വീണ്ടുമെന്റെ മുഖത്തേയ്ക്കു ദയനീയമായി നോക്കിക്കൊണ്ട്,
“”…എടാ… നീ വരില്ലേടാ..??”””_ ന്നൊരു പ്രതീക്ഷയോടെ ഒരിയ്ക്കൽക്കൂടിയവൾ ചോദിച്ചപ്പോഴും,
“”…നടപടിയില്ല..!!”””_ എന്നുതന്നെയായിരുന്നു എന്റെ മറുപടി…
അതുകേട്ടതുമവൾടെ വിധമ്മാറി;
“”…കാണിച്ചുതരാടാ ഞാൻ..!!”””_ സങ്കടവും ദേഷ്യവുമെല്ലാം കൂട്ടിക്കലർത്തിയതു പറഞ്ഞവൾ താഴേയ്ക്കുപാഞ്ഞു…
പാദസരത്തിന്റെ കിലുക്കമകന്നതും ചെറിയമ്മയോടുപോയി പരാതി ബോധിപ്പിയ്ക്കാനുള്ള പോക്കാണതെന്നെനിയ്ക്കു മനസ്സിലായി…
ചെറിയമ്മയല്ല, ഇനിയാരുവന്നു പറഞ്ഞാലും എന്റെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റമില്ലെന്നുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ ക്രാസ്സിയിലേയ്ക്കു ചാരിയിരുന്നു ഫോണെടുക്കുമ്പോൾ ഡോറുംതള്ളിത്തുറന്ന് അമ്മ കേറിവന്നു….
“”…ഡാ… നാളെ മര്യാദയ്ക്കിവൾക്കൊപ്പം കോളേജിയ്ക്കു പൊയ്ക്കോണം… കേട്ടല്ലോ..!!”””_ വന്നുകേറിയപാടെ അമ്മയുടെ ഉത്തരവതായ്രുന്നു…
ഒന്നാമതേ അമ്മയോടു കട്ടക്കലിപ്പായതിനാൽ ആ ഉത്തരവെനിയ്ക്കത്ര ബോധിച്ചില്ല,
“”…നിങ്ങടെകെട്ടിയോൻ ചൊറിയുംകുത്തി അവിടിരിയ്ക്കുവല്ലേ..?? പുള്ളിയോടുപറ… അല്ലാണ്ടു ഞാമ്പോവോന്നു കരുതണ്ട..!!”””_ ഞാനതേ തലത്തിൽ മറുപടികൊടുത്തതും,
“”…എങ്കിലച്ഛനിങ്ങടു വരട്ടേ… പറഞ്ഞുകൊടുക്കാം..!!”””_ എന്നായി അമ്മ…
അതിന്,
“”…ഓ.! നല്ലകാര്യം.! പിന്നെ പറയുന്നകൂട്ടത്തിൽ നാളെയിവൾടെ കോളേജിലേയ്ക്കൂടൊന്നു പോകാമ്പറേണം കേട്ടോ..!!”””_ അമ്മയ്ക്കുപിന്നലെയായി റൂമിലേയ്ക്കുകയറിവന്ന മീനാക്ഷിയെചൂണ്ടി ഞാൻപറഞ്ഞു…
ഉടനെയമ്മ മീനാക്ഷിയുടെനേരേ തിരിഞ്ഞു,
“”…ഇതിപ്പെന്തോപറ്റി..?? ഇതെന്താ പുതിയപ്രശ്നം..??”””
“”…അത്… അതു ഞാനെന്തോ ജാഡയിട്ടൂന്ന്… ഞാനൊരു ജാഡേമിട്ടില്ലമ്മേ..!!”””_ അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിനവൾ ദയനീയമായി പറഞ്ഞതും,
“”…ജാഡയല്ലെങ്കി മൂന്നാലുദെവസായ്ട്ട് നീയിവടെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയേന്റെ പേരെന്താടീ കോപ്പേ..??”””_ ചൊറിഞ്ഞുവന്നഞാൻ ബെഡ്ഡിൽനിന്നും ചാടിയെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത്, അമ്മയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നതാണ്…
ശെരിയാ.! അമ്മയ്ക്കു ഞങ്ങള് ആജന്മശത്രുക്കളാന്നറിയില്ലല്ലോ…
അതുകൊണ്ടിനി മീനാക്ഷി ജാഡകാണിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ കൊതികുത്തി പിണങ്ങിയതാണെന്നാവുമോ..??
“”…ഇതൊക്കെയൊരു പ്രശ്നമാണോടാ..?? മോനതു കാര്യവാക്കണ്ട… മക്കള് നാളെയിവൾടൊപ്പം പോ..!!”””_ പ്രശ്നം ഗുരുതരമല്ലെന്നു തോന്നിയതും അമ്മയൊന്നയഞ്ഞു…
“”…ഞാനാരുടേം മോനും മക്കളുമൊന്നുമല്ല… എന്നെയങ്ങനാരും വിളിയ്ക്കുവേം വേണ്ട..!!”””_ അതുപറയുമ്പോഴേയ്ക്കും ചെറിയമ്മയും റൂമിലേയ്ക്കു കയറിവന്നു…
എന്നിട്ട്,
“”…എന്തായി… വല്ലമാറ്റവും വന്നോ..??”””_ എന്നൊരു ചോദ്യവും…
അതിന്,
“”…എവിടെമാറാൻ..?? നിന്റെ കുഞ്ഞാവയല്ലേ… അപ്പൊ നീതന്നെപറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിയ്ക്ക്..!!”””_ എന്നായിരുന്നു അമ്മയുടെമറുപടി…
ഉടനെതന്നെ,
“”…ഓ.! എന്റെ കുഞ്ഞിനെപറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിയ്ക്കാനെനിയ്ക്കറിയാം… നീ അപ്പുറത്തെങ്ങാനും പോ..!!”””_ എന്നുംപറഞ്ഞു ചെറിയമ്മ അമ്മയെപ്പിടിച്ചു റൂമിനുപുറത്താക്കി…
ശേഷമെന്റെ നേരേതിരിഞ്ഞ്,
“”…എന്റെ കൊച്ചേ… നിന്നോടിപ്പെന്താ ഞാമ്പറക..?? രണ്ടുപേരൂടെ ഒന്നഡ്ജെസ്റ്റുചെയ്തു പോവാനെത്രയായി ഞാമ്പറേണു… എന്റെ കുഞ്ഞാവയല്ലേ, മക്കളൊന്നു പോയിട്ടുവാടാ..!!”””_ കൊഞ്ചിയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽപറഞ്ഞ് അവരെന്റടുക്കലേയ്ക്കിരുന്നു…
“”…അതേ… നിങ്ങളുകൂടുതലിട്ടു പതപ്പിയ്ക്കണ്ട..!!”””_ എന്റെ തലമുടിയിൽ തഴുകിത്തുടങ്ങിയ കൈതട്ടിമാറ്റിക്കൊണ്ടു ഞാൻ തുടർന്നു;
“”…നിങ്ങളൊറ്റ പെമ്പറന്നോത്തി കാരണവാ ഞാനന്നിവൾക്കു വെച്ചുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തത്… ഒരു നാണോമില്ലാണ്ടതു വലിച്ചുവാരിക്കേറ്റീട്ട് പിന്നെ എന്നെക്കാണുമ്പോളിവൾക്ക് അയ്യം… ആ ഒരുനേരത്തെയാഹാരം ഏതേലും പട്ടിയ്ക്കാണു കൊടുത്തതെങ്കിൽ അതു പിന്നീന്നു മാറില്ലാർന്നു..!!”””_ ഒന്നുനിർത്തിയ ശേഷം,
“”…അപ്പോളിത്രേം നന്ദികാണിച്ചയിവൾക്കുവേണ്ടി ഇനിഞാൻ കോളേജിലേയ്ക്കൂടി പോവാം..!!”””_ പുച്ഛത്തോടങ്ങനെകൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തപ്പോൾ ചെറിയമ്മ മുഖംചെരിച്ചു മീനാക്ഷിയെനോക്കി…