊന്നും കിട്ടില്ല.
ഞാൻ: അത് വെറുതേ.
രേഷ്മ: ഞാൻ വിർജിൻ ആണ്.
ഞാൻ: അറിയാം. അന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്.
രേഷ്മ: വേറേ എന്തെല്ലാം ഓർമ്മയുണ്ട്?
ഞാൻ: വേറെ പലതും ഓർമ്മയുണ്ട്. പറയണോ?
രേഷ്മ: പറഞ്ഞോ.
ഞാൻ: ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയ ഒരാളുടെ പൊങ്ങിക്കിടന്ന പാവാടയിൽ കൂടെ പലതും കണ്ടു.
രേഷ്മ: പോടാ, ചുമ്മാ നുണ പറയാതെ. അങ്ങനൊന്നും കാണില്ല.
ഞാൻ: നുണയൊന്നും അല്ല. ഞാൻ നല്ലോണം കണ്ടു. സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ റസിയയോട് ചോദിക്കാം.