💖അവളും ഞാനും തമ്മിൽ💖 6അടിപൊളി  

അതിനു അവർ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു നിന്ന മണിക്കുട്ടിയുടെ കവിളിൽ തഴുകി.

ഇന്ന് ഈ ചുന്ദരി കുട്ടിയുടെ പിറന്നാൾ അല്ലെ, ഇവൾക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ അഭി.

ജാനകിയമ്മ വന്നത് തന്നെ വലിയ സർപ്രൈസ് ആണ്. അതിന്റെ കൂടെ ഇനിയും ഉണ്ടോ സർപ്രൈസ്?

എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ജാനകിയമ്മ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് മുൻപിൽ കിടന്ന ആ കറുത്ത ജഗ്ഗുവാറിലേക്ക് നോക്കി അപ്പോൾ അതിന്റെ ഡ്രൈവർ സീറ്റ് ഡോർ തുറന്നു വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ട ഞാൻ ശെരിക്കും ഞെട്ടി,

ചിഞ്ചു,
അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിച്ചു. ഒരു ചുമപ്പും കറുപ്പും കലർന്ന സാരിയായിരുന്നു അവൾ ഉടുത്തിരുന്നത്, അതിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുന്ദരിയുമായി തോന്നി എനിക്ക്. പക്ഷെ മുഖത്തു പണ്ടത്തെ ആ ഒരു തെളിച്ചം ഇല്ല.
അവളെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ മേരിയമ്മ ഓടിപ്പോയി അവളെ കെട്ടിപ്പിച്ചു കരഞ്ഞു അവളും കരഞ്ഞു, സംതോഷത്തിന്റെ ആനത്ത കണ്ണുനീർ. മേരിയമ്മക്ക് പിറകെ ബാക്കിയുള്ളവരും സാറയുടെ അരികിലേക്ക് പോയി, വീട്ടിൽ കയറി വരുന്നവരെ വെളിയിൽ നിർത്തുന്നത് ശെരിയല്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ജാനകിയമ്മയെയും കുട്ടി വീട്ടിനകത്തേക്ക് കയറി, അവർ ഹാളിലെ സെറ്റിയിലേക്ക് ഇരുന്നു, ഞാൻ അവർക്ക് അരികിലായി നിന്നു. പെട്ടെന്ന് രണ്ടു കുഞ്ഞി കൈകൾ എന്റെ കാലിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. താഴോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ മണിക്കുട്ടിയായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം കണ്ടിട്ട് പേടിച്ച പോലെ ഉണ്ട്. അവളുടെ പിറകെ സാറയും നിറഞ്ഞു തുളുംബിയ കണ്ണുകളോടെ വുന്നു നിന്നു. അവൾ മണിക്കുട്ടിക്ക് നേരെ രണ്ടു കൈയും നീട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ അവൾ പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല, എന്നെ ഇരിക്കെ പിടിച്ചു.
ഞാൻ അവളുടെ കൈ വിടുവിച്ചു നിലത്തേക്ക് അവൾക്ക് നേരെ മുട്ടിൽ ഇരുന്നു.
ചാച്ചന്റെ മോൾക്കെന്തുപറ്റി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല പകരം സാറക്ക് നേരെ നോക്കി.
അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർദ്ധം മനസിലായ ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു,
അത് മണിക്കുട്ടി അച്ഛനോട് എപ്പോഴും ചൊദിക്കില്ലാരുന്നോ അമ്മഎന്തിയെ എന്ന് ,
മണിക്കുട്ടി ശെരിയാണ് എന്ന അർഥത്തിൽ ഒന്ന് മൂളി.
മണികുട്ടിയുടെ അമ്മയാ ഇത് ,
അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല് എന്നും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവളെ സാറയുടെ അരികിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ടു. ഒരു അൽപ്പം സങ്കോചത്തോടെ മടിച്ചു മടിച്ചാണ് അവൾ സാറാക്കരികിൽ എത്തിയത് . മണിക്കുട്ടി അടുത്ത് എത്തിയപ്പോഴേക്കും സാറ അവളെ വാരിപ്പുണർന്ന് നെറ്റിയിലും കവിളിലും ഒക്കെ നിർത്താതെ ചുംബിച്ചു, സാറ മണികുട്ടിയെ മാറോടു ചേർത്തു ഇറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചു ശബ്ദം പുറത്തുവരാതെ കണ്ണുനീർ മാത്രം പുറത്തേക്ക് ഒഴുക്കിക്കൊണ്ട് കരയാതെ കരഞ്ഞു. ആ കാഴ്ച കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാനും വീട്ടുകാരും ഒന്ന് വിതുമ്പിപ്പോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സാറ മണികുട്ടിയെ അടർത്തിമാറ്റി അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്ന് മണികുട്ടിയുടെ രണ്ടു തോളിലും കൈവച്ചു. മണികുട്ടിയുടെ മുഖം അപ്പോഴും തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല ,

മോൾക്ക് അമ്മെ പേടിയാണോ…..?

അല്ല.

പിന്നെന്താ അമ്മേടെ അടുത്ത് വരാഞ്ഞേ….?

മണിക്കുട്ടി അമ്മയോട് പിണക്കമ.

അതെന്താ…….?

‘അമ്മ ഇത്രയും നാൾ മണികുട്ടിയുടെ അടുത്ത് വന്നില്ലല്ലോ, അത്കൊണ്ട് മണിക്കുട്ടി അമ്മയോട് കൂട്ടില്ല.
മണികുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരവും മറുപടിയും.

മോൾക്ക് അമ്മയെ കാണാൻ വരായിരുന്നല്ലോ. മുത്തശ്ശിമാരുടെ ഒക്കെ കൂടെ . എന്താ വരാഞ്ഞേ?

ചാച്ചൻ ഇല്ലാതെ മണിക്കുട്ടി എങ്ങോട്ടും പോകില്ല. ഒരു ദിവസം അമ്മയെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു മണിക്കുട്ടി വാശി പിടിച്ചപ്പോൾ ചാച്ചൻ മണികുട്ടയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കുറെ കുറെ കരഞ്ഞു , അത് കണ്ടപ്പോ മണികുട്ടിക്കും സങ്കടം വന്നു കരഞ്ഞു, ചാച്ചന് സങ്കടം ആകും എന്ന് കരുതി മണിക്കുട്ടി പിന്നെ അമ്മേനെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഇല്ല. മുഖം വീർപ്പിച്ചു സങ്കടത്തോടെ എന്റെ മോൾ അത്രയും കേട്ടപ്പോൾ അവളെ എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തുപിടിച്ചു ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയാൻ തോന്നി എനിക്ക്, എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ പോലെ സാറ അത് ചെയ്തു.