രഞ്ജിനി : എടുക്കുന്നില്ലേ?
ഞാൻ : അവൻ ചിലപ്പോ പണിയിലാവും, പിന്നെ ചേച്ചി ഇതിന്റെ പുറകിലുള്ള വീട്ടിൽ പോയിരുന്നോ?
രഞ്ജിനി : ആ.. അവിടെന്ന് ഒരു കുറി എടുപ്പിച്ചട്ടുണ്ട്
ഞാൻ : മം…ഇനിയെന്താ പരിപാടി? ആവിശ്യത്തിനുള്ള കുറിയൊക്കെ കിട്ടിയില്ലേ
രഞ്ജിനി : എവിടെന്ന് നടന്ന് മതിയായിടാ, എന്ത് വെയിലാണ്
ഞാൻ : എന്നാ കുറച്ചു നേരം ഇവിടെയിരുന്ന് റെസ്റ്റെടുത്തോ
രഞ്ജിനി : നിനക്ക് പോവാനുള്ളതല്ലേ? അല്ലെങ്കിൽ നിൽക്കായിരുന്നു
ഞാൻ : അതിനെന്താ ഞാൻ പോയേച്ചും വേഗം വരാം, ചേച്ചി ഇവിടെ ഇരുന്നോ
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ റൂമിൽ ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറി കവറും എടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങും നേരം
രഞ്ജിനി : നീ വേഗം വരില്ലേ?
ഞാൻ : ആ ഒരു പത്തിരുപതു മിനിറ്റ്
രഞ്ജിനി : മം..
പുറത്തിറങ്ങി ബൈക്കും എടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി ഭക്ഷണം കൊടുത്ത്
ഞാൻ : ഡോക്ടർ വന്നോ?
അമ്മ : ആ മോനെ
ഞാൻ : എന്ത് പറഞ്ഞു?
അമ്മ : വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലന്ന്
ഞാൻ : ആ ഡിസ്ചാർജിന്റെ കാര്യമോ?
അമ്മ : അത് രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് പറയാമെന്ന്
ഞാൻ : മം… ഞാൻ എന്നാ പോണ് വൈകിട്ട് വരാം
അമ്മ : ആ ശരി
കിളവന്റെ അടുത്ത് ആരെയും കാണാത്തത് നോക്കി വാർഡിൽ നിന്നും ഇറങ്ങും നേരം അയ്യാളുടെ മോൻ താഴെ നിന്നും കേറി വരുന്നു, എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കാണിച്ച് അവൻ പോയതും നല്ല ചിക്കൻ ബിരിയാണിയുടെ മണം അവിടെ നിറഞ്ഞു ” നീ നോൺ അടിക്കോലെ ” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് താഴേക്ക് പോവുമ്പോൾ രതീഷിന്റെ കോൾ വന്നു, കോൾ എടുത്ത്
ഞാൻ : നീ ഇത് എവിടെയായിരുന്നു?
രതീഷ് : വേറെ പണി വന്നടാ, നിന്റെ കോള് കണ്ടില്ല
ഞാൻ : ആ എനിക്ക് തോന്നി
രതീഷ് : നീ പോയോ?
ഞാൻ : ആ ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിലാണ്
രതീഷ് : ഞാനെന്ന വൈകിട്ട് ഇറങ്ങാം
” വൈകിട്ട് ഇവൻ വന്നാൽ ഭാഗ്യലക്ഷ്മിയെ ചാക്കിലാക്കുന്ന കാര്യം നടക്കില്ല ” അതോർത്ത്
ഞാൻ : വൈകിട്ടൊന്നും വരണ്ട, നീ നാളെ വന്നാൽ മതി
രതീഷ് : ആ എന്നാ ശരി
ഞാൻ : ആ…
കോള് കട്ടാക്കി ബൈക്ക് എടുത്ത് ഞാൻ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോയ്, വീട്ടിലെത്തി ചാരി വെച്ചിരിക്കുന്ന വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറി നോക്കുമ്പോൾ സോഫയിൽ തലമുടിയൊക്കെ അഴിച്ച് വിടർത്തിയിട്ട് വിശാലമായി മലന്ന് കിടന്നുറങ്ങുന്ന രഞ്ജിനിയെ കണ്ട് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പതിയെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, ശ്വാസ ഗതിയിൽ ഉയർന്ന് പൊങ്ങുന്ന മുലകളിൽ നിന്നും സാരി തെന്നി നീങ്ങി കിടക്കുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് ഹേമ ഊമ്പി പകുതിയാക്കി വെച്ചിരുന്ന കുണ്ണയൊന്ന് പൊങ്ങി, ഇരുനിറമുള്ള കൊഴുത്തുരുണ്ട വലിയ മുലകളുടെ വിടവിലേക്ക് കയറി കിടക്കുന്ന വലിയ മാലയുടെ ഭാഗ്യം ഓർത്ത് ഞാൻ വേഗം മൊബൈൽ എടുത്ത് രണ്ടു മൂന്ന് ഫോട്ടോസ് എടുത്ത് വെച്ച് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് രഞ്ജിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തിയായി ഊതിയെങ്കിലും വെയിലത്ത് നടന്നതിന്റേയും ഫുഡ് കഴിച്ചതിന്റേയും ക്ഷീണത്തിൽ മതിമറന്ന് ഉറങ്ങുന്ന രഞ്ജിനി മുഖം തിരിച്ച് കിടന്നു, അത് കണ്ട് ശല്യപ്പെടുത്തണ്ടന്നു കരുതി റൂമിൽ ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറി ബെർമൂഡയും ഇട്ട് വന്ന് സോഫയുടെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മൊബൈലിൽ കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും നേരം രഞ്ജിനിയുടെ ബാഗിൽ നിന്നും മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി, ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും എഴുനേൽക്കാതിരുന്ന രഞ്ജിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കവിളിൽ തട്ടി വിളിച്ച്
ഞാൻ : ചേച്ചി ഫോൺ അടിക്കുന്നു
ഒന്ന് ഞെട്ടി പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തുറന്ന
രഞ്ജിനി : ഏ… എന്താ?
ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ഫോൺ അടിക്കുന്നെന്ന്
സ്വബോധം വന്ന രഞ്ജിനി വേഗം എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് സാരി നേരെയാക്കി ടേബിളിനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ബാഗ് തുറന്ന് ഫോൺ എടുത്ത്, കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു, പെട്ടെന്ന് തന്നെ കോൾ കട്ടാക്കി സോഫയിൽ വന്നിരുന്ന രഞ്ജിനിയെ നോക്കി
ഞാൻ : ആരായിരുന്നു?
ഉറക്കച്ചടവിൽ കോട്ടുവായിട്ട് തലമുടികൾ കെട്ടിവെച്ച്
രഞ്ജിനി : അത് കമ്പിനിക്കാരാ…
ഞാൻ : പിന്നെ എന്താ സംസാരിക്കാതിരുന്നേ
രഞ്ജിനി : ഓഹ് ഇങ്ങനൊരു പൊട്ടൻ, മൊബൈൽ കമ്പനിയിൽ നിന്നാണെന്ന്