അങ്ങനെ പ്ലാൻ submit ചെയ്യേണ്ട ദിവസം എത്തി. ആവണി വരച്ച പ്ലാനുകൾ എല്ലാ സ്റ്റാഫിനെയും കാണിച്ചു. എന്നെ കാണിച്ചില്ല. അതിനുള്ള ധൈര്യം അവൾക്കില്ലായിരുന്നു. അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു അത് മാഡത്തിന്റെ മുമ്പിൽ submit ചെയ്തു. അങ്ങനെ മാഡം അത് ഹെഡ് ഓഫീസിലേക്ക് ഫോർവേഡ് ചെയ്തു. പിന്നെ രണ്ടു ദിവസം ആവണി ശരിക്കും ഭക്ഷണം പോലും കഴിച്ചില്ല. പേടിച്ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു. ആ പ്ലാൻ അവർ സ്വീകരിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നുള്ള ടെൻഷൻ. മാത്രമല്ല അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ജോലിക്കും പ്രശ്നമാണ്. കാരണം അന്ന് വന്ന ഓഫീസർ ഒരു ചൂടനാണ്. മിയ ആണ് അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
രണ്ടു ദിവസത്തിന് ശേഷം നമ്മുടെ ഓഫീസിൽ നിന്നും വരച്ച പ്ലാനും മറ്റു ബ്രാഞ്ചിലെ പ്ലാൻ ഒന്നും ആ വിദേശ കമ്പനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അതിനു മാഡത്തിന് നല്ലോണം ചീത്ത കിട്ടി. അത് മാഡം എല്ലാരുടെയും മുമ്പിൽ വച്ചു ആവണിയോട് തീർത്തു. എന്നിട്ട് നാളെ വൈകുന്നേരത്തിനു മുൻപ് ഒരു പ്ലാൻ മാഡത്തിന്റെ മുമ്പിൽ വെക്കാനും അല്ലെങ്കിൽ വേറെ ജോലി നോക്കാനും പറഞ്ഞു.. എല്ലാവരും അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ തല താഴ്ത്തി കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതോടെ ആവണി ആകെ തകർന്നു പോയെന്നു പറയാം..
””പോട്ടെടീ.. നാളെ വൈകുന്നേരം വരെ സമയം ഉണ്ടല്ലോ. ദൈവം എന്തെങ്കിലും വഴി കാണിച്ചു തരും “””
മിയ അവൾക്കു ആശ്വാസ വാക്കുകൾ നൽകി. ആവണിയാണെകിൽ ആകെ അവശയായിരിക്കുന്നു. കണ്ണുനീർ തുടക്കാൻ അവൾ ഒരുപാട് പാടുപെട്ടു. താൻ എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ നാണം കെട്ട പോലെ തോന്നി അവൾക്കു.
സത്യത്തിൽ എനിക്കും സങ്കടമായി. ഇത്രെയും ആളുകളുടെ മുമ്പിൽ ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ ആർക്കായാലും വിഷമമാകും. അവൾ ഒരു പെണ്ണല്ലേ.. സഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ല. റൂമിൽ എത്തിയിട്ടും എനിക്കതായിരുന്നു ചിന്ത. ഞാൻ അമ്മച്ചിയെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചു. പതിവില്ലാത്ത വിളി കണ്ടപ്പോൾ അമ്മച്ചിക്ക് ഒരേ സംശയം. കുത്തി കുത്തിയുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഞാൻ ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
എന്റെ കഴിവുകൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിയാവുന്ന അമ്മച്ചി എന്നോട് അവളെ ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ നോക്കട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു call cut ചെയ്തു. അമ്മച്ചി പറഞ്ഞതിനെ കുറിച്ച് കുറെ നേരം ആലോചിച്ചപ്പോഴാണ് എനിക്ക് ഒന്ന് വരച്ചു നോക്കാൻ തോന്നിയത്. ഞാൻ ഉടനെ ലാപ് ഓൺ ചെയ്തു. അവർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ വച്ചു ഒരു പ്ലാൻ രാവിലെ വരെ ഇരുന്നു തയ്യാറാക്കി. ഒരു പോള കണ്ണടച്ചില്ല. നല്ല തല വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കി അത് പെൻഡ്രൈവിൽ സേവ് ചെയ്തു കുളിക്കാൻ പോയി.
പിന്നെ നേരെ ഓഫീസിലേക്ക്. നേരത്തെ എത്തിയല്ലോ എന്ന് കരുതി ഒരു വെജിറ്ററിയൻ ഹോട്ടലിൽ കയറി മസാല ദോശക്കു ഓർഡർ ചെയ്തു. അപ്പോഴാണ് പുറത്തു ആവണി വാടിയ മുഖവുമായി താഴോട്ട് മാത്രം നോക്കി ഓഫീസ് ബിൽഡിങ്ങിലെക്ക് കയറി പോകുന്നത് കണ്ടത്. അവളുടെ മുഖമൊക്കെ ആകെ മങ്ങിയിരിക്കുന്നു. എന്തായാലും മസാല ദോശയൊക്കെ കഴിച്ചു ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോയി സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. മിയ വന്നു ഗുഡ്മോർണിംഗ് പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് അടുത്തിരിക്കുന്ന ആവണി പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കുന്നത് കണ്ടത്. അവൾ ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങാതെ ചെയ്തതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. മങ്ങിയ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം. അത് പൂർത്തിയാകാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ആണ്. കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ട് പാവത്തിന്റെ.
ഞാൻ വേഗം ആരും കാണാതെ എന്റെ ബാഗ് തുറന്നു അതിൽ നിന്നും പെൻഡ്രൈവ് എടുത്തു. അവളെ നോക്കാതെ അത് അവളുടെ മുമ്പിൽ വച്ചു. എണീറ്റ് മിയയുടെ അടുത്ത് പോയി സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മനസിലാകാതെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണ് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൾ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ അത് സിസ്റ്റത്തിൽ ഇട്ടു ഓപ്പൺ ചെയ്തു നോക്കി.
ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയ പ്ലാൻ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്തു സന്തോഷം കാണാൻ തുടങ്ങി. സന്തോഷത്തോടെ കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി കൊണ്ടു എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖം അപ്പോൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കത ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ അത് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇരുന്നു. പിന്നെ അവളുടെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ ആ പ്ലാനിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.