ദീപികാ വസന്തം 4

ഇവർക്കൊന്നും ഒരു ബോധവുമില്ലെ ഒരാള് മരിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടൻ കല്യാണം നടത്താനും… അതും ഒരു സ്വാമിയുടെ വാക്ക് കേട്ട്… അവള് ഒരു ഡോക്ടറാണെല്ലെ അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്. ഇതിന് അവള് സമ്മദികില്ലായിരിക്കും, അമ്മക്ക് അവളെ വലിയ കാര്യമായിരുന്നു, ഞാൻ ഇല്ലാത്തതിൻ്റെ കുറവ് ഹും….. ഇതൊന്നും കാണാൻ എൻ്റെ അമ്മ ഇല്ലല്ലോ… പാവം ഒരുപാട് വിഷമിച്ചിണ്ടാവും… എല്ലാം എൻ്റെ തെറ്റാണ് ഞാൻ അമ്മ എന്നോട് അമ്മയുടെ വിഷമം പറഞ്ഞപ്പോഴെ കൂടെ കൂട്ടണമായിരുന്നു ഞാൻ അത് ചെയ്തില്ല…. എൻ്റെ തെറ്റാ എൻ്റെ മാത്രം…. “””ഫുഡിൻ്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.

എനിക്കങ്ങനെ അമ്മയുടെ മരണം ഒരു ഭൂതത്തിൻ്റെയും പ്രേതത്തിൻ്റെയും തലയിലിടാൻ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല, കോളജ് ലൈബറിയിൽ നിന്ന് വായിച്ച ഷെർലക് ഹോംസ് കഥകൾ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു… ഞാൻ എൻ്റെ അമ്മയുടെ മരണം അന്വേഷിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ ആദ്യം പോയത് ആ കിണറിൻ്റെ അടുത്തായിരുന്നു… എന്തിനാണ് അമ്മയും അമ്മായിയും ഇത്രയും ദൂരമുള്ള വഴിക്ക് വന്നത്… പൊതുവെ പകൽ പോലും ഇതിലെ അമ്മാവൻറെ വീട്ടിൽ പോകാൻ പേടിയാവും… രാത്രിയിൽ അമ്മ ഈ വഴിക്ക് വരണമെങ്കിൽ അമ്മയോ അമ്മായിയോ എന്തോ കാണാൻ പാടില്ലാത്തത് കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും… അത് ഒരിക്കലും പ്രേതമാവില്ല. ഒന്നുകിൽ അവരെ ആരോ ആക്രമിക്കാൻ വന്നപ്പോ ഈ വഴി വേഗത്തിൽ ഓടിയാതാവാം, അതുമല്ലെങ്കിൽ മനപ്പൂർവം ആരോ അവരെ തള്ളിയിട്ടതാവും ,അമ്മ ഒരിക്കലും ഈ കിണറിൽ എടുത്ത് ചാടില്ല… ഇവിടെ വേറെയെന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്… അത് ഞാൻ കണ്ടുപിടിക്കണം.. എനിക്കത് കണ്ടു പിടിച്ചേ മതിയാവൂ…. അതിനു ശേഷം

ഞാൻ നേരെ അവമ്പലത്തിലേക്ക് വിട്ടു, ഒന്ന് തെയ്തതിന് ശേഷം അന്ന് രാത്രി ഉത്സവത്തിന് ശേഷം അമ്മ എന്ത് കൊണ്ടാണ് വീട്ടിലേക്ക് പെട്ടെന്നു തിരിച്ച് പോകാൻ കാരണമെന്നറിയാൻ അടുത്തുള്ള പാല മരത്തിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരുന്ന് കുറെ ആലോജിച്ചു. ആ സമയത്താണ് വീടിൻ്റെ അടുത്തുള്ള രമ്യ ചേച്ചി അമ്പലത്തിൽ തൊഴാൻ വന്നത്… എന്നെ കണ്ടതും ഒരു സങ്കടത്തോടെ വിളിച്ചു..

നന്ദു കൂട്ടാ… നീ എപ്പോ വന്നതാ….”””

ങാ ഇതാര്… രമ്യചേച്ചിയോ… ഞാൻ ഇന്നലെ എത്തിയതാ…”””

നിന്നെ അന്ന് കാണാഞ്ഞിട്ട് ഞങൾ കുറെ ചോദിച്ചതാ…. പക്ഷെ ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…”””

അത് ചേച്ചി എൻ്റെ പരീക്ഷ ആയത് കൊണ്ട് ആരും എന്നെ അറിയിച്ചില്ല…”””

അത് എന്ത് ന്യായമാണ് കുഞ്ഞേ… അമ്മ മരിച്ചിട്ട് പോലും സ്വന്തം മകനെ അറിയിക്കാതെ, അവനെ കൊണ്ട് അവസാനമായി ഒന്ന് കാണിക്കാതെ, സംസ്കരിച്ചത് ഒട്ടും ശരിയായ നടപടിയല്ല…. പാവം എൻ്റെ വിമലെച്ചി…. അവസാനമായി തൻ്റെ കുട്ടിക്ക് പോലും കാണാൻ പറ്റാതെ പോയല്ലോ….””” അവര് അതും പറഞ്ഞു നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു…. അതേ ഇവിടെ എൻ്റെ അമ്മയെ ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും വലിയ കാര്യമാണ്… എന്നാൽ എൻ്റെ അച്ഛനെ അങ്ങനെ ആർക്കും പിടിക്കത്തുമില്ല… ഇവരെയൊക്കെ എൻ്റെ അമ്മ പണമായും മറ്റും സഹായിക്കാറുണ്ട്…

ചേച്ചി ഇങ്ങനെ എന്നെ കൂടി സങ്കടപെടുത്താതെ…”””

എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് കുഞ്ഞെ … ഞാൻ അത് ഓർത്തില്ല… നീ വാ സമയം ഒരുപാടായി നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു വീട്ടിൽ പോകാം..””” സൂര്യൻ അതിൻ്റെ അഛിയിൽ എത്തിയിരുന്നു…. നിലാവ് അതിൻ്റെ പൂർണതയേടെ തലക്ക് മുകളിൽ ഉദിച്ചിരുന്നു… ഞാൻ അവരുടെ കൂടെ നടന്നു…

ആട്ടെ നീ എപ്പോഴാ അമ്പലത്തിൽ പോയത്…. “””

ഞാൻ ഉച്ച മുതലെ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു…”””

അപ്പൊ നീ ചോറോന്നും കഴിച്ചില്ലേ…. എന്താടാ നിയിങ്ങനെ അമ്മ പോയെന്നും കരുതി പട്ടിണി കിടകാനാണോ… നിൻ്റെ ഭാവം..”””

അതൊന്നുമല്ല ചേച്ചി…. വീട്ടിൽ ഇരുന്നപ്പോ അമ്മയെ വല്ലാണ്ട് മിസ്സ് ചെയ്യുന്ന ഒരു ഫീല്… എനിക്ക് ഒരു ശ്വാസമുട്ടൽ പോലെ… പിന്നെ എനിക്ക് വിഷപ്പെട്ടും തോന്നിയതുമില്ല.”””

സാരമില്ല ഒക്കെ ശരിയാവും…. നീ വാ ഇന്ന് എൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കഴിക്കാം…””” അവരുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി എത്തിയപ്പോ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് അവർ ആ വഴി നടന്നു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *