പെട്ടെന്ന് സന്ധ്യയുടെ മുഖത്തെ ലഹരി മാറി പകയുടെ ഒരു ഭാവം തെളിഞ്ഞു. അവൾ ബാലചന്ദ്രനെ തുറിച്ചുനോക്കി. “ഏട്ടൻ വിചാരിച്ചത് ഇതൊക്കെ കണ്ട് ഞാൻ നാണിച്ചു തലതാഴ്ത്തും എന്നാണോ? എന്തിനാ ഏട്ടാ ഈ അഭിനയം? ഏട്ടന്റെ ആ പഴയ ലീലാവിലാസങ്ങൾ ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല എന്നാണോ ഏട്ടൻ കരുതിയത്?”
ബാലചന്ദ്രൻ സ്തബ്ധനായി.
സന്ധ്യ എഴുന്നേറ്റ് അർജുന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞുനിന്ന് തുടർന്നു, “നാട്ടിലെ ഓഫീസിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ പെണ്ണിന്റെ കാര്യം മറന്നുപോയോ ഏട്ടാ? ഏട്ടന്റെറെ ഈ പവിത്രമായ മുഖം കണ്ട് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷെ അർജുനാണ് ഏട്ടന്റെ ഓരോ അവിഹിതങ്ങളും എനിക്ക് മുന്നിൽ തെളിവോടെ നിരത്തിയത്. അമേരിക്കയിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ എടുത്ത തീരുമാനമായിരുന്നു ഏട്ടനെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കാണിച്ച് തകർക്കണമെന്നത്.”
ബാലചന്ദ്രന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. സന്ധ്യ നിർത്തിയില്ല, “ഏട്ടന്റെ ജൂനിയർ… ആ ഏഞ്ചലീന! അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഏട്ടൻ കാണിച്ച ക്രൂരതയ്ക്ക് ഇപ്പോഴാണ് ഫലം കിട്ടുന്നത്. ഏട്ടനുമായുള്ള അവളുടെ ബന്ധം അറിഞ്ഞതുകൊണ്ടല്ലേ അവളുടെ ഭർത്താവ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തത്? എന്നിട്ടും ഏട്ടന് മതിയായില്ലല്ലോ.
അവളെ മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലേക്ക് മാറ്റിയതും, ഇപ്പോൾ ഏട്ടൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ വാങ്ങിയതും അവൾക്ക് വേണ്ടിയാണെന്ന് എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയാം. ഏട്ടൻ അവിടെ പോയി സുഖിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ എന്റെ മകന്റെ കൂടെ സുഖിക്കും. ഇതിൽ ആർക്കാണ് ഏട്ടാ കൂടുതൽ തെറ്റ്?”
അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “അമ്മയുടെ ഈ വാക്കുകൾ സത്യമാണ് അച്ചാ. അച്ചന്റെ ആ പഴയ ഏഞ്ചലീനയെക്കാൾ എത്ര സുന്ദരിയാണ് സന്ധ്യ എന്ന് നോക്കൂ.” സന്ധ്യ അർജുന്റെ കുണ്ണ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്ത് തന്റെ കൈ പതുക്കെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “ഏട്ടാ… ഇനി ഏട്ടൻ ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടരുത്. അർജുൻ എന്നെ അവന്റെ സ്വന്തം പൂറിയാക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ ഈ കരുത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”
ബാലചന്ദ്രൻ കസേരയിൽ തളർന്നിരുന്നു. സന്ധ്യ അർജുന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ആവേശത്തോടെ ചുംബിച്ചു. “അച്ചാ… ഇനി അച്ചൻ ഈ മുറിയിൽ നിൽക്കണ്ട,” അർജുൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. “ഇന്ന് രാത്രി സന്ധ്യയുടെ ഈ ഉടലിൽ ഞാൻ അച്ചൻ സ്വപ്നം പോലും കാണാത്ത അത്രയും വന്യമായി ആഘോഷിക്കും. അച്ചൻ പുറത്തുപോയി വാതിൽ അടച്ചോളൂ.”
ബാലചന്ദ്രൻ വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി വാതിലടച്ചു. അകത്ത് നിന്ന് സന്ധ്യയുടെ വന്യമായ ചിരി ആ ഇടനാഴിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ബാലചന്ദ്രൻ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയെങ്കിലും ആഘാതത്തിൽ തളർന്ന് അയാൾക്ക് ദൂരേക്ക് പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തന്റെ സർവ്വസ്വവും നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ, സ്വയം ശപിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ വീണ്ടും ആ വാതിലിന്റെ വിടവിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. അകത്ത് നടക്കാൻ പോകുന്ന വന്യമായ ആഘോഷങ്ങൾ കാണാതിരിക്കാൻ അയാൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
മുറിക്കുള്ളിലെ നീല വെളിച്ചം സന്ധ്യയുടെ വെളുത്ത ഉടലിനുമേൽ ഒരു നിഗൂഢമായ ശോഭ പടർത്തിയിരുന്നു. അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ അരക്കെട്ടിലെ സാരിയുടെ തിരുകൽ ഒരൊറ്റ വലിക്കുതന്നെ വേർപെടുത്തി. അടിയിൽ ബ്ലൗസോ മറ്റ് അടിവസ്ത്രങ്ങളോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, ആ നേർത്ത വെളുത്ത തുണി വളരെ എളുപ്പത്തിൽ അവളുടെ കാൽക്കീഴിലേക്ക് ഊർന്നു വീണു.
സാരി മാറിയതോടെ സന്ധ്യയുടെ ശരീരം പൂർണ്ണ നഗ്നതയുടെ വന്യതയോടെ ആ വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. അർജുൻ അവളെ സാവധാനം കട്ടിലിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് തള്ളി. വിരിപ്പുകൾക്കിടയിൽ മലർന്നു വീണപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ കനത്ത ഉയർന്ന മുലകൾ ആ ആഘാതത്തിൽ ഒന്ന് കുലുങ്ങി. അവൻ അവൾക്ക് മുകളിലായി ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിന്നു.
സന്ധ്യ ശ്വാസം വേഗത്തിലാക്കി അർജുന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി; അവളുടെ ഉള്ളിൽ ലജ്ജയ്ക്ക് പകരം തന്റെ മകനാൽ പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെടാനുള്ള ആവേശമായിരുന്നു. “എടാ അർജുൻ… നീ എന്തിനാടാ നിന്റെ അമ്മയെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?” സന്ധ്യ തന്റെ മാംസളമായ വെളുത്ത തുടകൾ കട്ടിലിൽ വിരിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “എന്നെ നീ ഇപ്പോൾ കടിച്ചു കീറുമെന്ന് തോന്നും! എന്റെ ഈ വിയർപ്പണിഞ്ഞ ഉടൽ നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് പൂതിയാണോടാ? ഹാ…?”