.
.
എന്റെ ആത്മാർത്ഥത നിറഞ്ഞ ആ വാക്കുകളും സ്നേഹവും കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഭയമെല്ലാം പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. അവൾ വിറയൽ മാറി, സ്നേഹത്തോടെ തലയാട്ടി തന്റെ സമ്മതം അറിയിച്ചു.
.
.
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ആശങ്കയെല്ലാം പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. വിറയലോടെയാണെങ്കിലും അവൾ എന്നെ നോക്കി തലയാട്ടി; ആ സ്നേഹത്തിനു മുന്നിൽ തന്റെ സമ്മതം അവൾ അറിയിച്ചു.
ആ സമ്മതം നൽകിയ സന്തോഷത്തിൽ എന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
.
.
ഞങ്ങൾ ആ മട്ടുപ്പാവിന്റെ കൈവരിയിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ നടന്നുനീങ്ങി. കൊട്ടാരത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ ദീപങ്ങൾ മിന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വായുവിൽ തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയടിച്ചപ്പോൾ അവൾ തന്റെ ഉടുപ്പിന്റെ തുമ്പ് ഒതുക്കിപ്പിടിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
നടന്നുനീങ്ങുന്നതിനിടയിൽ അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെത്തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തനിക്കിത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു അമ്പരപ്പും, ഒപ്പം എന്നിലുള്ള വിശ്വാസവും ആ കണ്ണുകളിൽ എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
അവൾ എന്നെ നോക്കുമ്പോഴൊക്കെയും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.
ഞാൻ സാവധാനം എന്റെ കൈകൾ നീട്ടി അവളുടെ വിറയാർന്ന ചെറിയ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു. എന്റെ കൈകളിൽ അവളുടെ കൈകൾ സുരക്ഷിതമായി ഇരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, ലോകത്തിലെ സകല സന്തോഷവും എന്റെ കൈകളിൽ വന്നുചേർന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി
ആദ്യമായി കൊട്ടാരത്തിന്റെ പടി കയറിവന്ന അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും വലിയൊരു അമ്പരപ്പും വിറയലുമുണ്ടായിരുന്നു. തെരുവിന്റെ ചെറിയ ലോകത്തുനിന്ന് പെട്ടെന്ന് ലക്ഷക്കണക്കിന് ദീപങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്ന ഈ രാജകീയ ലോകത്തിലേക്ക് എത്തിപ്പെട്ടതിന്റെ ഞെട്ടൽ അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ ചുറ്റും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു; താൻ കാണുന്നതൊക്കെയും സത്യമാണോ അതോ ഒരു സ്വപ്നമാണോ എന്ന രീതിയിൽ
ഞാൻ അവളെയും കൊണ്ട് വലിയൊരു സ്വർണ്ണ മേശയ്ക്ക് അരികിലെത്തി. അവിടെ നിരന്നുവെച്ചിരുന്ന രാജകീയ വിഭവങ്ങൾ കണ്ട അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ഒന്നു നിന്നുപോയി.
അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ അവൾ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വൈവിധ്യമാർന്ന ഭക്ഷണങ്ങളും, സ്വർണ്ണത്തിലും വെള്ളിയിലും തീർത്ത പാത്രങ്ങളും, സുഗന്ധം പരത്തുന്ന പലതരം ഫലങ്ങളും ആ മേശയെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
കൊട്ടാരത്തിലെ പരിചാരികമാർ ബഹുമാനത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും നിന്നു
.
അവളുടെ മുഖത്തെ ആ പരുങ്ങലും അമ്പരപ്പും കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കസേര മാറ്റിയിട്ട് അവൾക്ക് ഇരിക്കാൻ ഇടം നൽകി. അവളുടെ വിറയാർന്ന കൈകൾ വിഭവങ്ങളിലേക്ക് നീളാൻ മടിക്കുന്നത് കണ്ട ഞാൻ, അവളുടെ അരികിൽ ചേർന്നിരുന്ന് സ്നേഹത്തോടെ ആ പാത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് കുറച്ചെടുത്ത് അവൾക് വിളമ്പി
കൊടുത്തു
.
“പേടിക്കേണ്ട… ഇതെല്ലാം നിനക്കുള്ളതാണ്, നമ്മുടേതാണ്,”
ഞാൻ അവളുടെ കാതോരം മന്ത്രിച്ചു..
.
ആദ്യമായി കൊട്ടാരത്തിലെ ഒരുക്കങ്ങളും ആ വിഭവങ്ങളും കണ്ടുള്ള ആ അമ്പരപ്പ് മാഞ്ഞ്, എന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി മാറി. പിന്നീട് അവൾ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി, ആ രാത്രിയിലെ ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ അത്താഴം വളരെ ശാന്തമായി ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ആസ്വദിച്ചു.
.
അത്താഴത്തിനു ശേഷം, വിവാഹം കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് വിശ്രമിക്കാനായി കൊട്ടാരത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തുള്ള മനോഹരമായ ഒരു മുറി ഞാൻ ഒരുക്കിയിരുന്നു. കൊട്ടാരത്തിലെ തോഴിമാർ അവളെ ആ മുറിയിലേക്ക് ആനയിച്ചു. ഞാനും അവരോടൊപ്പം ആ മുറിയുടെ മുന്നിലെത്തി.
.
കതകു തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയ അവൾ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു നിന്നുപോയി.
അതുവരെ ചോർന്നൊലിക്കുന്ന, പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ ആ ചെറിയ കൂരയിലാണല്ലോ അവൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നത് ഒരു സ്വപ്നലോകമായിരുന്നു.
നിലാവിന്റെ വെളിച്ചം പോലെ വെൺമയുള്ള പട്ട് വിരിച്ച ആ വലിയ രാജകീയ കിടക്കയും, ചുവരുകളിൽ തീർത്ത മനോഹരമായ ചിത്രവേലകളും, സുഗന്ധം പരത്തുന്ന പൂക്കളുടെ അലങ്കാരങ്ങളും, മുറിയിലെ സ്വർണ്ണ വിളക്കുകളുടെ പ്രകാശവുമെല്ലാം കണ്ട് അവൾ അമ്പരന്നുപോയി.