സന്ധ്യയുടെ ശരീരം അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്നു.
“നോക്കൂ അച്ചാ… ഈ ഒരു മുറുക്കമാണ് ക്യാമറയ്ക്ക് വേണ്ടത്,” അർജുൻ ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആ വെളുത്ത ബോഡിസ്യൂട്ട് സന്ധ്യയുടെ വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ് ചർമ്മത്തോട് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ബാലചന്ദ്രൻ വേദനയോടെ മുഖം തിരിച്ചു. അർജുന്റെ കടുപ്പമേറിയ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം മുറിയിലാകെ പടർന്നു. അവൻ തന്റെ ഫോൺ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു കണ്ണാടിയിൽ തെളിയുന്ന അവരുടെ പ്രതിബിംബം നോക്കി ചിരിച്ചു.
“അമ്മേ… നമുക്കൊരു സെൽഫി എടുത്താലോ? അച്ചൻ ഇത് നേരിട്ട് കാണട്ടെ,” അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ തോളിൽ മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. “ഈ വസ്ത്രത്തിൽ അമ്മയുടെ ആ വടിവുകൾ… നോക്ക് അച്ചാ, ഈ മൃദു മാറിടങ്ങൾ… ഈ ഉയർന്ന അരക്കെട്ട്… എല്ലാം ക്യാമറയിൽ എത്ര വശ്യമായിരിക്കുമെന്നോ.”
സന്ധ്യ ബാലചന്ദ്രന്റെ സാന്നിധ്യം പാടെ മറന്ന് അർജുന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ചാഞ്ഞുനിന്നു. “എടാ അർജുൻ… നിനക്ക് കൊതി തീർന്നില്ലേടാ?” സന്ധ്യ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ തല്ലി. “ഈ സെൽഫിയൊക്കെ നീ ആരെ കാണിക്കാനാടാ? നിന്റെ അച്ചൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് നീ കാണുന്നില്ലേ?”
അർജുൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ, ബാലചന്ദ്രൻ നോക്കിനിൽക്കെ തന്നെ തന്റെ കൈകൾ സാവധാനം മുകളിലേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു. അവൻ സന്ധ്യയുടെ മാറിടങ്ങൾക്ക് തൊട്ടുതാഴെയായി കൈകൾ ആഞ്ഞു ഞെക്കി. വിരലുകൾ ആ മൃദുവായ മാംസത്തിന്റെ വളവിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് ബാലചന്ദ്രൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ “അർജുൻ…” എന്ന് വിളിച്ചെങ്കിലും അവരത് കേട്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല.
“അമ്മയുടെ ഈ മാറിടങ്ങൾ ഇന്നും എത്ര മൃദുവാണല്ലേ അച്ചാ?” അർജുൻ തുറന്ന ശബ്ദത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ കാതോരം പറഞ്ഞു. “ഈ ബോഡിസ്യൂട്ടിനുള്ളിൽ ഇത് ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല അമ്മേ… ഇത്രയും ചൂടും മൃദുത്വവും…” സന്ധ്യ കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച് അവന്റെ മാറിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. ബാലചന്ദ്രന്റെ സാന്നിധ്യം അവർക്ക് ആവേശം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്.
അർജുൻ സന്ധ്യയെ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ആ നിമിഷങ്ങൾ ഫോണിൽ പകർത്തി. “ഇതൊക്കെ എന്റേതല്ലേ അമ്മേ…” അവൻ സന്ധ്യയുടെ കഴുത്തിലെ ആ ചുവന്ന കടിപ്പാടിൽ മുഖം അമർത്തി പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് ഇതിൽ പൂർണ്ണമായ അവകാശമില്ലേ? ഈ ഉടൽ, ഈ മൃദുവായ മാറിടങ്ങൾ… എല്ലാം എന്റെ ഡിജിറ്റൽ പ്രോപ്പർട്ടിയാണ്. ” സന്ധ്യ ലഹരിയോടെ മറുപടി നൽകി, “ഞാൻ നിന്റെ സ്വന്തമല്ലേടാ…”
അർജുൻ പതുക്കെ ഫോൺ താഴ്ത്തി, സന്ധ്യയെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു: “അച്ചാ… ഒരു കാര്യം പറയൂ. ഇത്തവണ ഞങ്ങൾ നാട്ടിൽ വരുന്നതിന് മുൻപ് അച്ചന് എന്തെങ്കിലും ഡൗട്ട് തോന്നിയിരുന്നോ? അമേരിക്കയിലെ ആ വില്ലയിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ എടുത്ത ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും കണ്ടപ്പോൾ അച്ചന്റെ ഉള്ളിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു ഡൗട്ട് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?”
ബാലചന്ദ്രൻ മറുപടി പറയാനാവാതെ തകർന്നിരുന്നു. അർജുൻ നിർത്തിയില്ല: “അച്ചൻ എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി മുറിയിലേക്ക് പോയി വാതിൽ അടയ്ക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടെ ഉറങ്ങാൻ പോവുകയാണെന്നാണോ അച്ചൻ കരുതിയത്? അച്ചൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞാണ് ഞങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ആഘോഷങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത്.
ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അമ്മയെ അമർത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് വെറുതെയാണെന്ന് അച്ചന് ഇപ്പോഴും തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
സന്ധ്യ അർജുന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിന്ന് ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ സെൽഫി വെറുമൊരു ഫോട്ടോയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സന്ധ്യയുടെ മേൽ അർജുൻ സ്ഥാപിച്ച ശാശ്വതമായ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ ഡിജിറ്റൽ മുദ്രയായിരുന്നു.
സെൽഫികൾ എടുത്തു കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം അർജുൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് സ്റ്റുഡിയോയിലെ വലിയ 4K മോണിറ്ററുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു. കസേരയിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ബാലചന്ദ്രന്റെ തൊട്ടുമുന്നിലായി ആ സ്ക്രീൻ തെളിഞ്ഞു. സ്റ്റുഡിയോ ലൈറ്റുകളുടെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രകാശത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ ഹൈ-റെസല്യൂഷൻ ചിത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവിടെ വിരിഞ്ഞു. വിയർപ്പും ചൂടും കാരണം ആ നേർത്ത തുണി അവളുടെ ചർമ്മത്തോട് ഒരു രണ്ടാം ചർമ്മം പോലെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.