ഒട്ടും എക്സ്പെക്റ്റ് ചെയ്യാതിരുകുമ്പോഴാണ് ലേബർ റൂമിലോട്ട് രണ്ട് ഡോക്ടർസും കുറച് നഴ്സും ഓടി പോകുന്നത് ഞങൾ കാണുന്നത്… അത് ഞങളെ വല്ലാതെ ടെൻഷനിലാക്കി…. അളിയനും ഞാനും. ലേബർ റൂമിൻ്റെ മുന്നിൽ തന്നെ തമ്പടിച്ചു….. പോകുന്നവരോടും വരുന്നവരോടും എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും അവർ മറുപടി ഒന്നും നൽകിയില്ല…… കുറച് നേരത്തിനു ശേഷം ഒരു ചോര കുഞ്ഞുമായി നേഴ്സ് ഞങളുടെ അടുത്ത് വന്നു….. അവരുടെ മുഖത്ത് തെളിച്ചം ഇല്ലായിരുന്നു…. അത് ശ്രദിച്ച അളിയൻ കുഞ്ഞിനെ എന്നോട് വാങ്ങുവാൻ പറഞ്ഞ്…
പെൺ കുട്ടിയാണ്….. കുറച് നേരം നിങ്ങള് ഇവളെ വാർമ് റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി നിൽക്കണം…”””
സിസ്റ്റർ മേഘ്നക്ക്……”””” അളിയൻ ടെൻഷനോടെ ചോദിച്ചു……
അതൊക്കെ ഡോക്ടർ വരുമ്പോ പറയും……”””
ഞാൻ വാവയെ അമ്മാവനെ കാണിച്ചു…. ശേഷം അവര് പറഞ്ഞ റൂമിൽ കയറി ഇരുന്നു…..””” അതിനെ ഞാൻ കൊഞ്ചിച്ചു ഇരികുമ്പോളാണ് അളിയൻ്റെ നിലവിളി കേട്ടാണ് ഞാൻ പുറത്തേക്കു നോക്കിയത്…… ദീപിക അമ്മാവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും അളിയൻ താഴെ ഇരുന്നും കരയുന്നതും കൂടി ആയപ്പോൾ….. ഞാൻ ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കി ഒറ്റ ദിവസംകൊണ്ട് എൻ്റെ രണ്ടു കൂട പിറപ്പുകൾ എന്നെ വിട്ട് പോയിരിക്കുന്നു….. ആരെ സമാധാനിപ്പിക്കണം എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോനും ഒരു പിടിയും ഇല്ലാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു……. കയ്യിലിരുന്ന കുഞ്ഞിൻ്റെ കരച്ചിൽ പോലും ഞാൻ കേട്ടില്ല…. ഒരു നേഴ്സ് എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും അവളെ എടുത്ത് ഫീഡ് ചെയ്യാൻ കൊണ്ട് പോയി….എന്നിട്ടും ഞാൻ അതേ നിൽപ്പ് തുടർന്നു… ആരോകെയോ ചേർന്ന് എന്നെ അവിടെ ഇരുത്തി…… പുലർചെ ആറ് മണിയായപ്പോൾ വിവരം അറിഞ്ഞ് പല ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും നാട്ടുകാരും ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി……
വിനീഷ് ഏട്ടനും മറ്റു സുഹൃത്തുക്കളും എന്നെയും കൂട്ടി ഗവ. ഹോസ്പിറ്റലിൽ മോർച്ചറിയുടെ അടുത്ത് വരെ വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടു പോയി….. അവിടെ ഒരു മൂലയ്ക്ക് എന്നെ അവർ ഇരുപ്പിച്ചു….. ഒരു ജീവച്ചവം പോലെ ഞാൻ ഇരുന്നു….. പോസ്റ്റ്മാർട്ടത്തിനു ശേഷം ആംബുലൻസിൽ കയറ്റുന്നത് വരെയും ഞാൻ അതേ ഇരുപ്പിരുന്നു…. പലരുടെയും കരച്ചിലും ഒച്ചയും കേൾക്കാം….. എൻ്റെ ശരീരം ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നില്ല….. നാവിനു ഉരുവിടാൻ ശക്തിയില്ല…….. വായ ആരോ അമർത്തി പിടിച്ച് വെച്ച പോലെ …… എല്ലാം അകണ്ടിട്ടും ഒന്നും കാണാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ…… എൻ്റെ കണ്ണുകള് താനെ അടഞ്ഞു…… അമ്മയുടെ പിന്നാലെ ഇപ്പൊ ഏട്ടനും ചേച്ചിയും എന്നെ വിട്ട് പോയിരിക്കുന്നു….. ആ പച്ചയായ സത്യം ഞാൻ എൻ്റെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്തി…… വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴും അവിടെ വലിയ ബഹളവും മറ്റും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….. ആരോ എന്നോട് കുളിക്കാൻ പറഞ്ഞു കുളിമുറിയിൽ കയറ്റി…… ശേഷം അവർക്കുള്ള കർമങ്ങളും ചെയ്തു അവസാനം ചിതക്ക് തീ വെച്ചു……. ദീപിക കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയെന്ന് ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു…..
അച്ഛൻ ആ പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ ഒന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല…… അത് കാരണമാണ് തൻ്റെ രണ്ട് മക്കളും മരിച്ചതെന്ന് അയാള് വിശ്വസിച്ചു…… മൂന്ന് ദിവസം വരെ ഞാൻ എൻ്റെ മുറിവിട്ട് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല എനിക്കാരും ഇല്ലാത്ത പോലെ തോന്നി…. മൂന്നാം നാൾ പോലീസ് എന്നെ സ്റ്റേഷനിൽ ഹാജരാവാൻ ആവശ്യപെട്ടു…അന്നാണ് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങുന്നത്….. പലരുടെയും സഹതാപ നോട്ടം എനിക്ക് കിട്ടി ഉച്ചയോടെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ വിനീഷ് എട്ടനേയും കൂട്ടി ചെന്നു…
മ്….. എന്താ കാര്യം…..””””
സ് ഐ സാർ വിളിപ്പിച്ചിരുന്നു….”””
എന്താ പേര്….”””
നന്ദു എന്നാ സർ.””””
നിങൾ അവിടെ ഇരിക്കൂ….. സാർ ഇപ്പോള് വരും….””” ഞാൻ തയാട്ടി അവിടെ ഇരുന്നു….
അര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് SI വന്നു…… അദ്ദേഹം അയാളുടെ ക്യാബിനിൽ കയറി….. അൽപം സമയത്തിനു ശേഷം
തന്നെ സാറു വിളിക്കുന്നു…..””””” ഞാൻ അവിടുന്നു എഴുനേറ്റു അയാളുടെ റൂമിൽ കയറി….
നമസ്കാരം സർ…..””””
നന്ദു അല്ലെ…… ഇതരാണ് കൂടെയുള്ളത്….”””””