എന്നിട്ടു ഞാനെങ്ങനെയാണ് നുറുക്കുന്നതെന്നു സസൂക്ഷ്മം വീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഓരോകഷ്ണവും ഞാനെത്രയായ്ട്ടാ നുറുക്കിയതെന്നുപോലും അവളെണ്ണുന്നുണ്ടെന്നു തോന്നിപ്പോകുംവിധമായിരുന്നു പുള്ളിക്കാരീടെ നോട്ടം…
അവൾടപ്പോഴുള്ള നോട്ടങ്കണ്ടാൽത്തോന്നും ഞാനെന്തോ ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്യുവാണെന്ന്… അതു നോക്കിപ്പഠിക്കുമ്പോലുള്ള നിൽപ്പുകണ്ട എനിയ്ക്കതങ്ങു സുഖിച്ചില്ല…
“”…ഓ.! എന്നെക്കൊണ്ട് പണിയിപ്പിച്ചിട്ട് തമ്പുരാട്ടി റെസ്റ്റെടുക്കുവാ..?? പോയി രണ്ടു സവോളയെടുത്തു പൊളിച്ചുവെയ്ക്കെടീ..!!”””_ ഞാൻ മുരണ്ടു…
ഉടനെ,
“”…അതെന്തിനാ സവോള..??”””_ എന്നൊരു സംശയമുന്നയിച്ചതും,
“”…നിന്റച്ഛന്റെ ഇരുപത്തെട്ടുകെട്ടിന് പായസം വെയ്ക്കാൻ… പോയെടുത്തു വെയ്ക്കെടീ..!!”””_ ന്നു ഞാനുമങ്ങടു ചീറി…
ഒരുപക്ഷേ,
പട്ടിണികിടക്കേണ്ടി വരുവല്ലോന്നോർത്താവണം തന്തയ്ക്കു വിളിച്ചിട്ടും തിരിച്ചൊന്നും പറയാതിരുന്നത്…
മിക്കാവാറുമെന്റെ തന്ത കല്യാണവീട്ടിലിരുന്നപ്പോൾ ആർത്തുതുമ്മിയിട്ടുണ്ടാവണം…
സവാളക്കുപകരം ഉരുളകിഴങ്ങെടുത്തു പൊളിച്ചു വെക്കുമോന്നു ഞാൻ സംശയിച്ചെങ്കിലും വെറുതേ സംശയിച്ചതായിപ്പോയി…
അവൾക്ക് സവോളയൊക്കെ കണ്ടാലറിയാമായിരുന്നു…
പകുതി പോയെങ്കിലും രണ്ടെണ്ണമെടുത്തു പൊളിച്ചുതന്നു…
എന്നാലതിനുതന്നെ അരമുക്കാൽ മണിക്കൂറെടുത്തതുകൊണ്ടു വേറൊന്നും ഞാനവളോടാവശ്യപ്പെട്ടില്ല…
അതിന്റെയാവശ്യം വേണ്ടിവന്നതുമില്ല…
ഇനിയിപ്പോളെന്തേലും ചെയ്യിച്ചാലവളുപറയും അവനും ഞാനുങ്കൂടാ ബീഫ്കറി വെച്ചതെന്ന്… അങ്ങനെയിപ്പൊ ഊമ്പണ്ട…
“”…കുറച്ചുമുന്നേ ചെറീമ്മവിളിച്ചാരുന്നു… അവരൊക്കെ നാളെരാവിലേയെത്തോന്നാ പറഞ്ഞേ..!!”””_ അരപ്പെല്ലാംചേർത്ത് ബീഫടുപ്പത്തേയ്ക്കു കയറ്റുമ്പോൾ പതിഞ്ഞസ്വരത്തിൽ മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു…
“”…അതിന്… അതിനു ഞാനെന്താ തലകുത്തിനിൽക്കണോ..??”””
“”…ങ്ഹൂം..! പറഞ്ഞൂന്നേള്ളൂ..!!””””_ പറഞ്ഞതുമവൾ മുഖംകുനിച്ചു…
പിന്നെ സ്റ്റോർറൂമിലേയ്ക്കു വെച്ചുവിടുകയുംചെയ്തു…
കറി കുറച്ചുസമയംകൂടി അടുപ്പത്തിരുന്നു തിളച്ചുവറ്റാനായി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഒരിയ്ക്കൽക്കൂടി അതിന്റെ ഉപ്പുമെരിവുമൊക്കെ പരിശോധിച്ചശേഷം തീയുംകുറച്ചുവെച്ച് കൈകഴുകാനായി തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് മീനാക്ഷി തിരികെവന്നത്…
ഇരുകയ്യിലുമായി അത്യാവശ്യംമുഴുപ്പുള്ള രണ്ടുകപ്പയുമുണ്ട്… വോഷ്ബേസനിലായി കൈകഴുകിനിന്നയെന്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് കപ്പ നീക്കിവെച്ചശേഷം കുറച്ചു മാറിനിന്നയവളെ ഞാൻ രൂക്ഷമായിനോക്കി;
“”…എന്തിനാദ്..??”””
“”…അല്ലാ… ബീഫിനൊപ്പം നമുക്കു കുറച്ചു കപ്പകൂടൊണ്ടാക്കിയാലോ..??”””_ മടിച്ചുള്ളയാ ചോദ്യംകേട്ടതും എനിയ്ക്കങ്ങടു പൊളിഞ്ഞു…
“”…നീയെന്താടീ കോപ്പേ കരുതീരിയ്ക്കുന്നേ..?? ഞാന്നിന്റടിമക്കണ്ണനാന്നോ..?? അവൾക്കിനി ചോറും കറീമ്മാത്രമ്പോര കപ്പകൂടിയുണ്ടേലെ മൂഞ്ചാമ്പറ്റത്തുള്ളൂ..!!”””_ ഞാൻനിന്നു തെറിച്ചതും,
“”…അത്… അതുപിന്നെ കപ്പയിരിയ്ക്കുന്നതു കണ്ടോണ്ട് ഞാൻ… ഞാനരി അടുപ്പത്തിട്ടില്ല..!!”””_ പതുങ്ങിക്കൊണ്ടവളു പറഞ്ഞു…
അതുകേട്ടതും ഞാൻ തലയ്ക്കു കൈവെയ്ക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലായി…
“”…അറിയാമ്പാടില്ലാഞ്ഞിട്ടു ചോദിയ്ക്കുവാ… ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ എന്തുസുഖവാ നെനക്കുകിട്ടുന്നേ..??”””_ കണ്ണുതുറുപ്പിച്ചവളെനോക്കി ചോദിച്ചശേഷം ഞാൻതുടർന്നു;
“”…എനിയ്ക്കറിയാം… നീയിതൊക്കെന്നെക്കൊണ്ടു മനഃപൂർവ്വം ചെയ്യിയ്ക്കുന്നതാന്ന്… ജീവനുള്ളൊരു ജന്തുവല്ലേ, എന്തേലുമൊക്കെ തിന്നുകുടിച്ചു കിടന്നോട്ടേന്നു കരുതീപ്പോൾ നെനക്കപ്പഴും പ്രതികാരം… ല്ലേ..??”””_ അവളെയും കപ്പയേയും മാറിമാറിനോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞുനിർത്തി…
“”…ഞാനങ്ങനൊന്നും കരുതീല… ഇതവിടിരുന്നു പാഴായിപ്പോണ്ടെന്നു കരുതിയാ ഞാൻ…”””_ വാക്കുകൾ മുഴുവിപ്പിയ്ക്കാതെ നിർത്തിയ മീനാക്ഷി,
“”…എന്നാ ഞാനരിയടുപ്പത്തിട്ടോളാം..!!”””_ എന്നുപറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു…
എന്നിട്ടുമവൾടെ സംശയംബാക്കിനിന്നു…
“”…അല്ലാ… അരിയടുപ്പത്തിട്ടാലും ഒത്തിരിനേരം പിടിയ്ക്കൂലേ വേവുവരാൻ… അതിനുന്നല്ലത് കപ്പയുണ്ടാക്കുന്നതല്ലേ..??”””_ ചോദിച്ചതിനൊപ്പമെന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കു നോക്കിയ കക്ഷീടെ സംശയമപ്പോൾത്തന്നെ മാറി…