അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 3 62അടിപൊളി 

ആയെന്ന തരത്തിൽ അവൻ തല കുലുക്കുമ്പോൾ അശ്വതിയുടെ മനസ്സിലെ കുറ്റബോധ വേദന അവളുടെ കണ്ണുകളെയും ഈറനണിയിച്ചിരുന്നു.

“ഏട്ടൻ വേണ്ടാത്തതൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ നിക്കേണ്ട. ഞാൻ ഒരിക്കലും പൂർണ സമ്മതത്തോടെ അയാളുടെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിക്കുന്നവളാകില്ല..”

അവന്റെ വിരലുകളിൽ അമർത്തി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും ഒരാശ്വാസം തോന്നി. ഇത്രയും പറയാതെ അവൾക്കും ഒരു വീർപ്പുമുട്ടലായിരുന്നു. മാധവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു ധാരണ വരുത്തിയ ശേഷം അവർക്ക് പുഞ്ചിരിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. അശ്വതിയുടെ വാക്കുകളിലെ ശക്തി അവന്റെ മേൽ നന്നായി പതിഞ്ഞിരുന്നു.

“ഏട്ടൻ റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക്.. ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കാം..”

അവൾ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് പ്രസാദിന്റെ വിളി.

“അച്ചൂ..”

“മ്മ്..”

“ഒന്ന് കെട്ടിപിടിക്ക്..”

അവന്റെയാ വാക്കുകൾ കേട്ടതിന്റെ നേർമയിൽ നിസ്സഹമായ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി, അവളവനെ പുണർന്നു. പെർഫ്യൂമിന്റെ സുഗന്ധത്തിൽ അവളുടെ വിയർപ്പ് കലർന്ന മാദക സൗര്യഭ്യം അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് തഴുകിയണഞ്ഞു.

“ഭക്ഷണമായിട്ട് വരാട്ടോ..”

അവനെ വേർപെടുത്തി, കൊച്ചു കുട്ടികളോട് പറയുന്ന ലാഘവത്തിൽ അവളെഴുന്നേറ്റു.

കിച്ചണിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ നിന്ന് മാധവന്റെ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് അവൾ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു. മുന്താണി തലപ്പ് അരക്കെട്ടിൽ തിരുകി ജോലി ആരംഭിച്ചു.

സമയം നീങ്ങുമ്പോൾ, ഫോൺ വിളികൾ കഴിഞ്ഞ് ഷർട്ട്‌ അഴിച്ചു മാറ്റുകയാണ് മാധവൻ.

നങ്കൂരമിട്ട ആഗ്രഹമായി അശ്വതിയെ ലൈംഗീകമായി ആസ്വദിച്ചിട്ടും ആ നിമിഷങ്ങളെല്ലാം ഇന്നൊരു ചോദ്യ ചിഹ്ന്മായി മാറിയത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. സെക്സ് ചെയ്തത് അവളെ നിർബന്ധിച്ചിട്ടാണ്. അവളുടെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് അത്തരത്തിലൊരു ഭാവമോ നോട്ടമോ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അപ്പോ എങ്ങനെയാണ് അവളുടെ മനസ്സിനെ കീഴടക്കുന്നത്.

ഒരു പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് തികഞ്ഞില്ല. മാധവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. അവളെ കണ്ടതും കണ്ണുകൾ ആദ്യമെത്തിയത് പെണ്ണിന്റെ ഇടുപ്പിലെ കൊഴുപ്പ് മടങ്ങിയ വയറിന്റെ ഭാഗമാണ്. മുഴപ്പുയർന്ന ചന്തിയും. പാതിമറഞ്ഞ മുലയുടെ ഭാഗവും..!

“വന്നപാടും നീ പാചകം തുടങ്ങിയോ..?”

ചോദ്യം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാധവൻ. കണ്ണുകളുറക്കുന്ന നോട്ടം.

“പ്രസാദേട്ടന് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി..”

പെട്ടെന്നൊരു ഉത്തരം കിട്ടാതെ തെല്ലോന്ന് ഭയന്നെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

“അപ്പോ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നുമില്ലേ..?”

മാധവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അല്പം നേർവസ്സായി കയ്യിലെ തവിയിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് അയാളെ നോക്കുകയാണ് അശ്വതി.

“ഇല്ലേടി..?”

തൊട്ടു മുന്നിൽ എത്തിയിരുന്നു മാധവൻ. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഉയർന്നു. എന്ത് പറയണമെന്നോ ചെയ്യണമെന്നോ പിടി കിട്ടാതെ ഒരു മാൻ കിടാവിനെ പോലെ ഒതുങ്ങി.

അയാളവളുടെ കയ്യിലെ തവി എടുത്ത് സ്ലാബിൽ വച്ച സമയം പേടിയോടെ അവളല്പം പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി. ചുമരിൽ തട്ടി നിന്ന നിമിഷം തൊട്ടു മുന്നിലായി അയാൾ നിലയുറപ്പിച്ചു.

ഒരു കാമുകനെ പോലെ അവളുടെ കവിളിൽ തഴുകി, മുടിയിഴകൾ കോതി ഒതുക്കി കൊടുത്തു. ഉദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ, അവളുടെ വിയർപ്പ് കലർന്ന പെർഫ്യൂമിന്റെ സുഗന്ധം മത്തു പിടിപ്പിക്കും തരം വികാരമുണർത്തുകയാണ്.

“ഞാൻ.. ഞാൻ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കട്ടെ..”

“അതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കാം.. അതിന് മുൻപ് എനിക്ക് വേണ്ടുന്നത് താ..”

മൃദുവായി അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ടയാൾ പറഞ്ഞു. ഇടത്തേ കൈ കൊണ്ട് അരക്കെട്ടിൽ പുണർന്ന് ശരീരത്തിലേക്കടുപ്പിച്ചു.

“തരില്ലേ..?”

എതിർക്കാൻ കഴിയാതെ ഞെരുങ്ങി നിന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിരലുകൾക്കിടയിൽ വിറയ്ക്കുന്നത് അയാളറിയുന്നുണ്ട്. പെണ്ണിന്റെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ മുഖത്തലയുന്ന വികാര നിമിഷം അയാൾ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. അശ്വതി കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു. ചുടു നിശ്വാസത്തിന്റെ ആർദ്രമായ ശബ്ദം. ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം നന്നായി അമർന്നു. വിരലുകൾ കൊണ്ട് അയാളുടെ ഷേർട്ടിനെ ചുളിച്ച് പിടിച്ച് ഞെരുങ്ങുകയാണ് അശ്വതി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *