“”…അതുപിന്നെ… തിരിച്ചിറങ്ങിയാ നാണക്കേടാവില്ലേ..??”””_ അവൾടെ മുഖത്തൊരു ചമ്മിയചിരി…
“”…ഉവ്വ.! ഇപ്പോപ്പിന്നെ നാണക്കേടില്ലാത്തോണ്ട് കൊഴപ്പോല്ല… വണ്ടീമ്പൊളിച്ച്.. തേങ്ങേമിട്ട്.. തലേമ്പൊട്ടിച്ച് ആ കഴപ്പും തീർന്നിരിയ്ക്കുന്ന നോക്കിയ്ക്കേ..!!”””_ അതുപറയുമ്പോൾ എനിയ്ക്കും ചിരിവന്നിരുന്നു…
എന്റെ ചിരികണ്ട് മീനാക്ഷിയ്ക്കും കൂടെ ചിരിയ്ക്കണമെന്നുണ്ട്…
പിന്നെ ഞാൻ തെറിവിളിച്ചാലോന്നോർത്തിട്ടാവണം അവൾ ചുണ്ടുകൾകടിച്ച് ചിരിയമർത്തീത്…
“”…എടാ… നിനക്കു നല്ല വേദനയുണ്ടോ..??”””_ കുറച്ചുനേരത്തെ ആ ഇരുപ്പിനൊടുവിൽ അവൾ വീണ്ടുംതിരക്കി…
“”…വേദനകുറച്ചു മോശമാണേൽ നല്ലതാക്കിത്തരാൻ നെനക്കെന്തേലും പ്ലാനുണ്ടോ..??”””_ നെറ്റിയിലെ വെച്ചുകെട്ടിലൊന്നു തപ്പിക്കൊണ്ട് ഞാൻതിരക്കി…
“”…എടാ തമാശകള… നല്ല വേദനയുണ്ടോ..?? ഒത്തിരി മുറിവുണ്ടോ..?? ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടേ..!!”””_ പറഞ്ഞതിനൊപ്പം എന്റെ അനുവാദത്തിനു കാത്തുനില്ക്കാതവൾ നെറ്റിയിലെ വെച്ചുകെട്ട് മെല്ലെയഴിച്ചു…
എന്നിട്ട് മുറിവിലൊന്നു മെല്ലെത്തൊട്ടതും ഞാനെരിവു വലിച്ചുപോയി…
“”…നല്ല വേദനയുണ്ടല്ലേ..??”””_ ഡ്രസിങിൻ്റെ മേലെക്കൂടി പനിച്ചിറങ്ങിയ രക്തത്തിൻ്റെ അംശംകൂടികാൺകെ ഇപ്രാവശ്യമതു ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾടെമുഖത്ത് നേരിയവിഷമവും കാണാനുണ്ട്…
“”…ഉണ്ടെങ്കി..??”””_ കണ്ണടച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ തിരിച്ചുചോദിച്ചു…
“”…കൊറവില്ലേൽ നാളെ നമുക്ക് വേറൊരു ഹോസ്പിറ്റലിപ്പോവാം… ഇതിപ്പോ അയഡിൻ സല്യൂഷൻവെച്ച് ഡ്രസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നേയുള്ളൂ… ആൻ്റിബയോട്ടിക് വല്ലതും കഴിയ്ക്കേണ്ടി വരും… ഒരുകാര്യഞ്ചെയ്യാം ഇവിടെ ബീറ്റാഡിൻ ഓയിൻമെന്റുണ്ടോന്ന് ചേച്ചിയോടു ചോദിയ്ക്കാം നമുക്ക്..!!”””_ മുറിവ് തിരിച്ചുകെട്ടുന്നതിനിടയിൽ അവളെന്റെ മുഖത്തുതന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായ്രുന്നു…
“”…എന്റപൊന്നോ വേണ്ട… നിന്റെ ഡ്രൈവറായ്ട്ടുള്ള സഹായന്തന്നെ സഹിയ്ക്കാമ്പറ്റാണ്ടിരിയ്ക്കുവാ… അക്കൂട്ടത്തിലിനി ഡോക്ടറായ്ട്ടുള്ള സഹായങ്കൂടെ താങ്ങത്തില്ല… തന്നത്താനങ്ങോട്ടു വാങ്ങി തേച്ചൊണ്ടാ മതി..!!”””_ മുറിവ് ചുറ്റിക്കെട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവളെനോക്കി അതുപറയുമ്പോൾ ഞാമ്പറഞ്ഞതിഷ്ടാകാതെ മുറിവിലെങ്ങാനും വെച്ച് കുത്തിത്തരുവോന്നുള്ള പേടിയില്ലാതില്ലായ്രുന്നു…
അവൾ മുറിവ് കെട്ടിക്കഴിഞ്ഞ് പിന്നേം ചമ്രമ്പടഞ്ഞിരുന്നു…
ഞാനപ്പോഴേയ്ക്കും വീണ്ടും മലർന്നുകിടന്നിരുന്നു…
ആ കിടപ്പിലെപ്പോഴോ മയങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു…
പിന്നെ ജോക്കുട്ടന്റമ്മയാണ് മെഡിസിനൊക്കെയായിവന്ന് വിളിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചത്…
പിന്നീടവരുടെവകയുണ്ടായ്രുന്ന കുറേ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കലും ഉപദേശവുമൊക്കെ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ കേട്ടിരുന്നപ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണടഞ്ഞുപോയി…
അതുകഴിഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കുന്നത് പിറ്റേദിവസം പത്തുപതിനൊന്നു മണിയായപ്പോഴാണ്…
അപ്പോഴേയ്ക്കും തലേന്നത്തെ ക്ഷീണമേകദേശം മാറിയിരുന്നു…
എങ്കിലും കൈയ്ക്കും തലയ്ക്കും ചെറിയവേദനയുണ്ട്…
അതുകാര്യമാക്കാതെ എഴുന്നേറ്റു ഫ്രെഷായിവന്നപ്പോഴും മീനാക്ഷിയൊരു കുലുക്കവുമില്ലാതുറങ്ങുവാണ്… ശവം.!
…എന്നെ ഈയവസ്ഥയിലാക്കീതും പോരാണ്ട് അവൾടമ്മേടൊരറക്കം.!
ഒരു ചവിട്ടങ്ങു വെച്ചുകൊടുക്കാനാ തോന്നിയേ… പിന്നെന്തേലും പറ്റിപ്പോയാൽ അതുകൂടെന്റെ തലയിലായാലോന്നുള്ള പേടികൊണ്ടുമാത്രം ഞാനൊന്നടങ്ങി…
പക്ഷേ, ഞാനടങ്ങിയതിന് അതുമാത്രമായിരുന്നില്ല കാരണം…
സാധാരണ ഒന്നുംരണ്ടുമ്പറഞ്ഞ് ഏതുനേരവും റൂമിന്റെഡോറിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആരതിയേച്ചിയേയോ അമ്മയേയോ സമയമത്രയായ്ട്ടും ആ പരിസരത്തുപോലും കാണാതെവന്നത് എന്നെ ചെറുതായൊന്നലട്ടി…
ഒരുപക്ഷേ, ഞാനിന്നലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽവെച്ചു പറഞ്ഞതും ഇവടെവന്നു മീനാക്ഷിയുമായുണ്ടാക്കിയ പുകിലുമെല്ലാംകേട്ടിട്ട് മനഃപൂർവ്വമവരു ഗ്യാപ്പിടുന്നതാണോന്നൊരു ഡൌട്ട്…
…ഒന്നുവില്ലേലും സ്വന്തംവീട്ടീന്നുപോലും കിട്ടാത്ത പരിഗണനകിട്ടീരുന്നതാ… ഇപ്പോളീ സ്വഭാവംകാരണം വീണ്ടും പട്ടിവിലയാകോന്നൊരു പേടി…