ഞാൻ : ഒരു തവണ രക്ഷപെട്ടു പോയതല്ലേ
രഞ്ജിനി : ആ… അതു പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഇനി കാര്യമില്ല, കുറച്ചു പൈസ കിട്ടിയിട്ട് വേണം വേഗം വേറെ വീടെടുത്ത് മാറാൻ
ഞാൻ : അതെന്താ, ചേച്ചി ജനിച്ചു വളർന്ന സ്ഥലമല്ലേ
രഞ്ജിനി : മോള് വരുമ്പോ നിൽക്കാൻ നല്ല ഒരു വീട് വേണ്ടേടാ
ഞാൻ : ഓ അങ്ങനെ
രഞ്ജിനി : മം…
അങ്ങനെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ച് ബീനയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി
ഞാൻ : ഇറങ്ങിക്കോ ചേച്ചി
ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി
രഞ്ജിനി : ഇതാണോ വീട്?
ഞാൻ : ആ ചേച്ചി വാ
എന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ബൈക്ക് ഒതുക്കി വെച്ച് ഗേറ്റ് തുറന്ന് ഉള്ളിൽ കയറും നേരം വൈറ്റ് ചുരിദാറും ഇട്ട് വാതിൽക്കൽ വന്ന
ബീന : ആ എത്തിയോ, എത്ര നേരമായി അജു നോക്കിയിക്കുന്നെ
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ സിറ്റൗട്ടിൽ കയറും നേരം മുറ്റത്തു നിൽക്കുന്ന രഞ്ജിനിയെ കണ്ട്
ബീന : ഇതാരാ?
ഞാൻ : ആ ഇത് എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ ആന്റിയാണ്, ഒരു കുറിയുടെ കാര്യം സംസാരിക്കാൻ വന്നതാണ്
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി, രഞ്ജിനിയെ നോക്കി
ബീന : കേറിവാ…എന്താ പേര്?
സിറ്റൗട്ടിൽ കയറി
രഞ്ജിനി : രഞ്ജിനി…
ബീന : വാ…
ഹാളിൽ പീച്ച് കളർ ചുരിദാർ ഇട്ട് സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന സീനത്തിന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന്
ബീന : ഇരിക്ക്
രഞ്ജിനി കസേരയിൽ ഇരിക്കും നേരം
സീനത്ത് : ആരാ ചേച്ചി ഇത്?
ബീന : അജുന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ ആന്റിയാ, അല്ല അവനെവിടെ?
സീനത്ത് : അങ്ങോട്ട് പോയിട്ടുണ്ട്
എന്റെ കൂടെ വന്നത് കൊണ്ട് രഞ്ജിനിയെ കുറിച്ചറിയാനുള്ള ആകാംഷയിൽ
ബീന : അജുനെ എവിടെന്ന് കിട്ടി?
രഞ്ജിനി : വരുന്ന വഴിയിൽ കണ്ടതാണ്
സീനത്ത് : അർജുന്റെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നോ?
രഞ്ജിനി : ആ പോയിരുന്നു
സീനത്ത് : നിങ്ങള് നേരത്തെ പരിചയമുണ്ടോ?
രഞ്ജിനി : ഒരു തവണ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പിന്നെ അവിടെ ചെന്നപ്പോഴാണ് അവന്റെ വീടാണെന്ന് മനസ്സിലായത്
സീനത്ത് : ഓ…
ബീന : എന്ത് കുറിയാ മോളെ..
രഞ്ജിനി : ജ്വല്ലറിയുടെ കുറിയാണ് മേഡം
ആ സമയം ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും വെള്ളമെടുത്തു കുടിച്ചു കൊണ്ട് കസേരയിൽ വന്നിരുന്ന് രഞ്ജിനിയെ നോക്കി
ഞാൻ : എന്തേയ് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞോ
രഞ്ജിനി : തുടങ്ങിയുള്ളു
സീനത്തിനേയും ബീനയേയും നോക്കി
ഞാൻ : ദേ രണ്ടു പേരും മൂന്നു നാല് കുറി വീതം എടുത്തോണം, എന്റെ വില കളയരുത്
സീനത്ത് : ആഹാ… അർജുന് കമ്മീഷൻ വല്ലതും കിട്ടോ
രഞ്ജിനിയെ നോക്കി, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
ഞാൻ : ആ അതൊക്കെ തരാന്ന് ചേച്ചി പറഞ്ഞട്ടുണ്ട്, ഇല്ലേ…
രഞ്ജിനി : ചെറുതായിട്ട്…
ബീന : ഓഹോ… അല്ല അജു എടുത്തോ?
ഞാൻ : ആ പിന്നെ രണ്ടണ്ണം എടുത്തിട്ടുണ്ട്
ബീന : ആ എന്നാ നോക്കാം
ഞാൻ : നോക്കിയാൽ പോരാ എടുത്തോണം
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
സീനത്ത് : അർജുന് കമ്മീഷൻ കിട്ടുന്ന കാര്യമല്ലേ അപ്പൊ പിന്നെ എടുത്തേക്കാം, ഇല്ലേ ചേച്ചി
ബീന : അല്ലാതെ പിന്നെ, അല്ല എങ്ങനെയാ മോളെ ഇതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ
രഞ്ജിനി പറയാൻ തുടങ്ങും നേരം കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ്
ഞാൻ : നിങ്ങളെന്നാ സംസാരിക്ക് ഞാൻ പോയി വാസന്തി ആന്റി അവിടെ ഉണ്ടോന്ന് നോക്കട്ടെ
ഒരു ആക്കിയ ചിരിയിൽ
ബീന : മം പോയിട്ട് വാ
സീനത്ത് : വേഗം വരില്ലേ
ഞാൻ : ആ ഇപ്പൊ വരാം ഇത്ത
എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ നേരെ വാസന്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്ന് കോളിങ് ബെല്ല് അടിച്ചു, അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് ബ്ലൂ നൈറ്റിയും ധരിച്ചു വന്ന് വാതിൽ തുറന്ന
വാസന്തി : ആരിത് അജുവോ, ഇതെന്താ ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ
അകത്തേക്ക് കയറി കസേരയിൽ ഇരുന്ന്
ഞാൻ : മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ എനിക്കിങ്ങോട്ട് വന്നൂടെ ആന്റി
വാതില് ചാരി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്
വാസന്തി : എപ്പോ വേണമെങ്കിലും വരാലോ, ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതല്ലേ
ഞാൻ : മം.. ആശാൻ എന്തേയ്?
വാസന്തി : രതീഷിനേയും കൂട്ടി എങ്ങോട്ടോ പോയിട്ടുണ്ട്
ഞാൻ : ജോലിക്കാണോ അതോ ഇപ്പൊ എങ്ങാനും കേറി വരോ
പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
വാസന്തി : ജോലിക്ക് തന്നെയാ, ഇനിയിപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് ആരും വരില്ല
വാസന്തിയെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി, പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്