വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ – 11 28

സാറെന്താ വന്നേ…

എന്തോ കൊലപാതക ശ്രെത്തിനു പരാതി കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്ന് പാറഞ് പിടിച്ചോണ്ട് വന്നതാ… ഏന്റെ ഫോണോന്ന് തന്നാൽ നന്നായിരുന്നു… ഒരു കാൾ ചെയ്തിട്ട് തന്നേക്കാം…

അയ്യോ… സാർ… പ്രശ്നമാക്കരുത്… ആളറിയാതെ…

അയാൾ പെട്ടന്ന് മേശക്കരികിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളോട് ഫോണും വാച്ചും പേഴ്സും വണ്ടിയുടെ ചാവിയും വാങ്ങി ഏന്റെ കൈയിൽ തന്നു വാച്ച് കെട്ടികൊണ്ട്

എന്താ സാറിന്റെ പേര്…

സതീശൻ എസ് ഐ ആണ്…

ഞാൻ ഒന്ന് വക്കീലിനെ വിളിച്ചേക്കട്ടെ…

വേണ്ട സാർ സാറ് പൊയ്ക്കോ…

മേശക്കരികിൽ ഇരുന്ന പോലീസുകാരൻ

സാറേ… എ സി പി മേഡം പറഞ്ഞിട്ട് പിടിച്ചോണ്ട് വന്നതാ… മേടത്തിന്റെ സ്വഭാവമറിയാലോ… മേഡമറിയാതെ വിട്ടാൽ വലിയ പ്രശ്നമാകും…

എസ് ഐ : (അയാളെ നോക്കി) ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിയെടോ… (എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു) അതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം സാറ് പൊയ്ക്കോ…

അത് വേണ്ട സാറേ ഞാൻ കാരണം നിങ്ങൾ ചീത്തകേൾക്കണ്ട… എന്നെ ഒരു കല്യാണ വീട്ടിന്നു പിടിച്ചോണ്ട് വന്നതാ ഇന്ന് പതിനൊന്ന് നൽപ്പതിനാണ് മുഹൂർത്തം അപ്പോയെക്കും അവിടെ എത്തണമായിരുന്നു… നിങ്ങളെ മേഡത്തോട് കുറച്ച് നേരത്തെ വരാൻ പറഞ്ഞാൽ നന്നായിരുന്നു…

എസ് ഐ : ഇപ്പൊ… ഇപ്പൊ വിളിക്കാം സർ…

എസ് ഐ : സർ മേടമിപ്പോ വരും…

ശെരി…

ചായകുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവിടെ ഇരിക്കെ ഒരു ട്രാക്സൂട്ടും ടി ഷർട്ടുമിട്ട് ജോഗിംഗ് പോയ കോലത്തിൽ എ സി പി കയറി വരുന്നതിനിടെ എന്നെ കണ്ട് സ്റ്റക്കായി നിന്നു

ഹലോ… മേഡം… ഏന്റെ പേര് ഷെബിൻ വധശ്രമത്തിന് ഏന്റെ പേരിൽ കംപ്ലൈന്റ്റ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു…

എ സി പി : (സ്വയം നെറ്റിയിലടിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് വന്നു) ഓഹ് മൈ ഗോഡ്… വരൂ അകത്തേക്കിരിക്കാം…

എന്നെ കൂട്ടി ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു ഒരു കസേര നീക്കിയിട്ട്

ഇവിടെ ഇരുന്നോ…

എ സി ഓൺ ചെയ്ത് മറ്റൊരുകസേര വലിച്ചിട്ട് മുഖത്ത് നോക്കാതെ കസേരയിൽ നഖത്താൽ കോറികൊണ്ടിരിക്കുന്നത് നോക്കി

എന്ത് പറ്റി…

(ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ ഇടമുറിഞ്ഞ വാക്കുകളോടെ) അത്… അന്ന്… അന്ന്… ഞാനല്ല… ഞാൻ… ഞാനപ്പോ വന്നേ ഉള്ളൂ…

മ്മ്… പിന്നെ…

ഇത്‌… ഇതെനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു നിങ്ങളാണെന്ന്… അവര് കംപ്ലൈന്റ്റ് തന്നപ്പോ വിളിപ്പിച്ചതാ… സത്യമായും നിങ്ങളെ പേര്പോലും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു…

ഓഹ്… എന്നിട്ട്…

വിശ്വാസം വരാത്തപോലുള്ള ഏന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് മുഖമുയർത്തി നോക്കി

അമ്മ സത്യം… എനിക്ക്… എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു…

അറിയതാണോ ഏന്റെ ചെക്കനെ എടുത്തിട്ട് അടിച്ചത്…

അമ്മ സത്യം… ഞാനല്ല… ഞാൻ നിങ്ങൾ വരുന്നതിന്റെ ഇത്തിരി മുൻപ് വന്നേ ഉള്ളൂ… (കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിളിലൂടെ കണ്ണീരൊഴുകി)

കണ്ണ് തുടക്ക്…

(കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട്) അമ്മ സത്യമായിട്ടും എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല…

ഡി… ഇനി കരഞ്ഞാ ക്യാമറ ഉണ്ടെന്നൊന്നും നോക്കില്ല നല്ല അടിവെച്ചു തരും…

ദേഷ്യം തീരും വരെ തല്ലിക്കോ… ഞാനല്ല… എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല… ഒന്ന് വിശ്വസിക്ക്… അന്ന്മുതൽ ഇത്‌ പറയാൻ ഞാൻ നിങ്ങളെ നോക്കിയതാ… ഇവിടെ നിങ്ങളുടെയോ അയാളുടെയോ ഒരു റെക്കോർഡും ഇല്ല… എം എൽ എ യോട് ചോദിച്ചതാ… വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞയാൾ… ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാ… (തുടക്കുന്നതനുസരിച്ചു നിർത്താതെ പെയ്യുന്ന കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ടേനെ നോക്കി)

നിനക്കിന്ന് ലീവ് കിട്ടുമോ…

എന്താ…

ഇന്ന് ലീവ് പറയാൻ… നീ ചെയ്തതിനൊക്കെ നിനക്കുള്ള പണി ഞാൻ തരാം…

ലീവ് മെയിൽ ചെയ്യാം…

എങ്കി വാ…

വണ്ടിയിലേക്ക് കയറാൻ മടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് നോക്കി

എന്താ…

അത്… ഞാനാകെ വിയർത്തിട്ടുണ്ട്… കുളിച്ചിട്ട്…

നിന്നോട് കയറാനാ പറഞ്ഞേ…

പെട്ടന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറി ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു വിയർപ്പ് മണക്കാതിരിക്കാൻ ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്തിയത് കണ്ട്

ഗ്ലാസ് കയറ്റ്…

ഗ്ലാസ് കയറ്റി എന്നെ നോക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത് നോക്കി അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ മണം എന്നെ മത്തടിപ്പിക്കുന്നു അല്പം മുന്നിലുള്ള ചായക്കടക്ക് മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി

ചായയോ കാപ്പിയോ…

ഹേ…

നിനക്ക് കുടിക്കാൻ ചായയാണോ കാപ്പിയാണോ എന്ന്…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *