“പോവാം…?”, അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും നിർവ്വികാര ഭാവത്തിൽ റോഷൻ ചോദിച്ചു.
“മ്മ്…”, മറുപടി മൂളവെ, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തെളിച്ചവും മങ്ങി മറഞ്ഞു…
ഇരുവരും റോഷന്റെ സൈക്കിളും ഉന്തിക്കൊണ്ട് ശ്രുതിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു… നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ശ്രീലക്ഷ്മി പലകുറി അവനെ ഒളിക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി… എന്നാൽ അത് കണ്ടിട്ടും, അവൻ ഒരിക്കൽ പോലും തിരിച്ചു നോക്കാൻ തയ്യാറായില്ല…
*** *** *** *** ***
വൈകുന്നേരത്തെ ആ സമയം അവളുടെ വീട്ടിൽ ആരും തന്നെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് റോഷന് അറിയാമായിരുന്നു… ശ്രുതിയുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ജോലി കഴിഞ്ഞെത്താൻ മിനിമം ആറു മണി കഴിയും…
അതിനാൽ തന്നെ, പലവട്ടം അവളും അവനും ആ സമയത്തിവിടെ വച്ച് കണ്ടു മുട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ചുംബനകൈമാറ്റം, നാരങ്ങാ പറിക്കൽ, പുല്ലാങ്കുഴലൂത്ത്, മണ്ണപ്പം തീറ്റ എന്നീ ചെറിയ ചെറിയ കലാപരിപാടികൾ നടത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പക്ഷെ ഒരു മുഴുനീള ഫുട്ബോൾ മാച്ച് ആടാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം ഇരുവർക്കും ഇത് വരെ നേടിയെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു…
ശ്രീലക്ഷ്മിയേയും കൂട്ടി റോഷൻ തന്റെ സ്ഥിരം വഴിയായ പുറകുവശത്തെ വാതിൽ തുറന്ന്, അകത്തേക്ക് കയറാൻ ഒരുങ്ങി… എന്നാൽ അവനെ അതിശയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ വാതിൽ അകത്ത് നിന്നും കുറ്റിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു…
“ഉറങ്ങായിരിക്കും…”, റോഷൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയോടായി പറഞ്ഞു…
“മ്മ്….”, അവൾ തലയാട്ടി.
ഇരുവരും വീടിന് പുറത്തൂടെ ശ്രുതിയുടെ മുറിക്ക് വെളിയിലെത്തി. അവളുടെ മുറിയുടെ ജനലിൽ കുറ്റി കേടായിരുന്നു… ഇത് അറിയാവുന്ന റോഷൻ, അത് മെല്ലെ തുറന്ന്, ശ്രുതിയെ വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങി…
എന്നാൽ അതിനകത്തൂടെ ഇരുവരും കണ്ട കാഴ്ച്ച അവിശ്വസനീയമായിരുന്നു…. വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്ത നേരം നോക്കി, രതിക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെടുന്ന തന്റെ കാമുകിയായ ശ്രുതി… എന്നാൽ റോഷനെ കൂടുതൽ ഞെട്ടിച്ചത് അവൾക്കൊപ്പം ഉള്ളയാൾ വിമലാണെന്ന് കണ്ടപ്പോഴാണ്…
ആ കാഴ്ച്ച താങ്ങാനാവാതെ റോഷൻ രണ്ട് നിമിഷം അവിടെ തന്നെ നിശ്ചലനായി നിന്നു… തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായ ശ്രുതിയുടെ നഗ്നശരീരത്തെ ഭോഗിക്കുന്ന തന്റെ ആത്മാർഥ സുഹൃത്ത് വിമൽ… അവന്റെ കൈകളും, നാവും, വായും, ലിംഗവും അവളുടെ മുലകളിലും യോനിയിലുമായി ഇഴയുന്ന കാഴ്ച്ച… കേവലം ഒരു +2ക്കാരന്റെ ലോകപരിചയം മാത്രമുള്ള റോഷന് അതിനെ യാതൊരു വിധത്തിലും ഉൾകൊള്ളാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല…
അവൻ തിരിഞ്ഞ് ശ്രീലക്ഷ്മിയെ നോക്കി… ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട തരിപ്പിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവളും നിന്നത്… എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്നോ, റോഷനെ എന്ത് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിക്കണമെന്നോ അവൾക്കും നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു…
തന്റെ കണ്ണുനീർ ശ്രീലക്ഷ്മി കാണാതിരിക്കാൻ എന്നോണം അവൻ അവിടെ നിന്നും ഓടി… ഇത് കണ്ട ശ്രീലക്ഷ്മി പുറകെയും… സൈക്കിൾ എടുത്ത് പോകാൻ ഒരുങ്ങവേ അവളവനെ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു…
ശ്രീലക്ഷ്മി : “റോഷാ….”
ഒഴുകി ഒലിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി… അവന്റെ ആ ഭാവം കണ്ടതും, അവളുടെ കണ്ണുകളും അറിയാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകി…. അവളുടെ പിഞ്ച് ഹൃദയത്തിന്, കൂടുതൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ആകുമായിരുന്നില്ല…
“ഇന്നലെ വിമലിന്റെ ഫോൺ എന്റെ അടുത്തായിരുന്നു… ഞാൻ മെമ്മറി കാർഡിൽ.. പാട്ടു കേറ്റാൻ വാങ്ങിയതാ…”, ബാഗിൽ നിന്നും വിമലിന്റെ ഫോൺ പുറത്തെക്കെടുത്ത് കാണിക്കുന്നതിനൊപ്പം, അവൾ വിറച്ച് വിറച്ച് പറഞ്ഞു…
“അപ്പോ ഇന്നലെ എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചത്…?”, റോഷൻ ഞെട്ടലോടെ ചോദിച്ചു.
ഉത്തരം നൽകാൻ കരുത്തില്ലാതെ അവൾ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു…
ആ നിമിഷത്തിൽ, റോഷന് താൻ എല്ലാവരാലും വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടത് പോലെ തോന്നി… അവന് അധികസമയം അവിടെ നിൽക്കാനാകുമായിരുന്നില്ല…
തല ഉയർത്തി നോക്കിയ ശ്രീലക്ഷ്മി കണ്ടത്, വിദൂരതയിലേക്ക് സൈക്കിളുമായി മറയുന്ന റോഷനെയാണ്… ലക്ഷ്യബോധമില്ലാതെ, അവൻ എവിടേക്കോ വേഗത്തിൽ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി…
__________________________________________
“ആര്… നമ്മുടെ ശ്രീലക്ഷ്മിയോ…!”, റോഷൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും അച്ചുവും വിമലും ഒരുപോലെ ചോദിച്ചു.