“അച്ചാ… ഇവിടെ നോക്കൂ,” അർജുൻ മൗസ് ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു. സ്ക്രീനിൽ സന്ധ്യയുടെ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകൾ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും ഉയർന്നുതാഴുന്നത് അതീവ വ്യക്തമായിരുന്നു. വസ്ത്രത്തിന്റെ മുറുക്കത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ മുലഞെട്ടുകൾ ആ വെളുത്ത തുണി തുളച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഉന്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ബാലചന്ദ്രൻ വേദനയോടെ മുഖം തിരിച്ചു.
അർജുൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയുടെ കൈപ്പിടിയിൽ സന്ധ്യ അല്പം ചരിഞ്ഞ് ഇരുന്നു. അവളുടെ ഉയർന്ന കുണ്ടിയുടെ ഒരു വശം അർജുന്റെ തോളോട് മുറുകെ ചേർന്നിരുന്നു. ബാലചന്ദ്രൻ നോക്കിനിൽക്കെ തന്നെ അർജുൻ ഓരോ ചിത്രവും സൂം ചെയ്ത് തുടങ്ങി.
“അമ്മേ… എന്തൊരു ഫിനിഷിംഗാണ് ഈ ഉടലിന്! ഈ വെളുത്ത തുണിക്കുള്ളിൽ അമ്മയുടെ മുലകൾ തിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടോ അച്ചാ?” അർജുൻ സ്ക്രീനിൽ സന്ധ്യയുടെ പൂറിലേക്ക് പടരുന്ന ആ മൃദുവായ ഭാഗത്ത് വിരൽ തൊട്ടു കാണിച്ചു.
സന്ധ്യ വിസ്മയത്തോടെ ആ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. “എടാ അർജുൻ… നിന്റെ കണ്ണ് എങ്ങോട്ടാടാ ഓടുന്നത്? ആ മുലഞെട്ടുകൾ ഇത്ര വലുതാക്കി കാണിക്കണോടാ?” അവൾ ബാലചന്ദ്രനെ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി ലഹരിയോടെ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ അരക്കെട്ടിൽ തന്റെ കൈ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർത്തു. “അമ്മേ… ഈ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ നോക്കൂ… ഇത് അമ്മയുടെ പൊക്കിളിന് ചുറ്റും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാൻ എന്ത് സുഖമാണെന്നോ! അമ്മയുടെ ഈ വലിയ കുണ്ടിയും, ഈ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകളും… എല്ലാം ഈ സ്ക്രീനിൽ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇത് ഇപ്പോൾത്തന്നെ തൊടാൻ തോന്നുന്നു.” ബാലചന്ദ്രൻ സ്തംഭിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അർജുൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“അച്ചാ… ഇന്നത്തെ ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞു. ഇനി അച്ചൻ അമ്മയെയും കൊണ്ട് താഴേക്ക് പൊയ്ക്കോ,” അർജുൻ വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു. ബാലചന്ദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ സന്ധ്യയെയും കൂട്ടി താഴത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
മുറിയിലെത്തി വാതിലടച്ചപ്പോൾ സന്ധ്യ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് തന്റെ ഉടൽ ഒന്നുകൂടി നോക്കി ആസ്വദിച്ചു. “ഏട്ടാ… ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യം ഏട്ടൻ ആലോചിച്ചോ?” അവൾ ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ഇന്ന് അർജുന്റെ കൂടെ കിടക്കാൻ പോട്ടെ?”
കഴിഞ്ഞ തവണ അവൾ വാക്കുകൾ മാറ്റി ചോദിച്ചെങ്കിലും ഇത്തവണ അവൾ തിരുത്തിയില്ല. അവളുടെ ചോദ്യം ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ ബാലചന്ദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. അയാൾ മറുപടിയൊന്നും നൽകാതെ തളർന്നു കട്ടിലിലിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടത്. ബാലചന്ദ്രൻ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. പുറത്ത് അർജുൻ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ശൗര്യമുണ്ടായിരുന്നു. “അച്ചാ… അച്ചന്റെ പെണ്ണിനെ ഇന്ന് എനിക്ക് വേണം,” അവൻ ബാലചന്ദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പച്ചയായി പറഞ്ഞു. “എല്ലാ ദിവസവും എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാറുണ്ട്… പക്ഷെ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ വന്നു ചോദിച്ചിട്ട് കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് തോന്നി. അതുകൊണ്ടാ അമ്മയെ നേരത്തെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടത്.”
ബാലചന്ദ്രൻ തടയാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും അർജുൻ അതിവേഗം മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്നു. അവൻ സന്ധ്യയെ വാരിയെടുത്ത് തന്റെ തോളിലേക്കിട്ടു. സന്ധ്യ ലജ്ജയോടെ അവന്റെ തോളിൽ കിടന്ന് കൈകാലുകൾ അടിച്ചു. അർജുൻ അവളെയും ചുമലിലേറ്റി ഹാളിലൂടെ നടന്ന് സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി.
ബാലചന്ദ്രൻ ആ ഇടനാഴിയിൽ തളർന്നുനിന്നു. അർജുൻ സന്ധ്യയെയും കൊണ്ട് തന്റെ ബെഡ്റൂമിൽ കയറി വാതിൽ മലർക്കെ അടച്ചു. ആ വീടിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ ആ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം ബാലചന്ദ്രന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിലപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
ആ രാത്രി ബാലചന്ദ്രന് ഒരു യുഗമായി തോന്നി. മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കുന്ന സന്ധ്യയുടെ ചിരിയും നേർത്ത ശബ്ദങ്ങളും അയാളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. നേരം വെളുത്തിട്ടും തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ സന്ധ്യയെ കാണാതായപ്പോൾ അയാൾ ആകെ അസ്വസ്ഥനായി.