“അശ്വതി..”
വാതിൽക്കൽ നിന്ന് നോക്കുകയാണവൾ മാധവനെ.
“സാരികളൊക്കെ നിനക്ക് നല്ല ചേർച്ചയാണല്ലോ. സുന്ദരി.. ഏത് നിറവും നിനക്ക് ഭംഗിയുണ്ട്.”
രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങിയോ പുകഴ്ത്തൽ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ഭാവം. പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ തുടർന്നു.
“പ്രസാദ് എണീറ്റോ..?”
“മ്മ്..”
“എനിക്കൊരു ചായ കൊണ്ടു വാ..”
അത് കേട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു.
“പിന്നേ.. റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്നാൽ മതി.”
മാധവൻ ഉള്ളിലേക്ക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അത് പ്രസാദും കേട്ടു. അശ്വതി നേരെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു.
എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് മനസിലാവാതെ പ്രസാദ് അവളെ നോക്കുകയായിരുന്നു.
“എന്താ അച്ചൂ.?”
“അതയാള് ചായ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞതാ..?”
“മ്മ്.. നിന്നെ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ..?”
“ഓ എന്തായാലും ചായ വെക്കണ്ടതല്ലേ..”
അവളല്പം കൂസസ്സില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
“മ്മ്..”
“ഏട്ടന് വേണോ ചായ..?”
“വേണ്ട..”
“മ്മ് എങ്കി അയാൾക്ക് ചായ കൊടുക്കട്ടെ.. എന്നിട്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കാട്ടോ..”
പ്രസാദ് തല കുലുക്കി. അശ്വതി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് കൊണ്ട് ചായ ഉണ്ടാക്കി അതുമെടുത്ത് മാധവന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. അയാളവിടെ അവളെ കാത്തു നിൽക്കുവാണ്. മാധവന്റെ മുഖഭാവത്തിലെ പന്തികേട് ശ്രദ്ധിച്ച് വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ചായ നീട്ടിയപ്പോൾ അയാളത് വേഗം വാങ്ങി വച്ച് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു.
“ശ് ഹ്… എന്തായിത്..?”
പരിഭവം പോലെ പറഞ്ഞ് അയാളെ കെറുവിച് നോക്കുകയാണ് അശ്വതി.
“എന്താടി.. അടുത്തേക്ക് വരാൻ പാടില്ലേ നിനക്ക്..?”
“പ്രസാദേട്ടൻ ശ്രദ്ധിക്കും.. ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ല..”
അയാളവളുടെ പുറകിലുള്ള വാതിൽ ഉന്തി നീക്കി.
“ഇനി കുഴപ്പമില്ലലോ..”
“അയ്യോ..”
വാതിലടഞ്ഞു കിടക്കുന്നതെങ്ങാനം പ്രസാദേട്ടൻ കണ്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കുമെന്ന പേടിയിൽ അവൾ ചെറുതായി നിലവിളിച്ചു.
“എന്താടി.. ങ്ങേ..? എന്തിനാ പേടി..?”
അയാളവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ഇടത്തെ കൈ പുണർന്ന് ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർക്കുമ്പോൾ മുലകൾ നെഞ്ചിൽ തട്ടിക്കാതെ കൈകൾ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട് പെണ്ണ്. പക്ഷെ അവളുടെ കൈകൾ നീക്കി മാറ്റി ഒന്നൂടെ ചേർത്ത് പിടിക്കുകയാണ് മാധവൻ ചെയ്തത്. വിങ്ങി പോയി അവൾ.
“ഇന്നലെയെന്നെ വിട്ടില്ലല്ലോ.. അതുകൊണ്ടാ ആഗ്രഹം ഇന്ന് ശക്തമായത്.”
പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുഖമടുപ്പിക്കുമ്പോൾ അവൾ തല വെട്ടിച്ചു പിടിച്ചു. അതിനനുസരിച്ച് മുഖം നീക്കുമ്പോൾ അവൾ ഇടത്തോട്ടേക്കും വെട്ടിച്ചു. ദേഷ്യത്തോടെ അയാൾ അവളെ നോക്കുകയാണ്. അത് മനസിലായ ദയനീയതയോടെ അവളും.
“പ്ലീസ്.. ഏട്ടന് സംശയം തോന്നും..”
വളരെ താഴ്മയോടെ അവളത് പറയുമ്പോൾ ഒരു തരം ലഹരി ആയിരുന്നു മാധവന്.
“അത് ശെരി.. അപ്പോ അവന് സംശയം ഉണ്ടെന്നല്ലേ അർത്ഥം.., എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാറുണ്ടോ..?”
പ്രയാസമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത്.
“പറയ്..”
“മ്മ്..”
“നീ എന്തു പറയും അപ്പോ..?”
“ഒ.. ഒന്നുമില്ലെന്ന്..”
“ഹ.ഹ… നിന്നെ കളിച്ചെന്ന് പറയാൻ പാടില്ലേ..?”
അത് കേട്ട് അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.
“നിങ്ങളിത്ര ക്രൂരനാവരുത്..”
“അതല്ലെടി സത്യം..! എന്റെ ചൂട് നന്നായി അറിഞ്ഞില്ലേ നീ. ഇനി അങ്ങോട്ട് അറിയാൻ പോകുന്നതും.. പിന്നെന്തിനാ നിനക്കവൻ..?”
മാറി മറിയുന്ന വാക്കുകളുടെ തീഷ്ണതയിൽ സത്യം പറഞ്ഞാ അശ്വതിക്ക് അതിനൊരു ഉത്തരം ഉണ്ടായില്ല. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിസ്സഹായത അനുഭവിക്കുകയാണ്.
“നിന്റെ ശരീരത്തിനും കാമത്തിനും ഞാനാ ബെസ്റ്റ്. അവൻ എണീറ്റാലും കള്ള് കണ്ടാൽ അവൻ പോകും. ഇനിയും നീ ചുമ്മാ ദുരിതം അനുഭവിക്കാൻ നിക്കേണ്ട.. മനസ്സിലായോ..?”
അവൾക്കൊന്നും മിണ്ടാനായില്ല. നിമിഷങ്ങളിൽ മൗനം മുറുകി.
“ചെല്ല് അവന് ഭക്ഷണം കൊടുക്ക്..”
അയാളവളെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും നീക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കാലെടുത്ത് വെക്കാൻ അവൾക്കൊരു ബലം തോന്നിയില്ല.
“അശ്വതി.. നിനക്കത് സമ്മതമാണെങ്കിൽ എല്ലാം ഞാൻ റെഡിയാക്കാം..”
അവളാ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞെട്ടി. പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മാധവനും അറിയാം.