അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 3 62അടിപൊളി 

“ഇല്ലേട്ടാ.. ഈ വിഷയം നിർത്താം.. പിള്ളേർക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കട്ടെ..”

അവളെഴുന്നേറ്റു പോകുന്നതും നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ നോക്കി കിടക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ ചിന്തകൾ മുറുകുകയാണ് പ്രസാദിന്. മാധവൻ അവളുടെ മുലയിൽ പിടിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് ഇപ്പൊ സമ്മതിച്ചത്. കൃത്യമായി പറയാനുള്ള മടി. ഇതിന്റെയൊക്കെ കാരണക്കാരൻ താനാണെന്ന്ഓർക്കുമ്പോൾ സങ്കടം കുന്നു കൂടുകയാണ്. കാരണം ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും അവൾ സുഖികാതിരിക്കുമോ..? അതിന്റെ ജാള്യതയല്ലേ എന്റെ മുന്നിൽ തുറന്നു പറയാൻ മടി കാണിക്കുന്നത്. എല്ലാം ചേർത്ത് കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ പ്രസാദ് ഉറപ്പിക്കുകയിരുന്നു. തന്റെ പെണ്ണ് അയാൾക്ക് വഴങ്ങി തുടങ്ങിയെന്നത്. എന്നിൽ നിന്ന് കിട്ടാത്ത സുഖത്തെ ഒരു വേള അവൾ സ്വീകരിച്ചിരിക്കാം. പക്ഷെ അവളെ മാത്രം കുറ്റം പറയാനും പറ്റില്ല. സാഹചര്യ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി അവളെ കുടുക്കിയതാണ് മാധവൻ.

മാധവന്റെ ചൂണ്ട കൊളുത്തിൽ കുരുങ്ങിയ വലിയൊരു വരാൽ മത്സ്യമാണ് തന്റെ ഭാര്യയിപ്പോ..!!

ഞാനൊരു മണ്ടനായ ഭർത്താവ്. കുടിച്ച് ചൂതാടി വിവേകം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഭാര്യയെ, കുടുംബത്തെ ഇല്ലാതാക്കിയവൻ. ഒരു തരത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു തരത്തിൽ ഇതൊക്കെ എനിക്കുള്ള ശിക്ഷ തന്നെയാണെന്നത് വേദനയോടെ മനസിലാക്കേണ്ടി വരുന്ന നശിച്ച നിമിഷങ്ങൾ..!!

രാത്രിയിലേക്ക് കടന്ന സമയം, പ്രസാദിന് ഭക്ഷണം നൽകുമ്പോൾ അശ്വതിയുടെ മനസ്സിൽ സങ്കടം കുറഞ്ഞിരുന്നു. പകരം അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ഒരു ദേഷ്യമുണ്ട് മുഖത്ത്. ബ്ലൗസ് അഴിച്ചോന്ന് അറിയണം പോലും. എന്നാലും ഏട്ടന് എങ്ങനെയാ ഇങ്ങനൊക്കെ ചോദിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ഇനി അതിന്റെ അർത്ഥം വേറെയെന്തെങ്കിലുമാണോ എന്നും അവളുടെ പെണ്മനസ്സിൽ ഉയർന്നു.

രാത്രി ഒൻപത് മണി കഴിയുമ്പോൾ അവൾ മക്കളെ കിടത്തിയുറക്കി. ശേഷം പാത്രങ്ങൾ കഴുകി മുറിയിലേക്ക് വന്നു. കണ്ണ് തുറന്ന് കിടക്കുകയാണ് പ്രസാദ്. അവനെയൊന്ന് നോക്കിയതേ ഉള്ളു. ലൈറ്റ് അണച്ച് അവളും കിടന്നു.

“അച്ചൂ..”

“മ്മ്..”

“ഇങ്ങ് വാ.. ഇവിടെ ഇരിക്ക്..”

അവന്റെ മാനസിക അവസ്ഥ മനസിലാക്കി അവളെഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് ബെഡിലിരുന്നു. കണ്ണുകൾ പൊരുത്തപെടുന്ന ഇരുട്ട്. സമാധാനം പ്രകടമാകുന്ന അന്തരീക്ഷം. അവനവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.

“എടി..”

“മ്മ്..”

“മാധവേട്ടൻ ഇപ്പൊ വരില്ലേ..?”

“വരട്ടെ..?”

“തുറന്നു കൊടുക്കണ്ടേ..?”

“വാതിലടച്ചിട്ടില്ല..”

“ഭക്ഷണം എടുത്ത് കൊടുക്കാൻ നിന്നെ വന്ന് വിളിക്കില്ലേ..?”

“ഏട്ടാ.. ഏട്ടൻ ആ ചിന്തകളൊക്കെ വിടൂ. നമ്മുടെയീ അവസ്ഥ കാരണം അയാളെ മുഷിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി മാത്രമാ ഞാൻ. അല്ലാതെ ഏട്ടന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ഞാൻ നിന്ന് കൊടുക്കുമെന്ന്..”

“ഇല്ല.. പക്ഷെ നിന്റെ മുലയിലൊക്കെ പിടിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അറിയുമ്പോ.. എങ്ങനെയാടി നീ..”

“അതോർത്ത് ഏട്ടൻ പേടിക്കേണ്ട.. എനിക്ക് ഒന്നും തോന്നില്ല ആ സമയം..”

“മ്മ്..”

അവൾ പറയുന്നത് കള്ളമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ മൂളിയതേ ഉള്ളു. അവളുടെ വികാര കേന്ദ്രങ്ങളെല്ലാം അവനറിയാം. ചിന്നു മോൾ ഉണ്ടായതിനു ശേഷം അശ്വതിയുടെ വികാരങ്ങളെ അവഗണിച്ചു നടക്കുകയാണ് താൻ ചെയ്തതെന്ന കുറ്റബോധം ഇപ്പോഴാണ് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

“ഏട്ടാ..”

“മ്മ്..”

“എന്തേ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ..?”

“ഒന്നുമില്ല..”

“ഞാൻ ചതിക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ..?”

“ഇല്ല..”

“പിന്നെ..?”

“എടി.. നീയൊന്ന് ബ്ലൗസ് അഴിക്കു..”

“എന്താ ഏട്ടാ..”

“അഴിക്കെടി..”

“എന്തിനാ..?”

“ഞാനൊന്ന് പിടിക്കട്ടെ..”

“ഓഹോ.. ഈ വയ്യാതെ കിടക്കുമ്പോൾ എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ..?”

“കാലിനല്ലെടി വയ്യായ്ക ഉള്ളു.. കൈകൾക്ക് ഇല്ലാലോ.. അഴിക്ക്..”

“ശ്ഹ്..”

അവൾ മാറിലെ പല്ലു നീക്കി, ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പാളികൾ അകത്തി വച്ചപ്പോൾ വെളുത്ത ബ്രേസിയറിൽ ഇരു മുലകളും കനത്തോടെ തൂങ്ങി നിന്നു. കണ്ണുകൾ പൊരുത്ത പെടുന്ന ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന വലിയ മുലകൾ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *