കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം പൊടിഞ്ഞ കെഞ്ചലോട് കൂടിയാണ് അവളത് ചോദിച്ചത്. പക്ഷെ മാധവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദാക്ഷീണ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“എനിക്ക് നിന്നെ വേണം.. സെക്സ് ചെയ്യണം. രാത്രിയിൽ ഞാൻ എത്തും. ഒരെതിർപ്പും മടിയും കൂടാതെ നീ വരണം. എന്റെ മുറിയിലേക്ക്..”
അവൾക്കൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല.
“വരില്ലേ.. പറയ്..”
“പ്ലീസ് ഒന്ന് പോ..”
“അശ്വതീ…”
വീണ്ടും പ്രസാദിന്റെ വിളി വന്നപ്പോൾ അവളുടെ സ്വരമിടറി.
“വരുന്നു ഏട്ടാ…”
എങ്ങനെയോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ് മാധവനെ നോക്കി ദയനീയമായ ഭാവം കാണിക്കുകയാണ് പെണ്ണ്. നല്ല ദേഷ്യത്തോടെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അയാൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
കണ്ണുകളിലെ വെള്ളം തുടച്ചു കളഞ്ഞ് വേഗത്തിൽ ബ്രേസിയർ കെട്ടാൻ നോക്കുകയാണ് അശ്വതി. പക്ഷെ വെപ്രാളം കാരണം തളർച്ച അനുഭവപ്പെടുകയാണ്.
പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ മറവിൽ നിന്ന് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്ന മാധവൻ കാണുന്നുണ്ട് അവളുടെ വെപ്രാളം. ദേഷ്യം മാറി ചിരിയാണ് വന്നത്. അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
വീണ്ടും മാധവനെ കണ്ട മാത്രയിൽ പകച്ചു പോയി അശ്വതി.
“ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നിക്ക് പെണ്ണേ..”
അയാൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പുറം തിരിച്ചു നിർത്തി. ബ്രായുടെ ഹുക്ക് വലിച്ച് കൊളുത്തിട്ടു കൊടുത്തു. അവൾക്കൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയപ്പോഴാണ് കുണ്ടിയിലെ മൃദുലതയിൽ അയാളുടെ പ്രഹരണം. നിന്നിടത്തും നിന്ന് അവൾ തുള്ളി മാറി.
പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ അവളുടെ ബ്ലൗസ് എടുത്ത് നീട്ടി. അത് വാങ്ങുമ്പോൾ കുണ്ടി വേദനിച്ചതിന്റെ കെറുവ് ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത്. അതിനും നൂറിരട്ടി സൗന്ദര്യം..!!
“അപ്പോ പറഞ്ഞത് മറക്കേണ്ട.. രാത്രി..”
മാധവൻ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി. അവൾ വേഗത്തിൽ ബ്ലൗസണിഞ്ഞ് സാരി നേരെയാക്കി മുന്താണി മാറിലേക്കിട്ടു.
അശ്വതിയെ വിളിച്ചിട്ടിപ്പോ പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞു. പ്രസാദിന്റെ മനസ്സ് ചുഴലുകയാണ്. വിളി കേട്ടിട്ടും വരാൻ വേണ്ടി വൈകുന്നതിന്റെ കാരണം നിഷിദ്ധമായി മനസ്സിൽ കനക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പിരി മുറുക്കം. മാധവന്റെ കാറ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പോകുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം.
ഇളകി വീണ മുടിയിഴകൾ കോതിയൊതുക്കി ആ സമയം തന്നെ അശ്വതി അവന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.
“എന്താ ഏട്ടാ..??”
പാകപ്പിഴകൾ എല്ലാം നേരെയാക്കി എന്ന് ധരിച്ചു വന്നിരുന്ന അവളുടെ ചുമലിൽ ബ്രാ വള്ളി പുറത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു നിന്നത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിരുന്നില്ല. പ്രസാദ് അതാണ് ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവളവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ഏട്ടാ.. എന്തിനാ വിളിച്ചേ..?”
“ദാഹിച്ചിട്ട്.., നീ എന്തെടുക്കുവാരുന്നു..?”
“പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ പണിയുണ്ടെന്ന്..”
അൽപം ഇഷ്ടക്കേടോടെയാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്.
“എത്ര നേരമായി വിളിച്ചിട്ട്..”
“വെള്ളം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞൂടാരുന്നോ..??”
അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. മുഖത്തെ മ്ലാനത ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലായ്മ തോന്നി.
“കഴുകി കഴിയാറായിരുന്നു. തീർത്തിട്ട് വരാമെന്ന് കരുതി അതാ ഞാൻ..”
അവൾ അല്പം സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.
“മാധവേട്ടൻ ഇപ്പൊ പോകുന്നതേ ഉള്ളോ..?”
“അറിയില്ല ഏട്ടാ.. കണ്ടില്ല..”
“മ്മ്.. അപ്പോ നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചില്ലേ..?”
“ഇ.. ഇല്ല..”
അൽപം പതർച്ചയോടെ അവളത് പറയുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ ഒളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് മനസിലായി.
“സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി..”
“തോന്നിയതാവും.. എന്റടുത്തേക്ക് വന്നിട്ടേ ഇല്ല..”
“മ്മ്..”
“ഞാനിപ്പോ വെള്ളം കൊണ്ടു വരാം..”
സാരി തലപ്പിൽ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പൊപ്പി കളഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
“അച്ചൂ.., ആ ബ്രാ നേരെയാക്ക്..”
വിളി കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ച അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വെപ്രാളം കാണാം. പേടിയോ കുറ്റബോധമോ എന്താണെന്നറിയാതെ എന്നാൽ വളരെ വേഗത്തിൽ അവന്റെ വാക്കുകളെ കൂസലില്ലാതെ ബ്ലൗസ്നകത്തേക്ക് ബ്രാ വള്ളി ഒതുക്കി വച്ചു. അവനെയൊന്ന് നോക്കി, പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെന്താണെന്ന് പ്രസാദിന് ഒരു പിടിത്തം കിട്ടിയില്ല. അവർ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നത് ഉറപ്പാണ്. പക്ഷെ തന്നിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചു വെക്കേണ്ട കാര്യമെന്ത്..? ഞാൻ അറിയാൻ പാടില്ലാത്ത എന്ത് കാര്യമാണ് അവർക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ളത്. ചിന്തകളെ ഏകീകരിക്കാനാവാതെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അശ്വതി വെള്ളവുമായി വരുന്നത്. അവൻ അവളെ തന്നെ നിരീക്ഷിച്ചു. പൂത്തു തുടങ്ങുന്ന മാർഗഴി പൂവിനെ പോലെയാണ് അശ്വതി ഇപ്പൊ. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ തുടിപ്പുകൾ വിരിയുന്നത് പോലെ..