അന്ന് ഇത് കുത്താൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയ പേടിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നോക്കൂ… ഇത് അമ്മയുടെ ഉടലിന് എന്ത് ഭംഗിയാ നൽകുന്നത്! പറയൂ അമ്മേ… ഈ ‘A’ അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായോ?” സന്ധ്യയുടെ ഉടലിൽ ഈ ടാറ്റൂ കണ്ടപ്പോൾ ബാലചന്ദ്രന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
അത് കേവലം ഒരു ഫാഷൻ ഡിസൈൻ മാത്രമാണെന്നാണ് അയാൾ ഇതുവരെ കരുതിയിരുന്നത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ കേൾക്കുന്ന അർജുന്റെ വാക്കുകൾ അയാളെ ഞെട്ടിച്ചു. സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ അർജുന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസം കനത്തു.
“പോടാ കുരുത്തംകെട്ടവനേ…” അവൾ അവനെ നോക്കി ശാസിച്ചു. “നിന്റെ ഈ ‘A’ യും കിരീടവും എന്റെ ഉടലിൽ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം പോലെ തോന്നുന്നു.. എങ്കിലും… ” അർജുൻ അവളെ പിന്നിൽ നിന്ന് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ സാവധാനം കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തി.
സന്ധ്യയുടെ ശ്വാസം അപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു. അവൻ അവളെ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിൽ അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ അവിടെ കിടന്നു. അർജുൻ അവളുടെ വശത്തായി ഇരുന്ന്, തന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീട്ടി. അവൻ ആ ബോഡിസ്യൂട്ടിന്റെ വശങ്ങൾ പതുക്കെ നീക്കി, ആ ‘A’ എന്ന ടാറ്റൂ പൂർണ്ണമായും ദൃശ്യമാക്കി.
അർജുൻ സാവധാനം കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മുദ്രയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് മുഖം കൊണ്ടുപോയി. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ ബിക്കിനി ഏരിയയിൽ പടർന്നപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൻ ആ ടാറ്റൂവിൽ പതുക്കെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു. അവന്റെ ഓരോ നിശ്വാസവും അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ തനിയെ അടഞ്ഞുപോയി. “ആഹ്… അർജുൻ… മോനേ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
പുറത്ത് വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ബാലചന്ദ്രൻ ഇത് കണ്ട് തകർന്നുപോയി. ‘A’ എന്നാൽ അർജുൻ എന്നും, ആ കിരീടം അവൻ സന്ധ്യയെ തന്റെ രാജ്ഞിയാക്കി മാറ്റിയതിന്റെ അടയാളമാണെന്നും ഉള്ള സത്യം അയാളുടെ ഹൃദയം തകർത്തു കളഞ്ഞു. സന്ധ്യയുടെ ഓരോ ചലനവും അർജുന്റെ ആജ്ഞകൾക്കനുസരിച്ചാണെന്ന് അയാൾ വേദനയോടെ മനസ്സിലാക്കി.
അർജുൻ സാവധാനം കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് സന്ധ്യയുടെ കാലുകൾക്കരികിൽ വന്നു നിന്നു. അവൾ അപ്പോഴും ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിൽ, അർജുൻ നൽകിയ ആ കടിപ്പാടും ‘A’ എന്ന ടാറ്റൂവും പേറി കിതച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ സന്ധ്യയെ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ആ വലിയ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ കൊണ്ടുപോയി നിർത്തി. അവൾ ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ അവൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചു.
അർജുൻ അവളുടെ പിന്നിൽ വന്ന് നിന്ന്, അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ പിടുത്തം കൂടുതൽ മുറുക്കി. “അമ്മേ… ആ ചിഹ്നം മാത്രം കണ്ടാൽ പോരല്ലോ. ഇതിന്റെ താഴെയുള്ളത് കൂടി എനിക്ക് കാണണം. ആ വസ്ത്രം ഒന്നുകൂടി താഴ്ത്തി പിടിക്കൂ. മിണ്ടാതെ നിൽക്ക്!” അർജുൻ കൽപ്പിച്ചു. സന്ധ്യയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. ലജ്ജയും ആവേശവും അവളുടെ മുഖത്ത് പടർന്നുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ സാവധാനം ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ടിന്റെ താഴത്തെ അറ്റം വിരലുകൾ കൊണ്ട് താഴേക്ക് നീക്കി. വസ്ത്രം താഴ്ന്നപ്പോൾ, ആ ‘A’ എന്ന അക്ഷരത്തിന്റെ തൊട്ടുതാഴെ, അവളുടെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ഭാഗത്തോടു ചേർന്ന് കറുത്ത മഷിയിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്ന ആ വരികൾ ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒരു ഇടിത്തീ പോലെ ഇടിച്ചുകയറി. ‘അർജുന്റെ സ്വന്തം’ – മലയാളത്തിൽ, അതീവ സുന്ദരമായ ലിപിയിൽ അവിടെ ടാറ്റൂ ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
ആ അക്ഷരങ്ങൾ അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ വല്ലാതെ വേറിട്ടുനിന്നു. ബാലചന്ദ്രൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ഉടലിൽ, അവളുടെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ ഇടത്ത്, മകന്റെ പേര് കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. അകത്ത് അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് അമ്മേ?” അവൻ തന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ ആ വരികളിലൂടെ പതുക്കെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “ഇനി അമ്മ ആരുടേതാണെന്ന് ആർക്കും സംശയം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ. അമ്മ ഇപ്പോൾ ആരുടേതാണ്?”