അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം – 3 63അടിപൊളി 

ക്ലോക്കിലെ സൂചികൾ നീങ്ങുന്നതിനനുസരിച്ച് മാധവൻ എത്തുമെന്ന ചിന്തയാണ് മനസ്സിൽ. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല.

പിടി വിട്ടുപോകുന്ന ദുർബലമായ ചിന്തകളിൽ വിഹരിക്കുന്ന മനസ്സിനെ എങ്ങനെയടക്കണം മനസിലാവാതെയായി അവൾക്ക്. ഒരു വേള അയാൾ നൽകുന്ന രതി സുഖത്തിലേക്ക് മനസ്സ് വഴുതുകയാണോ എന്ന പേടി..!!

എട്ടര മണിക്ക് തന്നെ അവൾ ഭർത്താവിനും മക്കൾക്കും ഭക്ഷണം നൽകി. പാത്രങ്ങൾ കുറച്ച് വൈകി കഴുകാമെന്ന് വച്ചു. ഇളയകൊച്ചിന് വേണ്ടുന്ന പാല് കൊടുത്തുറക്കി ചിന്നുമോളെയും കിടത്തി.

“അച്ചൂ.. കിടക്കുന്നില്ലേ..?”

“പാത്രങ്ങൾ കഴുകാനുണ്ട് ഏട്ടാ..”

“മ്.., മാധവേട്ടൻ വന്നില്ലല്ലോ..?”

“ഇല്ല..”

“ചിലപ്പോൾ വൈകുമായിരിക്കും. നീ കിടന്നോ..”

പ്രസാദിന്റെ ഭയമായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്. അശ്വതിക്കും ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി.

“അയാൾ വന്നിട്ട് വിളിച്ചാലോ..?”

“മ്മ്.. അപ്പോ പോകാം..”

പ്രസാദിന്റെ സംസാരത്തിൽ ഏട്ടനും നിവർതികേട് തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന് മനസിലാകുമ്പോൾ അവൾക്ക് നല്ല സങ്കടം വന്നു. പക്ഷെ മറുപടിയൊന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒന്നും ചോദിക്കാനും.

അവളവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അരികിലിരുന്നു.

“ഏട്ടാ.. എന്നെയോർത്ത് സങ്കടം തോന്നുന്നുണ്ടോ..?”

“തോന്നാതിരിക്കുമോ..? പക്ഷെ നീ.. നീ പറഞ്ഞത് പോലെ നമ്മൾ നിസ്സഹായരല്ലേ..കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാം..”

നെഞ്ചുരുകുന്ന വിഷമത്തോടെയുള്ള അവന്റെ വാക്കുകൾ മനസിലാക്കാൻ അവൾക്ക് നിമിഷങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നില്ല. വിതുമ്പൽ വന്നു മുഖത്ത്.

“അച്ചൂ.. ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ..? എന്നോട് മറച്ചു വെക്കേണ്ടതില്ല..ഈ സാഹചര്യങ്ങൾക്കൊക്കെ ഒരേയൊരു കാരണം ഞാൻ മാത്രമാണ്. ശിക്ഷ പോലെയാണ് ഞാനിപ്പോ ഇവിടെ കഴിയുന്നത്.”

“എന്താ ഏട്ടാ..?”

“ഉച്ചക്ക് നിങ്ങൾ എന്തോ സംസാരിച്ചില്ലേ..?!

മൗനമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി. ആ മൗനത്തിൽ ഒരു പാട് കാര്യങ്ങൾ ഒളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി.

“അച്ചൂ.. പറയ്..”

അവളുടെ വിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്.

“അത്..ഏട്ടാ..”

“മ്മ്..”

“ഭക്ഷണം കൊണ്ട് വരുന്നതിനു മുൻപ് അയാൾ അടുക്കളയിൽ വന്നു.”

“എന്നിട്ട്..?”

“എന്നെ…”

“പറയ്..”

“എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു..”

അതീവ കുറ്റബോധത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. ആ വാക്കുകൾ അവന് ഒരു ഷോക്ക് തന്നെയായിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം പൊടിഞ്ഞു.

“സാരമില്ല അച്ചൂ..”

“ഞാൻ എതിർക്കാൻ നോക്കിയതാ.. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞില്ല. അയാളുടെ ബലത്തിനു മുന്നിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനായില്ല..””

“അറിയാം.. എനിക്ക് മനസ്സിലാവും..”

സ്വന്തം ഭാര്യ ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യം അനുഭവിച്ചെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും സ്വാന്തനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പ്രസാദിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെ മല പോലെ തോന്നി.

“ഏട്ടാ.. അതൊക്കെയാണ്‌ അയാൾക്ക് വേണ്ടത്. തൊടാനും പിടിക്കാനും നിന്നു കൊടുക്കണം. കാമ പ്രാന്തൻ.”

ഭർത്താവിന്റെ മുന്നിൽ മാധവനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി താനും പങ്കു ചേർന്ന പാപത്തിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടാലായിരുന്നു അശ്വതിയുടെ പ്ലാൻ. തന്റെ പാതിവ്രത്യം കളങ്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് പ്രസാദിനെ ബോധിപ്പിക്കണമെന്ന ചിന്ത.

“ഏട്ടാ.. ഇതൊന്നും ഏട്ടൻ മനസ്സിൽ വെക്കരുത്. ഏട്ടന് നൽകിയ ഒന്നും എന്നിൽ നിന്ന് അയാൾക്ക് കിട്ടാൻ പോണില്ല.”

അവളവന്റെ മുടിയിൽ വിരലുകളിറുക്കി പുറകിലേക്ക് തഴുകി കൊടുത്തു.

“മനസിലാവുന്നുണ്ടോ..?”

“മ്മ്..”

“അശ്വതി എന്നും ഏട്ടന്റെ പതിവ്രതയായ പെണ്ണായിരിക്കും.”

അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുടു ചുംബനം നൽകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ശരീരം അവന്റെ ശരീരവുമായി അമർന്ന നിമിഷം അവളിൽ ഒരു വികാരം ഉണ്ടാവുകയാണ്. ഒരു പുരുഷന്റെ കൈകളാൽ വരിഞ്ഞു മുറുകണമെന്ന വികാരം.!

“എന്നെ കെട്ടിപിടിക്ക്..”

അവളവന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി മന്ത്രിച്ചു. പ്രസാദിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുലകളുടെ അരികിലൂടെ പുറത്തു വന്ന് വരിഞ്ഞു. ചുണ്ടുകൾ തമ്മിൽ ചൂട് പ്രവഹിക്കുന്ന അകലത്തിൽ അവൾ മുഖം അടുപ്പിച്ച് ചുണ്ടിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു. പ്രസാദിനും വളരെ സന്തോഷമായ നീക്കം.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *